OORLOGSBULLETIN 43. INTERNATIONALE SOLIDARITEIT MET OEKRAÏNE

 

In het door Russen veroverde Oekraïnse stadje Melitopol werd het Sovjet verleden in de persoon van Leninski hersteld.

VS President Good Old Joe Biden weet wat solidariteit is. Nee, niet voorschrijven wat en hoe, maar luisteren naar de mensen waarmee je solidair bent in dit geval met het volk van Oekraïne. Ondanks de betweters van deskundigen die allemaal een oplossing bij de hand hebben voor de oorlog (Elon Musk is er een van) herhaalt Good Old Joe nog maar eens dat er maar eentje voor het zeggen heeft hoe het verder moet en dat is president Zelensky van Oekraïne.

Ik herinner mij de debatten van de  jaren tachtig over Nicaragua. Het werd de solidariteitsvereniging met de Latijns Amerikaanse vakbeweging  CLAT voortdurend aangewreven dat ze luisterde naar de vakbonden in Nicaragua die vervolgd en onderdrukt werden door de regering. De revolutionaire regering bedoelde het toch goed, dus wat is dat voor gezeur over solidariteit. De kunst is dan om overeind te blijven tegenover papagaaiende pers, politici en aktiegroepen.

Good Old Joe blijft trouw aan zijn uitgangspunt en dat zal niet meevallen want er wordt wat geïntrigeerd, gesuggereerd en beweert door deskundigen van allerlei huize die menen te weten wat het beste is voor Oekraïne. Er worden ballonnetjes opgelaten, zichzelf belangrijk noemende  personen geïnterviewd die het kunnen weten enz.

Een man die op kousenvoeten probeert in te breken in de solidariteit met Oekraïne is tot mijn spijt de eerwaarde Gerrie van der List journalist bij EW.  Hij heeft grote moeite om sympathie te koesteren voor Oekraïne. In de column “Oekraïne mag echt niet klagen over onze steun”, noemt hij het een vreemd, corrupt land. ” Niet geheel onbelangrijk maar ik zou het toch eerder een land in oorlog noemen met een agressief, brutaal en zich grootmacht wanend Rusland.

Hij vindt dat Nederland vanwege “het lot van een vreemde natie de belangen van het eigen volk op de tweede plaats laat komen”. Hij wil maar zeggen we zitten zonder gas en olie omdat we Rusland moeten boycotten. We heffen sancties tegen Rusland die in ons eigen vlees snijden en tot overmaat van ramp ook nog eens niet helpen. Wil hij zaken doen met Rusland? Dat lijkt me niet verstandig.

Het is een bedrieglijk redenering van Gerrie. Misschien dat de analyse hieronder overgenomen uit een artikel op de CNN website hem kan overtuigen toch nog eens na te denken over hoe hij de winter denkt door te komen.

“Russian President Vladimir Putin’s invasion of Ukraine was never a run-of-the-mill border dispute. Even before it started, as Putin initiated – and continuously denied – his march to war, the importance of preventing Russia’s autocratic regime from gaining control of its neighbor, with its incipient democracy, was clear.
The historian Yuval Noah Harari has argued that no less than the direction of human history is at stake, because a victory by Russia would reopen the door to wars of aggression, to invasions of one country by another, something that since the Second World War most nations had come to reject as categorically unacceptable. “  (Frida Ghitis, 7 november 2022)
 

OORLOGSBULLETIN 11

Yankee Joe Biden: 'Putinski, I got you'. Een spotprent van π

 

Na COVID 19 verjaagt de oorlog in Oekraïne opnieuw de roze toekomstvoorspellingen van de Westerse wereld. Opvallend is dat de Nederlandse politiek grote moeite heeft om de blik op de toekomst bij te stellen. Dat geldt trouwens niet alleen voor de oorlog maar ook voor de energietransitie.

Zo hoor ik met verbazing de problemen rond de capaciteit van ons stroomnetwerk. Iedereen met een beetje boerenverstand kon dit zien aankomen. Als je alles wat elektrisch is aanmoedigt met subsidies dan kun je verwachten dat het stroomnetwerk op een gegeven moment overbelast gaat worden.

De oorlog in Oekraïne kon je in zekere zin ook zien aankomen. Alleen rücksichtlose dictators als Putinski komen op het idee om de Krim in te pikken,  dissidente warhoofden en criminelen van wapens te voorzien in de Donbas en een rookgordijn te leggen rond het neerhalen van de MH 17 door dezelfde warhoofden en criminelen. Dictators als Putinski zijn niet geïnteresseerd is in het leven van burgers. Dat is slechts 'collateral damage' bij hun grootse plannen.

In Nederland zien we een zeker ongemak over het gemak waarmee Yankee Joe Biden en Tommy Boris Johnson de verbale confrontatie met Putinski aangaan. Een tikkeltje bangig vraagt onze man van NOS Nieuwsuur Jeroen Wollaers zich bezorgd af of die verbale krachtpatserij niet tot een gevaarlijke escalatie gaat leiden. Per slot van rekening maak je op die manier Putinski nog bozer, zo hoor je hem denken. De  voormalig commandant der Landstrijdkrachten Mart de Kruif legt hem gerusstellend uit dat de gebezigde taal nu eenmaal de enige taal is die Putinski begrijpt. De taal van de macht.

Nederland is geen land met een krijgsgeschiedenis zoals Groot Brittannië, De VS, Frankrijk en Duitsland. We houden het liever bij overleg, dialoog, diplomatie, internationaal recht en uiteraard handel. De oorlog in Oekraïne is daarom wennen voor onze regering, de Tweede Kamer en het Verenigd Intellect in de media.

De oorlog tekent scherper dan ooit af dat Nederland een land is dat bestuurd wordt door ‘political process managers’. Rutte is daar een schoolvoorbeeld van. Hij is bezig met het organiseren van procedures tot politieke besluitvorming niet met leiderschap gekoppeld aan een doelgerichte politiek strategisch visie op de positie van Nederland in Europa en de wereld. Hij is geen leider die zijn land aan zijn hand kan meenemen of om offers te vragen. 

Dat kan hij ook niet, dat past niet in de politieke traditie van Nederland. Nederland is politiek en bestuurlijk een land van managers. Zie de afhandeling van de aardbevingsschade in Groningen en de zorgtoeslag affaire. Besluitvorming is volledig gebureaucratiseerd waardoor niemand meer enige verantwoordelijkheid draagt voor te nemen besluiten. Het besluit zit in het proces ingebakken. Als dat stokt, wordt er niet besloten. Het is de totale bureaucratisering of verambtelijking van de besluitvorming met als hoogste doel wegduiken voor eigen verantwoordelijkheid.

Vandaag de dag is het de bijna tachtigjarige Yankee Joe Biden die samen met Tommy Boris Johnson de leiding neemt in de NATO ter verdediging van de Westerse waarden tegen Rusland. Zelfs president Macron hoor je of zie je niet. Hij heeft nog het excuus van de pas gehouden presidentsverkiezingen maar voor hoe lang nog? Bondskanselier Scholz hoor je af en toe maar heeft grote moeite de draai te maken van vrede door handel, naar confrontatie. Hij zit net als trouwens Nederland ook nog met een ingewikkelde energietransitie waarvan niemand weet hoe die nu verder moet.

OORLOGSBULLETIN OEKRAÏNE 9

 

Een volk dat zo vecht voor zijn vrijheid en andere Europese waarden tegen een onderdrukker als Putinski verdient uitzicht op het EU lidmaatschap wat boekhouder Rutte daar ook van denkt. Zo een toezegging is meteen ook een steun in de rug en dat heb je wel nodig als je tegen de Russen moet vechten. Jammer dat Rutte dat niet beseft. Hoop geven is iets wat hij niet kent. Rutte zal in EU verband uiteindelijk toch bakzeil moeten halen zoals hij al zo vaak heeft moeten doen.

Aan de grafieken hierboven te zien, heeft Nederland nog niet echt door wat er met de Russische aanval op Oekraïne op het spel staat voor Europa en de wereld. Terwijl we altijd vooraan willen staan, het gidsland in de wereld willen zijn of het nu om ontwikkelingssamenwerking gaat, energietransitie, van het gas af (wat trouwens meer en meer een grote grap is)  of minder CO2 uitstoot bungelen we nu onderaan de Europese lijstjes. Rutte en Hoekstra zijn trouwens nog niet gezien in Kiev.

Yankee Joe Biden heeft daarentegen goed door wat de uitslag van de Oekraïne oorlog betekent voor Europa en de wereld. Hij en zijn land zijn vastberaden om Oekraïne te steunen. Met wat tot nu toe het leger van Oekraïne op het slagveld presteert en Zelenski op het vlak van diplomatie en internationale politiek ziet het er naar uit dat Rusland hoe dan ook ernstig verzwakt uit deze oorlog gaat komen. Het leger van Putinski lijdt zware verliezen aan soldaten en materiaal en zal de komende jaren als gevolg van deze oorlog danig verzwakt zijn. Als alle boycotmaatregelen van Russisch gas en olie doorgaan,  zal het ook op het vlak van economische ontwikkeling verzwakt uit de strijd komen.

Een zwakkere grootmacht als Rusland, tevens bondgenoot van China (hoe lang nog?), betekent vanzelfsprekend een versterking van de VS met in zijn kielzog Europa.  Europa heeft niet de middelen en de politieke structuren om een grootmacht te worden. Europa zal geen federale staat worden zoals de VS of een gecentraliseerde autoritaire staat zoals China. Europa is de grootste verenigde consumentenmarkt in de wereld VCE maar daar is het wel mee gezegd.

In Duitsland hebben ze ook grote moeite met de strategische wending als gevolg van de oorlog. Terwijl de Energiewende manhaftig werd aangepakt heeft Duitsland onder leiding van de sociaal democraten veel meer moeite met de strategiewending rond Rusland. Aarzelend en met veel moeite dringt het besef door dat Rusland de komende decennia geen vriend van Europa zal zijn maar een vijand. Zelfs de multinationals die toch altijd uit zijn op winst maken, hadden eerder door hoe de Oekraïnse vlag er bij hangt.

THE OLD AMERICAN ELECTION BLUES

Digitale collage van petrus

Er zijn drie oudjes in de race om het Amerikaanse presidentschap. Donald Trump 73 jaar, Joe Biden 77 jaar en  Bernie Sanders 78 jaar, beiden strijdend voor de presidentskandidatuur van de Democraten.

Om met de oudste te beginnen. De democratisch socialist Sanders is in het eerste jaar van de Tweede Wereldoorlog geboren als zoon van een Pools-Joodse migrant in New York. Hij leert het leven aan de onderkant van de samenleving kennen. Hij studeert sociale wetenschappen dat de stukken eraf vliegen en is actief bij de burgerrechten beweging. In zijn biografie op Wikipedia lees ik dat hij met zijn kritische geest gelooft in een betere wereld en daar dan ook voortdurend naar op zoek is en dan kom je uiteindelijk terecht in de politiek. “Zijn politieke loopbaan begon in 1971, toen hij zich aansloot bij de Liberty Union Party in Vermont, die voor een rechtvaardige economie, voor vrouwenrechten en tegen de Vietnamoorlog was.” Uit zijn verdere politieke loopbaan blijkt zijn politieke standvastigheid en vasthoudendheid tot op de dag van vandaag. Hij is niet besmet door macht en het grote geld. Dat verklaart zijn aantrekkingskracht bij jongeren.

Jou Biden is een jaar jonger dan Sanders. Hij komt als zoon van een autoverkoper uit een meer traditionele Amerikaanse omgeving. Met deze achtergrond, zijn rechten studie en advocaten loopbaan is hij een klassiek Amerikaans politicus met bijbehorende ambities. Die worden hem bijna fataal zo lees ik in Wikipedia. “In 1972 werd Biden voor de eerste keer verkozen tot staatssenator van Delaware. Met zijn dertig jaar was hij een van de jongste senatoren ooit. Hij was kandidaat voor de Democratische nominatie bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen 1988. Tijdens deze campagne kwam hij in opspraak toen bleek dat hij delen van een toespraak van de Britse Labour Party-leider Neil Kinnock geplagieerd had. Biden trok zich vervolgens terug uit de race, die werd gewonnen door Michael Dukakis.” Biden is politiek gehaaid en haalt in 2008 het maximum uit zijn mislukte strijd om de presidentskandidatuur voor de democratische partij. Hij wordt vice-president onder Obama. Daarmee behoort Biden tot de politieke elite van de Democratische partij, afhankelijk van het type kiezer een aanbeveling of een afrader.

Dan Donald Trump, hij is de jongste van de drie, de brutaalste en de rijkste. Hij komt uit een van oorsprong 19e eeuwse Duitse migranten familie. Hij is gepokt en gemazeld in de vastgoedwereld waar zijn beide ouders actief in waren. Zijn studie verliep bij gebrek aan discipline en orde met horten en stoten en zoals te verwachten volgt hij zijn ouders in het voetspoor van het vastgoedwezen. Terwijl in 1971 Sanders en Biden aan hun politieke loopbaan begonnen, start Trump zijn carrière als vastgoedmagnaat.“In 1971 verhuisde Trump naar Manhattan. Volgens Trump waren de marges bij sociale- en middenklasse huur te klein, en was die sector qua management te bewerkelijk. Deze sector kent veel klanten, die per persoon relatief weinig betalen, maar naar verhouding vaak betalingsproblemen hebben, aldus Trump. Om deze reden richtte hij zich op Manhattan, waar minder, maar kapitaalkrachtigere klanten waren, met hogere marges.” Intussen weten we dat Trump zijn presidentschap invult als een niets ontziende projectmakelaar die de rest van de wereld voortdurend laat voelen wie de baas is. Blijkbaar zijn er veel kiezers in Amerika die dat leuk vinden dus de kans op zijn herverkiezing is groot.