Posts tonen met het label venus. Alle posts tonen
Posts tonen met het label venus. Alle posts tonen

dinsdag 8 juni 2021

VENUS LOVES SHELL

 

Een bewerking van 'De geboorte van Venus' van Sandro Botticelli (Uffizi, Florence)

“Shell moet in 2030 zijn CO₂-uitstoot met netto 45% hebben teruggebracht. Die bijdrage van Shell is volgens de rechter nodig om gevaarlijke klimaatverandering tegen te gaan. Het is een uitspraak met grote impact, want de eis van de rechter gaat veel verder dan Shells eigen doelstelling. “ FD, 27 mei 2021)

Er wordt in de media heel wat nagekaart over dit Shellvonnis. Ik draag ook mijn steentje bij.

Ik heb mijn twijfels of er een klimaatcrisis is maar laat ik aannemen van wel dan is de vraag of dit vonnis ons verder helpt? Ik denk het niet, daar is heel wat meer voor nodig volgens deskundigen. Zelfs als Shell helemaal geen CO2 zou uitstoten maakt dat op wereldschaal niks uit.

Het is dus een voorbeeld vonnis. Mag dat en kan dat? Is Shell een misdadiger die als voorbeeld voor andere misdadigers wordt gestraft? Dat kan niet want Shell houdt zich keurig aan de wet houdt en dat is wat telt niet wat Milieudefensie, Greenpeace en de Waddenvereniging vinden.

Ze mogen van alles vinden maar de kiezer beslist en in het verlengde daarvan de politiek anders wordt het een puinhoop in Nederland. Waar moet het bedrijfsleven zich nog aan houden? 

Is de rechter op de stoel van de politiek gaan zitten om een voorbeeld te stellen aan de rest van het Nederlandse bedrijfsleven? Als dat zo is dan zijn we in een politieke en gerechtelijke crisis terecht gekomen. Lijkt me niet zo best voor de toekomst van Nederland.

We hebben er met het Haagse vonnis weer een mensenrecht bij. De klassieke mensenrechten worden nog maar nauwelijks nageleefd of er wordt er weer een bij verzonnen. Dat leidt tot mensenrechten inflatie. Bij schending van mensenrechten vallen echte doden en gewonden, bij de klimaatcrisis is dat niet het geval . De rechter is in de val van de paniekzaaierij getrapt en denkt dat er in de toekomst misschien wel klimaatdoden zullen vallen. Wanneer? Over 50 jaar of over 100 jaar of zijn Greta's uitspraken de maat der dingen geworden?

Shell is een belangrijke werkgever en belastingbetaler voor de wereld en voor Nederland daar moet je prudent mee omgaan of is armoede in de nabije toekomst minder belangrijk dan zogenaamde klimaatdoden over pakweg 100 jaar? Paniek is een slechte raadgever als het om prudentie gaat.

  • Banen. Shell heeft zo’n 10.000 werknemers en 3.500 mensen op tijdelijke contracten in Nederland. Op onze tankstations werken ook nog eens zo’n 2.500 mensen.
  • Investeringen. In 2019 hebben we zo’n 3 miljard euro weggezet bij ongeveer 2.500 Nederlandse bedrijven.
  • Belastingen. Via onze deelneming in NAM droegen we in 2019, direct of indirect via EBN, 1,4 miljard euro af aan Nederlandse overheden. Deze afdrachten gingen voor het overgrote deel naar de Rijksoverheid. Via NAM droegen we ongeveer 0,3 miljard euro aan winstbelasting (vpb) af. Zoals gezegd, betaalden we in 2019 buiten NAM nagenoeg geen winstbelasting (vpb). Los van NAM betaalde Shell in 2019 – na verrekening van verliezen uit het  verleden – ongeveer 14 miljoen euro winstbelasting in Nederland. (website Shell)

Milieuclubs daarentegen kosten geld, ze krijgen subsidies van de staat.

  • 59% (5,7 miljoen euro): contributie, giften, donaties en nalatenschappen
  • 15% (1,4 miljoen euro): Nationale Postcode Loterij
  • 26% (2,5 miljoen euro): ministerie van Buitenlandse Zaken (website milieudefensie)


Milieu en natuurclubs zijn hun goede doel al lang voorbij gestreefd; Ze zijn doel op zich geworden zo zegt de Canadese Greenpeace medeoprichter Patrick Moore. "Het kantelpunt was de actie tegen chloor in de jaren negentig. ‘Chloor is een chemisch element. Daar kun je niet tegen zijn. Chloor doodt bacteriën, in de beste medicijnen zit chloor. Bij die actie realiseerde ik me voor het eerst dat voor Greenpeace inkomsten belangrijker zijn geworden dan de waarheid. Greenpeace begon uit nobele motieven, uit betrokkenheid met het lot van de walvis, maar die nobelheid is verdampt.’" (Patrick Moore, 'Te weinig CO2 dat is pas slecht', EW 30 maart 2021)




 

 


vrijdag 26 juli 2019

MAKE LOVE NOT WAR (WERKTITEL) 18, BEVRIJD

Parijs, 1977

Na veel wikken en wegen, zes hoog is per slot van rekening niet niks, besloot ik over de richel die onder het raam langs de gevel van de muur loopt, naar het openstaande raam van mijn hotelkamer te schuifelen. Misschien dat het slot van de buitenkant wel zou werken en zo niet dan dan kon ik alsnog beneden hulp gaan halen.

Op blote voeten voor het houvast, schoof ik met mijn rug gedrukt tegen de muur naar het openstaande raam van mijn kamer. Ik had niet echt last van hoogtevrees maar vermeed zoveel mogelijk naar beneden te kijken. Met een schuin oog zag ik voor de ramen met uitzicht op het binnenplaatsje beneden her en der mensen nieuwsgierig naar me kijken. Belangstelling genoeg.  Wat zouden ze denken? Het klassiek verhaal van de betrapte minnaar die op de vlucht voor de woede van de echtgenoot langs het raam probeert te ontsnappen? Niet ondenkbaar in Parijs internationaal aangeprezen als de stad van de liefde. Maar de waarheid was minder dramatisch maar nog altijd romantisch genoeg voor een stad als Parijs.

Ik haalde opgelucht het openstaande raam. De rest was kinderwerk. Ik klom naar binnen, opende mijn kamerdeur zonder problemen en stak vol verwachting de sleutel in het slot van de kamerdeur van Krullenbol. Het slot had besloten niet langer weerstand te bieden en gaf meteen mee. Zo konden we alsnog samen ontbijten in bed.

De rest van de week bleven de goden van de liefde ons goed gezind. Het bleef bij deze ene kleine tegenslag die ik zo vol vertrouwen in eigen kunnen voortvarend had opgelost. Dat beloofde wat voor de toekomst. We mochten dan jong zijn en overmoedig in de liefde, we hadden toch maar mooi onze eerste stappen in de naar ons gevoel oneindige wereld vol avontuur gezet en we waren er zeker van dat er nog vele avonturen zouden volgen.

(verschijnt elke vrijdag)

dinsdag 8 mei 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 39

© petrus nelissen, Venus,fotomontage 2009 

Dan voltrekt zich een ramp in ons prille liefdesleven. Ik ga verhuizen. Mijn ouders hebben een huis gekocht, weliswaar in dezelfde stad maar in een andere wijk. We vertrekken nog voor de zomer. Nu moet ik voortaan een kwartiertje fietsen naar onze straatlantaarn waar mijn vroegere buurmeisje op mij wacht. ’s Avonds komt daar niks meer van. Overdag even op de fiets springen voor een ontmoeting, is er ook niet meer bij. De afstand begrenst ons liefdeleven.

Er zit niks anders op dan voortaan dag en uur af te spreken op een vaste ontmoetingsplek en dat is natuurlijk onze lantaarnpaal. baken en oriëntatiepunt voor onze liefde. Meestal spreken we af voor zaterdag in de loop van de namiddag.  Dat gedoe maakt onze vrijage minder spontaan. Daglicht is trouwens ook niet goed voor de romantiek net zo min als het gedoe op straat. Ik zittend op mijn fiets en zij staand naast mij met haar handen op het stuur. Bij kalverliefde, ik gebruik de woorden van mijn moeder,  hoort schemerlicht en flink aangezette romantiek.

Gelukkig heb ik aan een van mijn bijbaantjes een junior transistor radiootje van het merk Amroh overgehouden, een van de eerste goedkope transistorradiootjes die nog maar net op markt waren gekomen voor nog geen vijftig gulden. Samen luisteren we samen naar “Tijd voor Teenagers” gepresenteerd door Co de Kloet op zaterdag namiddag. Zo zorgt de top tien met liedjes van verlangen van Paul Anka, The Everly Brothers, Neil Sedaka, the Blue Diamonds en Cliff Richard toch nog voor de nodige romantiek.


(verschijnt elke dinsdag)

dinsdag 13 februari 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 27

De geboorte van Venus aan het strand van Cyprus naar Sandro Botticelli.
© petrus nelissen

Voordat ik ook nog maar een begin van een antwoord heb op mijn vraag hoe het verder moet met de liefde, sturen de Goden mij ongevraagd maar niet ongewenst een nieuwe uitdaging. Zonder dat ik er ook maar iets aan kan doen, word ik als een idioot verliefd op een meisje op ons schoolplein. Ze is de nieuwe koningin van mijn hart en ik kan niet anders dan de hele pauze lang in haar buurt blijven en naar haar kijken. Verliefd zijn is vooral kijken, kijken en nog een kijken. Of is het gluren?

Trouwe lezers zullen zich afvragen hoe het kan dat er meisjes op ons schoolplein rondlopen. Ik heb immers verteld dat ik op een jongensschool zit. Dat was tot voor kort ook zo. Het Lyceum was een jongensschool met ook nog eens allemaal mannelijke docenten. Ik heb nooit een lerares gehad. Of dat goed of slecht is voor mijn karakter, weet ik niet, maar het is wel zo. Dat gebrek aan vrouwen om me heen, heeft in ieder geval geen effect op mijn liefdesleven.  Ik word er niet minder verliefd door. Misschien juist wel het tegendeel.

Hoe dan ook, van hogerhand is de beslissing genomen dat meisjes die naar het gymnasium willen, voortaan op ons Lyceum terecht kunnen in plaats van naar de naburige steden Den Bosch of Nijmegen te reizen. Blijkbaar zijn er zulke meisjes want plotseling lopen er een aantal in groepjes rond op het schoolplein. Geen HBS meisjes, dat niet. Voor hen is er nog steeds de Middelbare Meisjes School MMS, de reguliere leverancier van meisjes voor veel van mijn klasgenoten. Er zitten dus geen meisjes in mijn klas, dat is voorbehouden aan de knappe koppen op het gymnasium. 

Misschien ben ik dan niet zo een knappe kop, ik ben wel verliefd op een van die gymnasiummeisjes. En hoe! Het stormt zo hard in mijn lijf dat ik haast geen lucht meer krijg. Daarmee vergeleken is mijn eerste verliefdheid een luchtig lentebriesje geweest. Een niemendalletje van een beginneling. Nu zit ik diep in een gepassioneerde liefdesroman op afstand. Want dichterbij haar dan pakweg 2 stappen kom ik niet. Dichterbij durf ik ook niet. Ondanks mijn diepgaande studie van de liefde heb ik daar teveel schroom voor.

(verschijnt elke dinsdag)

zondag 16 juli 2017

BEYONCE

Instagram foto van Beyoncé met haar een maand oude tweeling Sir en Rumi Carter.
Geplaatst op 14 juli 

Het is duidelijk dat Beyoncé met haar laatste foto gebruik maakt van de iconografie van de Heilige Maagd Maria, de Moeder van JC, het belangrijkste icoon van de Rooms Katholieke Kerk.

Van enige geestelijke inhoud is voor zover ik weet niks bekend maar dat hoeft natuurlijk ook niet meer. Stuitte hergebruik van heiligen beelden vroeger nog wel eens op een zekere schroom, in onze tijd waarin bijna niemand meer goed weet heeft van de geestelijke betekenis van de Moeder van God’s Zoon, kan dat zonder problemen. 

Het gaat om de marketing bedoeld om de marktwaarde van het merk Beyoncé te verhogen.  Ik zag dat vandaag al bijna 10 miljoen mensen het plaatje bekeken hebben. Dus de marketing van het merk Beyoncé is geslaagd. 

De vraag is vervolgens wat het plaatje voor haar volgelingen betekent, de jongeren van deze tijd? Voor puberende meisjes is ze vast een rolmodel, een model dat ook jongens graag zien.

Het is een drie in een plaatje: bruid, verleidster en moeder. Ze is gekleed als een dure maar vooral ook gewaagde bruid. Onder de waarschijnlijk kostbare (zijden) mantel zien we haar naakte benen, tussen de mantel haar blote buik met navel en uiteraard ontblote schouders. In tegenstelling tot een traditionele afbeelding van de Moeder Gods, etaleert Beyoncé haar vrouw zijn zonder seksuele schaamte.  

Sandro Boticelli (1450- 1510), De Geboorte van Venus,
omstreeks 1485, Uffizi museum te Florence.

Ze wordt omgeven door een lichtblauwe sluier die past bij de blauwe zee en lucht. Is dit een verwijzing naar de voor-Christelijke Godin Venus, de Grieks-Romeinse Godin van de Liefde? Dat zou best kunnen. Het verhaal wil dat Venus uit zee werd geboren, als het goed is, kwam ze aan wal op het huidige eiland Cyprus. 

Dat de katholieke Heilige Maagd Maria verwant is aan haar voorgangster Venus is geen geheim. Het is knap gevonden van Beyoncé dat ze deze twee iconen van de vrouw - Liefde en Moederschap- weet te combineren in een zoetsappig poezieplaatje waarop ze haar pas geboren tweeling toont. 

De Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons hergebruikt iconen uit de kunstwereld
o. a. voor een handtassen project van Luis Vuitton. Aan de tas hang een in rood
leer uitgesneden bunny, een handelsmerk van Koons.
Het plaatje doet ook denken aan het werk van de bekende Amerikaanse kunstenaar Jeff Koons, die haar is voorgegaan in het hergebruik van iconen uit de kunstwereld. Ook hij schuwt marketing van de kunst iconen niet. Voor zijn werk worden intussen miljoenen betaalt.

Met dit moderne poezieplaatje biedt Beyoncé Instagram meisjes het rolmodel aan van de sexy vrouw en moeder aan, van schoonheid, rijkdom en geluk. De overdaad aan bloemen op de achtergrond laat over dit alles geen twijfel bestaan.

Een klassieke afbeelding van de Heilige Maagd Maria
met Jezus Christus, de Zoon van God, op haar schoot.
Haar houding van het hoofd en haar blik
 lijkt op die van Beyoncé.
Lucht, zee en bloemen op de achtergrond vinden we
ook terug op de foto van Beyoncé.

Er is maar een maar; haar gezichtsuitdrukking. Ze heeft de op Instagram en FaceBook gebruikelijke grimas van geluk weten te vermijden. Ze kijkt daarentegen met een zekere ernst. Blijkbaar wil ze het moederschap niet lichtzinnig voor het voetlicht brengen.


Moeten we na dit alles dan toch vaststellen dat Beyoncé beseft dat niet alles rozengeur en maneschijn is, dat vrouw en moeder zijn een grote verantwoordelijkheid is of heeft ze heel goede kunst adviseurs om zich heen? Misschien Jeff Koons?

woensdag 20 januari 2016

VENUS

petrus nelissen, 'VENUS', struisvogelei met schroef op Ardeense steen
gemonteerd, januari 2016 (hbd= 50x14x5)