Posts tonen met het label hans spekman. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hans spekman. Alle posts tonen

woensdag 26 februari 2025

ROOD VOORUIT

 

Amsterdamse PvdA wethouder Marjolein Moorman spreekt als voorstander van de fusie PvdA/GL de tegenstanders van de fusie toe onder het motto "PvdA als de Partij van de Aandacht". Je moet er maar opkomen. Marjolein is er fier op dat ze een kind is van een echt arbeidersechtpaar. Waarschijnlijk is dit haar visitekaartje voor een echte sociaal democraat.  Ze is lid geworden uit verzet tegen de Fortuyn revolutie ofwel het bewaken van de erfenis van haar ouders, zo is te lezen in haar bijdrage.

Deze week verhieven enkele ex-PvdA grootheden hun stem tegen de voorgenomen fusie van PvdA/GL. Ze kwamen bijeen onder de leus “Rood Vooruit”, een voorbode van een nieuwe partij? In Vlaanderen bestaat al een partij met de naam Vooruit, zonder rood. Dat is beter, met de leus rood vooruit zou je de indruk kunnen wekken dat je door rood licht kunt rijden.


Ik zag op TV allerlei voormalige grootheden van de PvdA voorbij komen zoals Job Cohen (ex-burgemeester Amsterdam), Gerdi Verbeet (ex-Tweede Kamervoorzitter), Ad Melkert (ex-partijleider en Minister) en Hans Spekman (ex- partijvoorzitter).


Wie je niet zag was Frans Timmermans, Diederik Samsom en Jesse Klaver. Zij zijn dan ook grote voorstanders van de fusie. Timmermans maar vooral Samsom als voormalig partijleider zijn de leiders die de partij omgebouwd hebben tot een klimaat en woke partij en daarmee de klassieke PvdA kiezers de rug hebben toegekeerd: de vrouw met het hoofddoekje verscheen, de vrouw met de stofdoek om het hoofd verdween. 


Hans Spekman had dus gelijk toen hij zei dat zijn partij zich van de gewone mensen heeft afgekeerd. De huidige leiders van de partij en zeker die van Groen Links hebben niks met de gewone man. Deze Mister Marvis mannen kunnen zich het leven van een doorsnee Nederlands gezin niet voorstellen, laat staan zich inleven. Hun kennis is louter statistisch en boekhoudkundig, meer niet en dat beseffen de kiezers maar al te goed.


Ad Melkert, door de tijd en ervaring gelouterd, had gelijk met zijn opmerking dat de PvdA een partij van het midden is en dat het in tijden dat de kiezers naar rechts kijken niet verstandig is om verder naar links te kijken. Gelouterd, want als partijleider wilde hij indertijd bij zijn verlies, de rechtse partijleider Pim Fortuyn niet eens aankijken. 


Dat hij boos was om zijn verlies, is begrijpelijk maar als man van het midden maar vooral als democraat had hij er indertijd beter aan gedaan om de overwinning van Fortuyn te erkennen. Nu bleef de PvdA steken in het verzet tegen rechts.


Amsterdamse PvdA wethouder Marjolein Moorman werd daarom zelfs lid van de partij zo zegt ze op de bijeenkomst. Ze ging in verzet tegen de Fortuyn revolutie. Ze is dan ook voor de fusie met als belangrijkste drijfveer verzet en wie verzet zoekt, zoekt eenheid.


De fusie zullen de grijze koppen van de PvdA, de voormalige grootheden, wel niet kunnen tegenhouden. Daar is al teveel in geïnvesteerd door het duo Timmermans en Klaver. De kans is groot dat daarna een aantal “echte sociaal-democraten” een nieuwe partij begint. Een naam hebben ze al “Rood Vooruit” maar of het wat uithaalt? Zie de mensen maar eens te vinden die nog weten wat echte sociaal democratie is.


maandag 13 april 2015

RANDSTAD SOCIALISME

Oud Groen Links Partijleider en Tweede Kamerlid Femke Halsema (rechts op de foto) 
en oud PvdA kamerlid en partijvoorzitter Hans Spekman 
geven een interview over samenwerking tussen hen beider politieke partijen. Een digitale compositie van Petrus.

Het was te verwachten na het dramatische verlies van de PvdA en het miniverlies bij Groen Links. De eerste oproep tot samenwerking is gesignaleerd. “Spekman en Halsema: snel linkse samenwerking”, kopt NRC on-line. Halsema? Ik dacht dat ze afscheid van de politiek had genomen en met een TV productie bezig is of zouden ze haar hulp ingeroepen hebben om een ballonnetje op te laten? Kan nooit kwaad. Als de achterban steigert kun je altijd nog afstand nemen. Spekman is nog regerend partijvoorzitter maar voor hem is het einde in zicht. Dus kan hij nog wel een ballonnetje oplaten. Zijn project om de PvdA weer groot te maken is mislukt. Teveel nostalgie en sentimenten, te weinig inzicht in de samenleving van vandaag.

Met de uitslag van de provinciale statenverkiezingen slaat de paniek bij de PvdA pas echt toe. Bij Groen Links ook, maar iets minder want aan de macht zijn ze nooit toegekomen. Maar beide partijen beseffen dat hun randstad socialisme zo maar bedreigd wordt door het volkse socialisme van provinciale afkomst van de SP. Vanuit zijn randstedelijke comfort zone heeft de PvdA al lang geleden het echte contact met de achterban verloren. Wanneer is dat begonnen? Onder voormalig partijleider en premier Wim Kok, ooit de voorman van de FNV? Moeilijk te zeggen. Met het afschudden van de ideologische veren van de PvdA heeft hij misschien ook wel de “natuurlijke achterban” van de PvdA afgeschud?

Of was het nog voor Wim Kok, toen de Groningse linkse intellectueel Max van den Berg PvdA partijvoorzitter werd en Wim Kok als partijleider binnenhaalde? Hoe dan ook, met de komst van Wouter Bos kwam er een definitieve breuk tussen de partij en diens natuurlijke achterban. Onbegrepen en vervreemd van de partij liep die naar lang aarzelen over naar partijen waarvan ze dachten dat die wel hun problemen begrepen, naar de PVV en de SP. Samsom dacht het nog recht te kunnen trekken maar met zijn op louter pragmatisme en machtspolitiek gebouwde coalitie met de VVD sneed hij de laatste banden met “de natuurlijke achterban” van de PvdA door. Nu is er geen redden meer aan en dat begint door te dringen tot de top van de partij. De PvdA is Groen Links geworden met een dun randje volkssocialisme.

Bij Groen Links heeft men al langer door dat hun progressieve ideeën nooit zullen aanslaan bij een brede achterban. Gewone mensen leiden nu eenmaal een heel ander leven dan een Groen Linkser en hebben dus ook heel andere zorgen. Zo lang de PvdA uitzicht bood op linkse machtsvorming kon men bij Groen Links met die beperking leven. Immers, eens zouden de linkse partijen samen hun idealen in beleid kunnen omzetten. Dat was een kwestie van tijd en natuurlijk ook een beetje geluk. Ondertussen waakte men ervoor het eigen zetelaantal in de Tweede Kamer op peil te houden.

Helaas is de SP deze randstedelijke linkse droom vakkundig komen verstoren, notabene een partij van provinciale afkomst. Deze provinciale socialisten hebben met veel geduld, inzet en geloof in de eigen zaak een natuurlijke achterban opgebouwd. De SP spreekt de taal van zijn achterban, kent de zorgen en weet de gevoelige snaren te raken. Bij de PvdA daarentegen lezen ze vooral beleidsstukken en theoretiseren ze over de progressieve toekomst van land en volk. Het verschil in leiderschap tussen de PvdA en SP zegt al genoeg. Aan de ene kant een goedlachse en goedmoedige schoolmeester uit Boxmeer, aan de andere kant een snelle jongen die goed is in het houden van Haagse speak.

De SP zal waarschijnlijk pro forma uitgenodigd worden voor gesprekken tot linkse samenwerking maar daar zal die weinig heil in zien. En gelijk hebben ze. Waarom zouden zij hun kiezers-kapitaal ter beschikking stellen van randstadsocialisten om ze alsnog aan de macht te helpen? Ze zijn gewoon te verschillend. In de loop der jaren zijn de partij en leiderschapscultuur van de PvdA en Groen Links naar elkaar toe gegroeid, terwijl die van de SP volks is gebleven en dat voorlopig ook zal blijven.


dinsdag 20 november 2012

NIVELLERINGSTRUI VAN HANS SPEKMAN

Nivelleringstrui van Hans Spekman. Een collage van PETRUS.

zaterdag 3 november 2012

ZORGPREMIE


PvdA voorzitter Hans Spekman vindt dat nivelleren een feest is.

Mocht er nog iemand aan twijfelen dat Nederland een regelzuchtig kruideniersland is tot twee cijfers achter de komma dan weten we het nu zeker dank zij de nivellering via de zorgpremie door het aanstaande kabinet Rutte II. Nivelleren via de zorg, is dat nu wel zo verstandig? Waarom niet, in Nederland wordt alles maar dan ook alles gebruikt om te nivelleren. De arbeidsmarkt, de woningmarkt, het vervoer, het onderwijs en nu dus ook de zorgmarkt.

Je zou denken dat als je wilt nivelleren je dat het beste kunt doen via het belastingstelsel. Dat gebeurt ook. We hebben in Nederland zoals in alle beschaafde landen een progressief belastingstelsel waarin degenen die meer verdienen ook meer betalen. Op die manier betalen de sterkste schouders –in financiële termen dan toch – de grootste financiële lasten.

Als er te weinig wordt genivelleerd kun je dat dus het beste corrigeren met behulp van belastingstarieven. Zo niet in Nederland. Daar wordt alles aan nivellering onderworpen. Tot hoever kun je daarbij gaan? Sommigen zouden het liefst een totale nivellering hebben zodat we straks allemaal in een C&A pak lopen, de Nederlandse variant op het Mao pak, maar over het algemeen beseft men dat met zo’n drastische nivellering uiteindelijk geen mens gediend is.

Moet je wel op andere terreinen dan de belastingen nivelleren? Neem nu de woningmarkt, een markt waarover Den Haag zich sinds de Tweede Wereldoorlog met liefde buigt. Het is de markt waarlangs Nederland dwangmatig in het gareel wordt gehouden daarin gesteund door woningbouwers, cooperaties, architecten en ambtenaren, zozeer zelfs dat de gemiddelde Nederlander al lang niet meer beseft hoezeer hij in een door den Haag geregisseerd keurslijf zit. Maar is daarmee de woningnood in Nederland opgelost? Welnee, het blijft sukkelen van de ene mislukking naar de andere.

In het onderwijs is het al niet anders. Den Haag regelt het van je geboorte tot aan je dood. Overal zijn regels voor en voorzieningen met uitzonderingen zodat toch iedereen mee kan. In beginsel althans, want in de praktijk loopt het toch allemaal anders dan gepland. Scholen zijn onpersoonlijk geworden, docenten en leraren gedemotiveerd en veel leerlingen haken af of kiezen het verkeerde onderwijs. De technische opleidingen blijken zodanig verwaarloosd dat Nederlandse bedrijven straks geen personeel meer kunnen vinden.

Ik vrees dat het met de zorg dezelfde kant op zal gaan. Ook die sector is onderdeel geworden van het Nederlandse spel om de nivellering waardoor alles weer onnodig ingewikkeld gaat worden zodat er straks ook weer van alles mis kan gaan zoals bij de WAO en de AWBZ. Fraudegevoelige regelingen zijn het die uiteindelijk in hun tegendeel verkeren. Maar geen nood in Den Haag pakken ze dat meteen op en regelen er weer wat anders tegenaan. Zo blijven we lekker bezig.