WORDT JESSE KLAVER DE NIEUWE LENIN?

De gelijkenis tussen het GL/PvdA affiche met Jesse Klaver en hetRussische affiche met Vladimir Lenin is verbazingwekkend groot: de zwaaiende arm en hand Jesse heeft geen pet in zijn hand), de rode achtergrond en de mensen. De maker is duidelijk geïnspireerd geweest door de communistische propaganda. Tekst op het Russische affiche: lang leve de socialistische revolutie. Bij Klaver gene revolutie maar ene regeerakkoord. 

 

Kwade tongen beweren dat door de fusie met Groen Links de PvdA radicaal links is geworden. Je zou zeggen dat dit affiche zulks bevestigt. Vreemd is de veronderstelling niet in aanmerking nemend dat de PvdA zelf altijd al een stevige linkervleugel heeft gehad die de partij ziet als de weg waarlangs het socialisme in Nederland gevestigd gaat worden. 

Geen idee hoe sterk die vleugel nog is. In de jaren zeventig en volgende in de vorige eeuw was het een sterke vleugel die politiek behoorlijk aanwezig was. Het is ook van oudsher een vleugel die zich roert. Mij lijkt dat die linksrevelugel in het vaarwater van de zachte krachten, feminisme en minderheden terecht is gekomen, de plaatsvervangers van de onderdrukte arbeiders. 

Groen Links heeft vanaf zijn ontstaan een radicaal linkse achtergrond. Te beginnen natuurlijk met de CPN, heel lang een vazal van Moskou tot hij in handen viel van de protestgeneratie van de jaren zeventig in de vorige eeuw. Die wisten geen raad met de Stalinistische kadaver discipline waardoor er al snel scheuringen ontstonden. Altijd al een gevolg geweest van betweterig radicalisme. 

De Pacifistische Socialistische Partij was uiteraard een al even radicale partij maar met een vleugje zelfkritiek en geen kadaverdiscipline. De partij draaide jarenlang om de persoon van Fred van der Spek. Net als de CPN lukte het de PSP nooit om boven de 2 zetels uit te komen terwijl de pretentie hetzelfde was, namelijk met behulp van de arbeiders de macht nemen.

De derde poot van Groen Links, de PPR bestaande uit dissidente christenen, was misschien wel de radicaalste partij van de drie. Ze begon uit ontevredenheid over het behoudzuchtige CDA dat niet of slechts zwaar geconditioneerd wilde samenwerken met de PvdA. 

Vergeet niet dat het CDA toen een machtig politiek bolwerk was net als de PvdA. Maar de PvdA sloot meer aan bij de nieuwe kritische tijdgeest dan het CDA. Het waren de dagen van de vernieuwing van mens en maatschappij.

Wanneer Christenen het schip van kerk en geloof verlaten dan doen ze dat grondig.  De dissidenten baseren zich op de wat heet revolutionaire kanten van de bijbel en dan vooral die van het nieuwe testament; radicale naastenliefde, solidariteit, gelijkheid, tegen de bestaande orde, zwaarden worden ploegen enz.

In hoeverre al deze erfenissen zullen doorwerken in de nagestreefde fusie tussen PvdA en Groen Links is moeilijk vast te stellen. Als de fusie doorgaat wordt het in ieder geval een linkse familie met een radicale (socialistische), een idealistische en een pragmatische vleugel.

12. TERUG NAAR NIJMEGEN. GEESTELIJKE SCHOONMAAK

 

 Kritiek op de Sovjet-Unie werd door Bakker niet geaccepteerd ook niet toen Rusland Hongarije binnenviel in 1956 en Praag in 1968. Desondanks wist Bakker zich tot een achtenswaardig kamerlid op te werken en kreeg zelfs een zaal in de Tweede Kamer naar hem vernoemd.

Nu ik tijd over heb, besluit ik de zogeheten  "Jonge Marx" te gaan lezen. Tijdens mijn verblijf van negen maanden in Colombia is een deel van de studenten bevallen van de CPN. Ik wil weten hoe dat zit. Colombia heeft twijfel gezaaid over de houdbaarheid van linkse ideeën en opovattingen. De katalysator voor de radicalisering onder mijn collega studenten zijn de Vietnam oorlog, de apartheid in Zuid Afrika, de onafhankelijkheidsoorlogen in Angola en Mozambique en de Amerikaanse Black Power beweging. Er zijn er vast nog meer maar die ben ik vergeten. 

De keuze voor de CPN is het gevolg van een grote geestelijke schoonmaak die in het katholieke Nijmegen is begonnen met het verlies van het geloof in God en de Roomse kerk. Het universitaire bolwerk van het Roomse geloof krijgt almaar meer scheuren. Dankzij de welvaart, de evolutieleer en de anti-conceptie pil is God niet meer nodig ter verklaring van de lotsbestemming van de mensheid. We doen het voortaan zelf.

Afgezet tegen de wetenschappelijke en technologische vooruitgang wordt het Godsbesef een naïef sprookje. Alles wijst erop dat wij mensen de wereld zelf in de hand hebben als we maar verstandig en redelijk zijn. Er ontstaat zelfs een politieke partij met “redelijkheid” als wapen in het vaandel. Maar zeg nou zelf, hoe redelijk is de mens eigenlijk? Als we frank en vrij om ons heen kijken valt dat behoorlijk tegen. Er is meer onredelijkheid in de wereld dan redelijkheid. 

Lid worden van de CPN gaat mij te ver. Ik heb een keer bij de gemeenteraadsverkiezingen op de Pacifistiese Socialistiese Partij gestemd maar meer vanwege hun pacifisme dan hun socialisme. 

Ik ben allergisch voor autoritair gezag. Ik hou het in het leven liever speels en relativerend. Vandaar mijn voorliefde voor provo’s en  kabouters met hun witte fietsen plan en andere acties die de burgermaatschappij spelenderwijs ontregelen. Het vrijgevochten leven op de boerderij aan de Jacobslaan past meer bij mijn levensstijl dan de partijdiscipline van de CPN. Bij mij geen partijdiscipline als offer voor het welzijn van het proletariaat en de klassenstrijd.

Om rustig te kunnen lezen ga ik na het ontbijt op de brommer naar de universiteitsbibliotheek. Ik heb 'Die Frühschriften' (uitgave Kröner) van Marx (1837-1848) aangeschaft. Het is wel oppassen met het Duits. Soms is vanuit het Nederlands een voor de hand liggende betekenis van een woord helemaal anders in het Duits. Marx schrijft met veel Duits filosofische omhaal maar is er niet minder scherp om.

(wordt vervolgd)
 

BEKENTENIS

Ik heb al gestemd. Afgelopen zondag is de oranje brief met stembrief en ondertekend formulier op de post gegaan naar de kieskring den Haag. Ik beken dat ik op het CDA gestemd heb. Er was een tijd –lang geleden - dat ik stemde op de Pacifistisch Socialistische Partij PSP. Ik was toen nog radicaal vredelievend en geloofde onvoorwaardelijk in het goede in de mens. Ondanks dat heeft de partij de tijd niet overleeft.

Net zo min als de PPR dat heeft gedaan. Deze partij van politieke radicalen –een afsplitsing van diverse Christelijke partijen - drukt nog altijd zijn stempel op Groen Links. Helaas is Groen Links toch geen volkspartij geworden, ondanks de steun van de toenmalige voorzitter van Katholieke vakbeweging Mertens.

Ik heb ook nog ooit een keertje D66 gestemd. Niet dat ik hun bestuurlijke oplossingen en hun redelijkheid geloofde maar omdat ik toch iets moest stemmen. De PvdA heeft ook lang mijn stem gehad zelfs mijn lidmaatschap. Maar ik ben er gebrouilleerd mee geraakt in de tijd van Pronk, Herfkens, van Thijn enz. Het is uiteindelijk nooit meer goed gekomen.

Nu stem ik opnieuw op de partij van Buma en Mona. Ik weet het. Buma is een te serieuze en daarom saaie spreker die teveel samen wil doen. Maar hij maakt wel een eerlijke indruk en hij is intelligent. Mona is dat ook. Een mondige moeder van vijf kinderen die gezin, huishouden en werk buitenshuis combineert.

Hun partij staat voor een aantal zaken die ik in de loop van mijn leven belangrijk ben gaan vinden: balans tussen eigen verantwoordelijkheid en voor de naasten die het nodig hebben, een fatsoenlijk gezinsbeleid voor vooral jonge gezinnen, bestuurlijke degelijkheid, zorg voor de zwakkeren zonder het slachtofferschap aan te moedigen, oog voor de kleine en grote ondernemer als de scheppers van werkgelegenheid, arbeid als bron van inkomen en zelfverwerkelijking,  niet meteen weglopen met elke nieuwe trend, uitvoerbare regelgeving, internationale betrouwbaarheid, Europese gezindheid zonder overdrijven, een verantwoorde defensie en betrouwbaar NAVO lidmaatschap.

Ik geef toe dat het allemaal een tikkeltje saai is en degelijk maar is dat niet juist wat ons land stabiliteit en welvaart geeft? Verandering met mate.  De afgelopen 100 jaar heeft de Christen Democratie bewezen dat ze in staat is Nederland op vaardige en dynamische wijze aan te passen aan de veranderende wereld. Mede dank zij het CDA staat Nederland er ook nu nog goed voor.