 |
| De Renault Frégate is ontwikkeld in de jaren onmiddellijk volgend op de Tweede Wereldoorlog. Renault had een nieuwe, moderne middenklasse auto nodig om te voldoen aan de vraag in verband met het verwachte economisch herstel. Verschillende prototypes werden geproduceerd voordat het Frégate-design werd verkozen voor productie. |
Bernard en ik maken samen met mijn oom een proefrit met de Renault Frégate door de polder rond Oss. Het moet gezegd worden, het is een grote, ruime vier persoons auto, een luxe auto zoals ik nog niet kende, met genoeg bagageruimte voor onze kampeerspullen. Met mijn oom aan het stuur rijdt hij prima maar je weet met oude auto’s natuurlijk nooit. Bernard stelt voor om er mee naar een teststation van de ANWB te gaan. Voor mijn oom geen punt. Als hij wordt afgekeurd krijgen we het geld terug, zo verzekert hij ons. Oom Chris wil best wat verdienen maar het moet fair blijven.
De ANWB test valt slecht uit. De auto zou zo goed als op instorten staan met zijn verrotte carrosserie en mank lopende motor. Op het teststation vrezen ze dat Bernard niet eens meer Oss zal halen. En ze krijgen nog gelijk ook, ergens tussen Arnhem en Oss begeeft de auto het en moet weggesleept worden. De Frégate gaat als een afgewezen minnaar terug naar ome Chris. Wij krijgen ons geld terug en gaan op zoek naar een andere auto.
Mijn vader raadt me aan eens bij zijn Renault garage te gaan kijken. Garage Staassen heeft altijd wel een paar inruilauto’s staan, wellicht is er iets voor ons bij. We gaan erop af en vinden een Renault Vier met een open dak, een welkom extraatje voor de reis die we gaan maken. De auto heeft dik honderdduizend kilometer gereden en de rode lak is verweerd maar de motor loopt mooi en regelmatig. We wagen het erop en kopen de auto voor dezelfde prijs als de Renault Frégate maar deze keer zonder ANWB test.
Het autootje heeft precies de goede maat voor onze lange reis, klein van buiten maar ruim van binnen voor vier passagiers en door de hoge achterkant met zijn ruime achterbak veel bagageruimte. Omdat je nooit zeker bent van een oude auto met meer dan honderdduizend kilometer op de teller spreken we af dat ieder van ons niet meer bagage meeneemt dan hij of zij kan dragen zodat we in geval de auto het begeeft die kunnen achterlaten en liftend verder kunnen. We nemen twee kleine tweepersoonstentjes mee, slaapzakken en persoonlijke spullen in een handige draagtas. Het plan is om onderweg op een tweepits camping gasstel te koken dat we van Dora thuis meekrijgen samen met een paar in elkaar passende aluminium pannetjes.
We maken wat proefritten rond Oss en ontdekken een minpunt. De auto verbruikt buitengewoon veel olie, geen onbekend verschijnsel bij oude auto’s zo verzekert de vader van Dora ons en hij kan het weten. Sinds de ontdekking van de Groningse aardgasbel, een revolutie in de energievoorziening van Nederland, is hij kolenboer af, weggesaneerd door de overheid. Na lang gewikt en gewogen te hebben, men vergeet bij zo sanering wel eens wat er allemaal komt kijken om een nieuw bestaan op te bouwen, besluit hij een benzinepomp met de service van olieverversing te beginnen en een half automatische wasserette, toen een nieuwigheid van jewelste in Oss en omstreken. Motorolie is duur daarom krijgen we van hem drie plastic vaten mee met elk tien liter afgewerkte olie. In zo een oude motor die zoveel olie verbrandt kan dat geen kwaad. Als onze berekening kloppen hebben we daaraan genoeg tot in Marokko. Daarna zien we wel weer.
Dankzij de ANWB, de club die van Nederlanders gedegen verzekerde wereldreizigers maakt, zijn we goed voorbereid op als er wat mis gaat met de auto. Voor onderweg hebben we reischeques waarmee we kunnen betalen bij pech en een reisverzekering. Als extra service hebben we een volledig uitgewerkte routekaart, een dik, handzaam boekje als een dagkalender met op elke pagina een stuk van de route met de benodigde details. Als enige niet-rijder van het gezelschap, ik heb geen rijbewijs, zorg ik voor de kaarten en hou toezicht op de auto.
(verschijnt elke vrijdag)
