Of België ooit een confederatie wordt hangt af van de nationalistische partijen met in het bijzonder de N-VA, intussen de grootste erfgenaam van de Volksunie. Het begin van de pas opgerichte N-VA was echter ontmoedigend. De partij behaalde bij de verkiezingen in 2003 slechts een enkele zetel in het parlement die werd bezet door partijvoorzitter Geert Bourgeois. In de senaat had de partij geen enkele zetel. Het leek erop dat het gematigde Vlaams nationalisme gedoemd was roemloos ten onder te gaan.
De reddende engel, als je in politiek daarvan kan spreken, was de Vlaamse christendemocratische partij CD&V en de in 2004 verkozen N-VA voorzitter Bart de Wever. De N-VA sloot in hetzelfde jaar na moeizame onderhandelingen en het overwinnen van interne tegenstellingen een verkiezingskartel dat de naam kreeg “Vlaams Kartel” of “Valentijnskartel”.
“Het Valentijnskartel of Vlaams Kartel was van 2004 tot 2008 een kartel tussen twee Vlaamse partijen, de Vlaams-nationalistische Nieuw-Vlaamse Alliantie en het christendemocratische Christen-Democratisch en Vlaams (N-VA en CD&V). Dit kartel kwam tot stand na een eerdere mislukking. Toen weigerde de CD&V om zich er toe te verbinden niet in een regering te stappen zonder dat men de vijf resoluties van het Vlaams Parlement van 1999 zou uitvoeren, die voorzien in een grotere autonomie voor Vlaanderen. Op 14 februari 2004 ging de CD&V wel dit engagement aan, en samen met de slechte peilingen voor de N-VA was dit voldoende om een kartel tot stand te brengen, dat alleszins deelnam aan de regionale verkiezingen van 2004, de lokale verkiezingen in 2006 en de federale verkiezingen in 2007. “ (Wikipedia: Valentijnskartel)
Het kartel bracht nieuw elan in het Vlaams nationalisme en bood tegenwicht aan de liberalisering, individualisering en privatisering van de paarse regeringen Verhofstadt (1999-2008). Belgisch paars is enigszins te vergelijken met de paars in Nederland onder leiding van Wim Kok. Het verschil is dat Verhofstadt liberaal is en Kok sociaal-democratisch, voor het overige streefden beide regeringen naar individualisering, meer marktwerking door liberalisering en privatisering.
Het Vlaams Kartel werd vanwege zijn combinatie van Vlaams nationalisme en meer gemeenschapszin een groot politiek succes in Vlaanderen. “Onder de kartelnaam CD&V/N-VA - of 'Vlaams kartel' – namen beide partijen vervolgens deel aan de Vlaamse parlementsverkiezingen van 2004. Het kartel werd de grootste politieke formatie in Vlaanderen met iets meer dan 1 miljoen stemmen, of 26%.” (Wikipedia: Nieuwe-Vlaamse Alliantie)
(verschijnt elke vrijdag)
Posts tonen met het label schipperskwartier. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schipperskwartier. Alle posts tonen
vrijdag 26 oktober 2018
DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 61
Kunsten en (Internationale)Politiek
antwerpen,
cd&v,
geert bourgeois,
n-va,
open vld,
paarse regering Kok,
paarse regeringen Verhofstad,
schipperskwartier,
valentijs kartel,
verkiezingen 2006,
vlaams kartel,
vlaamse verkiezingen 2004
Autodidact in de fotografie, de schilderkunst en de kunst van het schrijven. Gewerkt in landen verspreid over de hele aardbol. Opgeleid tot socioloog/politicoloog.
vrijdag 19 oktober 2018
DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 60
Welke politieke krachten gaan het lot van België bepalen? Die welke er op gericht zijn op het land bijeen te houden of die welke tot een opdeling leiden? De trend is die van de Vlaams nationalistische krachten die het federale België uithollen ten gunste van een “Vlaamse soevereiniteit light”. Wallonië en Brussel zien zich als minderheid gedwongen om erin mee te gaan maar ze maken van de gelegenheid gebruik om de prijs voor de Vlamingen zo hoog mogelijk te maken.
De N-VA wil van een federaal België met een "Vlaamse soevereiniteit light" naar een confederaal België met volledige Vlaamse soevereiniteit.
“Een confederatie of statenbond is een samenwerking van onafhankelijke staten die samen een staat vormen. Hierbij bestaat een overeenkomst of verdrag tussen de verschillende onafhankelijke landen die overeenkomen om bepaalde aangelegenheden zoals de buitenlandse belangen en veiligheid gemeenschappelijk te regelen. Confederalisme staat hiermee in tegenstelling tot federalisme of een bondsstaat, waarbij het overkoepelende geheel - de federatie - onafhankelijk is. In een federatie is de federale grondwet het bindende element tussen de verschillende regio's terwijl in een confederatie elke staat een eigen grondwet heeft en de samenwerking wordt geregeld door het verdrag.” (Wikipedia: confederatie)
De N-VA formuleert het standpunt over een Belgische confederatie als volgt:
“Vlamingen en Franstaligen kijken verschillend naar de samenleving. De verschillende sociaal-economische realiteit leidt tot andere inzichten. Maar net omdat we andere oplossingen verkiezen, blokkeren we elkaar voortdurend. De Vlaamse kiezer krijgt daardoor al decennia niet het beleid waarvoor hij kiest.
Een federale kieskring zal dat niet oplossen. Partijen die daarvoor pleiten, verdelen bijvoorbeeld de zitjes al op voorhand tussen Vlamingen en Franstaligen. Ze behouden ook alle grendels op federaal niveau. Dat is allerminst een uitweg uit de blokkering. Overigens, vandaag houdt niets of niemand partijen die dat echt willen tegen om in Vlaanderen én Wallonië op te komen.
Willen politici uit beide landsdelen in overleg bepalen wat ze samen willen doen, dan is een confederatie de beste uitweg volgens de N-VA. Gaan ze daarin te ver of niet ver genoeg, dan heeft de kiezer altijd het laatste woord.
Die kiezer moet ook zelf kunnen bepalen wie aan het roer staat van zijn land. De N-VA pleit daarom voor een democratisch verkozen staatshoofd. Na een puur protocollaire overgangsperiode willen we de monarchie met het bestaande systeem van erfopvolging afschaffen” (N-VA standpunten)
Volgens de N-VA moet België een confederatie worden met een gekozen staatshoofd, wat afschaffing van het huidige koningshuis betekent. Maar zoals alles in België alles op zijn tijd. De N-VA voorziet "een puur protocollaire" overgang en je weet natuurlijk nooit hoe lang zo een overgang gaat duren en waar die op uitdraait. In Belgische politiek is meer mogelijk dan men gewoonlijk denkt.
(verschijnt elke vrijdag)
De N-VA wil van een federaal België met een "Vlaamse soevereiniteit light" naar een confederaal België met volledige Vlaamse soevereiniteit.
“Een confederatie of statenbond is een samenwerking van onafhankelijke staten die samen een staat vormen. Hierbij bestaat een overeenkomst of verdrag tussen de verschillende onafhankelijke landen die overeenkomen om bepaalde aangelegenheden zoals de buitenlandse belangen en veiligheid gemeenschappelijk te regelen. Confederalisme staat hiermee in tegenstelling tot federalisme of een bondsstaat, waarbij het overkoepelende geheel - de federatie - onafhankelijk is. In een federatie is de federale grondwet het bindende element tussen de verschillende regio's terwijl in een confederatie elke staat een eigen grondwet heeft en de samenwerking wordt geregeld door het verdrag.” (Wikipedia: confederatie)
De N-VA formuleert het standpunt over een Belgische confederatie als volgt:
“Vlamingen en Franstaligen kijken verschillend naar de samenleving. De verschillende sociaal-economische realiteit leidt tot andere inzichten. Maar net omdat we andere oplossingen verkiezen, blokkeren we elkaar voortdurend. De Vlaamse kiezer krijgt daardoor al decennia niet het beleid waarvoor hij kiest.
Een federale kieskring zal dat niet oplossen. Partijen die daarvoor pleiten, verdelen bijvoorbeeld de zitjes al op voorhand tussen Vlamingen en Franstaligen. Ze behouden ook alle grendels op federaal niveau. Dat is allerminst een uitweg uit de blokkering. Overigens, vandaag houdt niets of niemand partijen die dat echt willen tegen om in Vlaanderen én Wallonië op te komen.
Willen politici uit beide landsdelen in overleg bepalen wat ze samen willen doen, dan is een confederatie de beste uitweg volgens de N-VA. Gaan ze daarin te ver of niet ver genoeg, dan heeft de kiezer altijd het laatste woord.
Die kiezer moet ook zelf kunnen bepalen wie aan het roer staat van zijn land. De N-VA pleit daarom voor een democratisch verkozen staatshoofd. Na een puur protocollaire overgangsperiode willen we de monarchie met het bestaande systeem van erfopvolging afschaffen” (N-VA standpunten)
Volgens de N-VA moet België een confederatie worden met een gekozen staatshoofd, wat afschaffing van het huidige koningshuis betekent. Maar zoals alles in België alles op zijn tijd. De N-VA voorziet "een puur protocollaire" overgang en je weet natuurlijk nooit hoe lang zo een overgang gaat duren en waar die op uitdraait. In Belgische politiek is meer mogelijk dan men gewoonlijk denkt.
(verschijnt elke vrijdag)
Kunsten en (Internationale)Politiek
antwerpen,
belgische confederatie,
belgische monarchie,
n-va,
schipperskwartier,
soevereiniteit light,
statenbond,
vlaams nationalisme
Autodidact in de fotografie, de schilderkunst en de kunst van het schrijven. Gewerkt in landen verspreid over de hele aardbol. Opgeleid tot socioloog/politicoloog.
vrijdag 30 maart 2018
DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 32
![]() |
| Schipperskwartier, Antwerpen september 1993 |
In plaats van het radicaal nationalisme op de onderhandelingstafel voor een nieuwe regering te leggen, besloot de Wever met de zijnen om na de monsteroverwinning in de verkiezingen van 2014 “de weg naar onafhankelijk Vlaanderen” onder de pauzeknop te zetten. Hij koos de weg van de geleidelijkheid in plaats van zich te wagen aan politieke avonturen zoals onlangs in Catalonië is gebeurd. Na stevige politieke onderhandelingen en langdurig soebatten lukte het hem om samen met de Waals-liberale MR, de Vlaams liberale Open VLD en de Vlaamse Christendemocraten CD&V de federale regering-Michel te vormen.
“De regering-Michel is de Belgische federale regering die na de federale verkiezingen van 25 mei 2014 gevormd is en op 11 oktober 2014 beëdigd werd. de regering is een nooit eerder vertoonde coalitie van liberalen, christendemocraten en Vlaams nationalisten. Het is bovendien de eerste federale regering zonder deelname van de Franstalige socialisten in ruim 25 jaar.” (Wikipedia:regering-Michel)
Dat een Waalse partij bereid was in een federale regering met de Vlaamse nationalisten van N-VA te gaan zitten, is alle andere Waalse partijen een doorn in het oog. Het betekent immers een breuk in het Waalse front tegen de Vlaamse onafhankelijkheid. De politieke werkelijkheid van de stembus blijkt anders uit te vallen dan men had gehoopt in Wallonië en dat blijft moeilijk wennen. Mochten ze nu nog denken dat het Vlaamse nationalisme zal overwaaien dan vergissen ze zich behoorlijk. De Vlaamse wens voor meer politieke autonomie en zelfstandigheid zit heel diep en zal niet meer weg gaan.
N-VA partijleider Bart de Wever was bereid de prijs te betalen voor deze coalitie en liet het premierschap over aan de Waalse Charles Michel van de liberale MR. Charles is van huis uit bekend met het Belgische politieke labyrint. Hij is de zoon van Louis Michel, voormalig Europees Commissaris en Minister van Buitenlandse Zaken, premier van België. Zoon Michel zou wel eens de geschiedenis in kunnen gaan als de redder van België, voorlopig toch in ieder geval, in plaats van verrader zoals in Wallonië nog wel eens gedacht wordt.
De monsterzege van de NV-A bevestigde hoe dan ook dat het verlangen naar een meer zelfstandig Vlaanderen diep zit. Uit het feit dat de Vlaamse christendemocraten in de regering Michel zijn gestapt, mogen we afleiden dat ook zij beseffen dat er geen weg terug is naar meer Vlaamse zelfstandigheid. De christendemocraten willen echter niet zo ver gaan België op te splitsen zoals het extreem nationalistische Vlaams Belang. Of de christendemocraten wel willen meegaan met de N-VA naar een confederaal België is nog maar de vraag. Dat hangt af van toekomstige verkiezingsuitslagen. Wijzen die in de richting van meer Vlaamse onafhankelijkheid dan zullen ze pragmatisch genoeg zijn om daarin mee te gaan.
Als je de uitgebrachte stemmen op N-VA, CD&V en Vlaamse Belang samen optelt dan is er onder de Nederlandstaligen een meerderheid van 57% voor een meer onafhankelijk Vlaanderen. Bij de VRT peilingen onlangs in maart gehouden, was de N-VA opnieuw de grootste politieke partij van Vlaanderen (32,4%). Ze liet het CD&V, vroeger de machtigste Vlaamse partij, met 16,4% ver achter zich. Het Vlaams Belang behaalde een behoorlijke 7,5%. Opnieuw halen deze drie partijen samen bijna 57% van de stemmen bij de Nederlandstaligen. Het Vlaams nationalisme is dus een constante factor van betekenis geworden in de Belgische politiek.
Bij de N-VA beseft men goed dat de weg die nog te gaan is naar verder onafhankelijkheid in een confederale structuur niet in gevaar gebracht moet worden door te spelen met het vuur van het nationalisme. Vandaar nog een tweede concessie van de N-VA aan de regering Michel: de opschorting van een nieuwe communautaire ronde over de verdeling van de bevoegdheden tussen de federale regering en de Gewesten om de politieke spanningen niet verder op te laten lopen. Vertrouwend op zijn partij en zijn koers, zal De Wever denken "alles op zijn tijd". De communautaire onderhandelingen verdwenen dan ook tot nader order in de vrieskast. (zie vorige blog aflevering 31 voor uitleg over communautaire onderhandelingen)
(verschijnt elke vrijdag)
Kunsten en (Internationale)Politiek
bart de wever,
café de zevende hemel,
liberale MRL,
Natioanale Vlaamse Alliantie N-VA,
premier charles Michel,
schipperskwartier,
Vlaamse Christendemocraten CD&V
Autodidact in de fotografie, de schilderkunst en de kunst van het schrijven. Gewerkt in landen verspreid over de hele aardbol. Opgeleid tot socioloog/politicoloog.
donderdag 30 maart 2017
FLANDERS-LAND 54
![]() |
| Schipperskwartier (rosse buurt), Antwerpen, 2 maart 2008 |
![]() |
| Winkeletalage modeontwerper Dries van Noten, Antwerpen, 29 maart 2009 |
![]() |
| Winkeletalage mode ontwerper Dries van Noten, Antwerpen, 29 maart 2009 |
![]() |
| Winkeletalage Mode ontwerper Dries van Noten, Antwerpen 29 maart 2009 |
![]() |
| Voor Heren, Antwerpen 29 maart 2009 |
![]() |
| Bij de Kaaien, Antwerpen, 29 maart 2009 |
![]() |
| Gringo's Cantina aan de Schelde Kaai, Antwerpen 12 juli 2008 |
![]() |
| Spinet Speelster tijdens Artiestenmis in de Antwerpse Borromeus kerk, 7 maart 2010 |
Kunsten en (Internationale)Politiek
antwerpen,
artiestenmis kathedraal,
dries van noten,
flanders-land 54,
rosse buurt,
schelde kaai,
schipperskwartier
Autodidact in de fotografie, de schilderkunst en de kunst van het schrijven. Gewerkt in landen verspreid over de hele aardbol. Opgeleid tot socioloog/politicoloog.
woensdag 18 mei 2016
FLANDERS-LAND 44 (SEXY ANTWERPEN)
![]() |
| 2 Koppel Shows, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| House of Pleasure, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| Peep Show, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| Sexy, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| Sex Shop, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| Sexy World, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| Shower Show, Antwerpen maart 2008 |
![]() |
| Video Cabines, Antwerpen maart 2008 |
Kunsten en (Internationale)Politiek
antwerpen,
flanders-land,
peep show,
schipperskwartier,
sex shops
Autodidact in de fotografie, de schilderkunst en de kunst van het schrijven. Gewerkt in landen verspreid over de hele aardbol. Opgeleid tot socioloog/politicoloog.
Abonneren op:
Posts (Atom)


















