Ik heb al gestemd. Afgelopen zondag is de
oranje brief met stembrief en ondertekend formulier op de post gegaan naar de
kieskring den Haag. Ik beken dat ik op het CDA gestemd heb. Er was een tijd
–lang geleden - dat ik stemde op de Pacifistisch Socialistische Partij PSP. Ik
was toen nog radicaal vredelievend en geloofde onvoorwaardelijk in het goede in
de mens. Ondanks dat heeft de partij de tijd niet overleeft.
Net zo min als de PPR dat heeft gedaan. Deze partij van politieke radicalen –een afsplitsing van diverse Christelijke partijen - drukt nog altijd zijn stempel op Groen Links. Helaas is Groen Links toch geen volkspartij geworden, ondanks de steun van de toenmalige voorzitter van Katholieke vakbeweging Mertens.
Net zo min als de PPR dat heeft gedaan. Deze partij van politieke radicalen –een afsplitsing van diverse Christelijke partijen - drukt nog altijd zijn stempel op Groen Links. Helaas is Groen Links toch geen volkspartij geworden, ondanks de steun van de toenmalige voorzitter van Katholieke vakbeweging Mertens.
Ik heb ook nog ooit een keertje D66 gestemd.
Niet dat ik hun bestuurlijke oplossingen en hun redelijkheid geloofde maar
omdat ik toch iets moest stemmen. De PvdA heeft ook lang mijn stem gehad zelfs
mijn lidmaatschap. Maar ik ben er gebrouilleerd mee geraakt in de tijd van Pronk,
Herfkens, van Thijn enz. Het is uiteindelijk nooit meer goed gekomen.
Nu stem ik opnieuw op de partij van Buma en
Mona. Ik weet het. Buma is een te serieuze en daarom saaie spreker die teveel
samen wil doen. Maar hij maakt wel een eerlijke indruk en hij is intelligent.
Mona is dat ook. Een mondige moeder van vijf kinderen die gezin, huishouden en
werk buitenshuis combineert.
Hun partij staat voor een aantal zaken die ik
in de loop van mijn leven belangrijk ben gaan vinden: balans tussen eigen
verantwoordelijkheid en voor de naasten die het nodig hebben, een fatsoenlijk
gezinsbeleid voor vooral jonge gezinnen, bestuurlijke degelijkheid, zorg voor
de zwakkeren zonder het slachtofferschap aan te moedigen, oog voor de kleine en
grote ondernemer als de scheppers van werkgelegenheid, arbeid als bron van
inkomen en zelfverwerkelijking,
niet meteen weglopen met elke nieuwe trend, uitvoerbare regelgeving,
internationale betrouwbaarheid, Europese gezindheid zonder overdrijven, een
verantwoorde defensie en betrouwbaar NAVO lidmaatschap.
Ik geef toe dat het allemaal een tikkeltje
saai is en degelijk maar is dat niet juist wat ons land stabiliteit en welvaart
geeft? Verandering met mate. De
afgelopen 100 jaar heeft de Christen Democratie bewezen dat ze in staat is
Nederland op vaardige en dynamische wijze aan te passen aan de veranderende
wereld. Mede dank zij het CDA staat Nederland er ook nu nog goed voor.
