Posts tonen met het label ceuta. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ceuta. Alle posts tonen

donderdag 17 oktober 2024

MADRID DONDERDAG 4 OKTOBER 2024

Tijdens de aankoop van een sjaal ter ondersteuning van mijn linkerarm ontmoette ik deze goedlachse immigrante in een  souvenirwinkel in het centrum van de stad. 

 
Het viel me op hoe gezellig de Spanjaarden op een terras met elkaar kletsen bij een goed glas bier of wijn.

HOLA! Zijn er nog kranten en tijdschrift kiosken net als deze van Antonio  in Nederland? Deze is in ieder geval een sieraad voor de straat.


Het centrum van de stad is rijk versierd met kleurige winkels die de starten levendig maken.



Deze jonge Senagalees trof ik aan in een winkel met Afrikaanse wax stoffen. Met veel geluk is hij erin geslaagd in Madrid te geraken. Eerst is hij volkomen legaal naar Marokko gevlogen. Senegalezen hebben geen visum nodig voor Marokko. Zijn doel was om via de Spaanse enclave Ceuta in Spanje terecht te komen. Hij had geluk. De koning van Marokko had ruzie met Spanje en besloot de Afrikanen die illegaal de grens met Ceutu over wilden niets in de weg te leggen. Toen was het gauw gepiept. Hij stuurt geld naar zijn in Senegal achtergebleven familie. Dat is de ware ontwikkelingshulp.  Hij vond Nederland een goed land net als zijn baas, ook een Senegalees, die ik buiten ontmoette. Ik verzekerde hem dat hij een goeie winkelbediende had aan zijn landgenoot. Helaas kon er niet over de prijs van de aankoop onderhandeld worden zoals in Senegal gebruikelijk is. De kassa wilde niet meewerken was zijn gevatte antwoord. 



vrijdag 4 juni 2021

114. DE AARDE IS ROND, MARIE HUANA

 

Dora rust na haar zeebad  even uit op de motorkap van onze geliefde Renault Vier.

Na het koninklijke politie ontbijt wordt het inpakken en vertrekken geblazen. De weg terug gaat nu daadwerkelijk beginnen. Van Kenitra naar Ceuta is ongeveer een halve dag rijden. We hopen dezelfde dag nog over te steken zodat we ’s avonds nog vaste voet aan wal van het Europese continent zetten.

Helaas begint de ellende van de buikkrampen en de diarree weer opnieuw. Dat krijg je ervan als je in plaats van een paar dagen op water en brood te leven zodat maag en darmen zich in alle rust kunnen herstellen, je laat gaan bij de politie. Alleen Dora heeft nergens last van zodat zij rijdt terwijl wij gedrieën ons bezig kunnen houden met het voorkomen van het ergste door op tijd met een WC rol de bosjes langs de weg in te rennen.

Ik probeer tussen de stops door haar als copiloot zo goed mogelijk te begeleiden naar Ceuta. Gelukkig laat het autootje ons niet in de steek zodat we op tijd aankomen om de oversteek naar Spanje te maken.  Die verloopt vlotjes totdat op het vasteland onze auto door twee Spaanse douaniers grondig wordt onderzocht op marihuana smokkel. Er blijft geen plekje onberoerd, zelfs de bekleding aan de binnenkant van de deuren wordt los getrokken. Ze vinden natuurlijk niks. Wij smokkelen geen marihuana. 

Misschien zien we er uit als marihuana rokers maar we zijn het niet, tenminste niet op onze reis door Marokko. We mogen dan geen  ervaren reizigers zijn, nog niet, maar we zijn niet naïef. In Nederland gaan de gezagsdragers tolerant om met gebruikers van Marie Huana  - gedoogbeleid heet dat - in de rest van de wereld is dat niet het geval. Dat begint al aan de grens met België en Frankrijk heeft een ronduit repressief autoritair beleid als het om drugs gaat. 

Wie daar betrapt wordt, gaat zonder pardon de bak in. Een vriend van ons was zo stom was om met een voorraadje Marie H. naar Frankrijk te liften. Aan de grens werd hij betrapt en belandde voor een paar weken in de gevangenis. De man die hem een lift had gegeven kwam met de schrik vrij. Die zal geen tweede keer een lift geven aan een langharige alternatieveling. Mensen zijn wel goed maar niet gek.

Ondanks het oponthoud kunnen we dezelfde avond onze tenten weer onder de Spaanse hemel in de buurt van Algeciras opslaan. We doorkruisen Spanje zonder problemen. De beschermheilige van de vervoermiddelen, de heilige Christoffel is ons gunstig gezind want het autootje zoemt van tevredenheid. Ik denk dat hij zijn oude stal ruikt. Natuurlijk blijft hij blauwe wolken rook van de olie uitbraken maar dat is bijzaak behalve dat motorolie duur is.

(verschijnt elke vrijdag)