Posts tonen met het label maas. Alle posts tonen
Posts tonen met het label maas. Alle posts tonen

vrijdag 28 augustus 2026

GEZELLIGE ZONSVERDUISTERING AAN DE MAAS

 






















woensdag 8 november 2023

HELP! NEDERLAND VERZUIPT!

 

Er valt zoveel water in Nederland dat de koeien in de uiterwaarden van de Maas met hun poten in het water staan en dat op 10 augustus 2023, hartje zomer.

Sinds ons allerlei klimaatrampen worden voorspeld waaronder droogte volg ik uit pure nieuwsgierigheid de regenval in Nederland. Als je driekwart eeuw oud bent dan ken je de grilligheid van het weer uit ervaring en niet vanwege allerlei grafieken en tabellen. Ik heb daarom mijn eigen methode om het hemelwater te volgen.


Op de eerste plaats een eenvoudige regenmeter, ooit gekregen van een vriend. De stand van het water in de vennen in de bossen rond Oss en de stand in de weteringen en sloten in de polders die ik sinds mijn jeugd ken.


De zomers van vorig jaar en daarvoor waren onheilspellend droog, althans voor Nederlanders die weinig ervaring hebben met andere weersomstandigheden en klimaten. De immer vooruitstrevende  VPRO startte een serie met een wederdeskundige die met een boor de grondwaterstanden in Nederland onderzocht.De uitkomst was naar verwachting. We stevenen af op een klimaatramp van droogte in de grootste delta aan de noordkust van de Atlantische oceaan.  


Onder invloed van klimaatvoorspellingen (tot wel 100 jaar vooruit!) veranderden waterschappen van strategie. Was het vroeger hun beleid om zo snel mogelijk water af te voeren, nu moest er een beleid komen van water vasthouden. Ik zie bulldozers werken aan de uiterwaarden van de Maas om zo het water op te vangen in plaats van naar zee te laten stromen. 


Er worden her en der wadi's rond Oss aangelegd om water vast te houden. Burgers worden van overheidswege aangemoedigd korter te douchen en minder steen en asfalt in de tuin te leggen zodat het regenwater de grond in kan. De laatste adviezen zijn altijd verstandig maar dat wil nog niet zeggen dat mensen ze opvolgen. Ik zie tenminste nog veel tuinen met veel te veel steen. Wat ik ook zie zijn meer zwembaden in tuinen. De welvaart heeft zijn tol!


Ondertussen vraag ik mij af of we inderdaad zoals de klimaatvoorspellers beweren op een kantelpunt zijn gekomen van wateroverschot naar droogte. Natuurlijk, de Nederlandse bevolking is sinds mijn geboorte (ruim driekwart eeuw geleden) gigantisch gegroeid met als gevolg dat er veel meer water wordt gebruikt. Bovendien is de landbouw intussen ook een grootgebruiker geworden maar om nu ineens te denken dat we van een waterland een droog land worden, is mij een brug te ver.


Vorig jaar zag ik al dat de regenval in het voorjaar de vennen in de bossen goed gevuld had, beter dan in de jaren daarvoor. De weteringen en sloten lagen er als vanouds bij. De warme zomer met hete dagen veranderde dat snel. Het water verdampte snel, zeker in de meer ondiepe vennen. In het najaar bracht de regen enig herstel maar niet genoeg om de vennen weer goed te vullen.


Dit voorjaar regenden de vennen opnieuw goed vol. In deze minder hete zomer zakte het peil, maar niet zo hard als vorig jaar. En nu in het najaar regenen ze weer goed vol en dat zal zo blijven zodat er straks bij een koude winter voluit op de vennen geschaatst kan worden zoals in mijn jeugd.


Ik zie op de kaart van de website ‘Waterschap Brabantse Delta’ "dat in heel Oost Brabant de grondwaterstand hoger is dan de stand die eens in de tien jaar voorkomt, in deze periode van het jaar." Kortom, water zat. Opnieuw begin ik te twijfelen aan al die modellen waar de jonge generatie wetenschappers zo graag mee speelt. Maar ja, tegen het geloof in grafieken en zogenaamde wetenschappelijke voorspelbaarheid is het moeilijk argumenteren. De tijd zal het leren.

dinsdag 26 april 2022

DUIZEND EN EEN FOTO'S GEMEENTE OSS

 

PvdA verkiezingsteam op de Heuvel,  27 januari 2018


Kennedybaan in de mist, 12 februari 2018


Even pauze bij de Carnavalstent op de heuvel, 9 februari 2018


De ernst van de Carnavalspolonaise in de tent op de Heuvel, 9 februari 2018


Vissen aan de Maas, 10 januari 2018


Vissen aan de Maas, 10 januari 2018


De supervoetballer, 2 januari 2018


Oudere mannen bijeenkomst op de dijk bij het Kanaal in Macharen, 22 november 2017

maandag 24 januari 2022

DUIZEND EN EEN FOTO'S VAN OSS EN OMGEVING

 

Bakker Bart nieuw, 9 september 2017


Zeilboot op de Maas, 23 september 2017


Speelkwartier. 21 september 2017


Man met hond op dinsdagmarkt. 19 september 2017


Dijkhuis in Oijen, 9 september 2017


Dijkhuis met plastic hoed, 9 september 2017


Eenvoudig dijkhuis. 9 september 2017


Betonfabriek prefab onderdelen. 9 september 2017

donderdag 9 december 2021

8. DUIZEND FOTO'S OSS E.O.

Hooibaal aan de Maas. 4 juli 2017


Tractor maaier aan de Maas. 4 juli 2017


3 juli 2017


Rotonde Megense baan. 3 juli 2017


Aan de Maas. 30 juni 2017


Eierkast in Haren. 30 juni 2017


Megense dijk, beeld van vrouw die naar bommenwerpers kijkt in de Tweede Wereldoorlog. 30 juni 2017


Megen, 30 juni 2017

 

vrijdag 2 oktober 2020

80. MIJN SPROOKJESJAREN ZESTIG, LA VENEZIA

Klaar voor vertrek. In het midden met rode T-shirt Henny

Henny zorgt voor hygiënisch verantwoorde opslag van de bakken met smeerijs die in vrieskasten staan in een speciaal daarvoor gehuurde garagebox (de inspectie voedsel en waren komt wel eens langs). Hij zorgt ook voor de toelevering van wafels en hoorntjes (merk Maasstad), voor ijsstaven om er het smeerijs in de kar mee koel te houden, voor de witte jasjes en het onderhoud van de ijskarren waarmee we de wijken in Oss en de omliggende dorpen afgaan. 


Na een week op een fietskar in enkele wijken van Oss rond gevent te hebben, stelt hij me voor om op de gemotoriseerde ijskar in de omliggende dorpen ijs te venten. Mijn voorganger is er mee gestopt. Ik wil het proberen. Zo komt het dat ik dagelijks op mijn motor-ijskar met enige zwier over de polderwegen en de Maasdijk rijd naar de omliggende dorpen Megen, Macharen, Haren en Berghem. Ik voel me de ijsco koning van polder en Maas. Als ik na zo een dagtocht nog ijs over heb, vent ik het na het avondeten uit in het dorp Geffen en bij de aardbeienplukkers in de nabij gelegen velden.

  
Vergeleken met werken in de fabriek, waar ik geen hekel aan heb, is ijs venten poëzie. Ik loop niet langer 8 uur rond in een witte of blauw overall in een fabriekshal met de geur van vlees en bloed of met stampende en dreunende machines waarlangs duizenden lege blikjes rammelen, maar rijd in een wit jasje met spijkerbroek in de stilte van een prachtig onderhouden polderlandschap, tussen groene weiden met roodbonte koeien, langs velden met graan en bermen vol bloemen en bomen. Ik geniet van de frisse ochtendlucht en de zachte zomerwind in de middag en ’s avonds. Na een zomers regenbuitje ruik ik het water in de sloten, de bloemen in de bermen en de mestgeuren uit de nabij gelegen stallen.

 
Op de Maasdijk kijk ik uit op de uiterwaarden. Ik heb daar aan de oever van de Maas gezeten met mijn vader en moeder en hun vrienden. Ik heb er gezwommen, boterhammen gegeten en limonade gedronken. Ik fietste met mijn vader naar de Maas om er te gaan vissen. Helaas voor mijn vader was ik liever in de weer met aan wal gelegen roeiboten dan naar een dobber te staren.


Ik vraag me af of ik de zoon ben geweest die mijn vader graag zag. Hij is nooit opdringerig geweest en geen al te gezaghebbend hoofd van het gezin. Dat lag niet in  zijn aard ook niet als mijn moeder hem weer eens aanspoorde om eindelijk eens gezag uit te oefenen. Hij had gezag maar toch liet hij ons, mijn broers en ik, onze gang gaan. Ik vermoed dat hij graag had gezien dat ik zijn maatje was geworden bij de voetbalwedstrijden van TOP of OSS of bij het wielrennen in Oss of den Bosch. Telkens als hij me meenam, werd het een teleurstelling. Ik had geen belangstelling voor voetbal en wielrennen.  
Het moet voor hem lastig geweest zijn dat ik astmapatiënt was en te weinig buiten speelde. Hij noemde me wel eens plagend een binnenzitter die teveel achter een boek zat. Die boeken haalden we in de bibliotheek in de Monsterstraat. Maar met Sinterklaas kreeg ik dan wel weer een Meccano bouwdoos. Met zijn aanwijzingen leerde ik allerlei dingen in elkaar schroeven. Hij leerde me ook nuttige zaken als fietsonderhoud:  een fietsband plakken, een voor of achterlicht maken of het zadel verzetten.

(verschijnt elke vrijdag)

 

What do you want to do ?
New mail

dinsdag 29 september 2020

HET VERZAKKEN VAN NEDERLAND IS GOED VOOR DE NATUUR

 

Hoog water in de Maas (januari 2018)

Nederland is aan het verzakken of misschien wel aan het wegzakken, zo lees ik in de kranten. De bodemingenieurs van TU Delft hebben het uitgezocht. We houden de waterstand te laag om de boeren en de koeien een plezier te doen. Hoe het precies werkt, weet ik niet maar daardoor gaat de boel verzakken, komen houten fundamenten bloot te liggen die gaan rotten, knakken rioleringsbuizen en wordt het land lager. De kosten om dit allemaal te herstellen zijn astronomisch.

Is het erg dat Nederland wegzakt? Ik denk van niet. Ik zeg eerder dat het tijd wordt. Nederland is een onnatuurlijk land of eerder een tegennatuurlijk land. Nederland is gemaakt door zijn bewoners. Meren zijn droog gelegd, beekjes verlegd, grote rivieren gekanaliseerd, kanalen tussen rivieren aangelegd, dijken aangelegd langs de rivieren enz. We zijn  al eeuwen lang bezig het water uit zijn natuurlijk gebied, de delta van de grote rivieren Rijn en Maas terug te dringen of te verjagen.

We hebben van een drassig, nat gebied dat de delta was van grote rivieren een droog laagland gemaakt waar we op zijn gaan wonen. Eerst met een beetje maar na verloop van tijd met miljoenen en nu zelfs 17 miljoen. Nederland is het meest onnatuurlijke land van de wereld. Het had er nooit mogen zijn.

Het land moet teruggegeven worden aan de rivieren en de zee. Het moet weer onder water komen te staan. Dijken moeten worden doorgestoken in plaats van opgehoogd, kanalen aan hun lot worden overgelaten in plaats van uitgediept zodat de natuur weer de baas is. De afsluitdijk, dat symbool van ingenieurs hoogmoed, moet worden afgebroken samen met de hele mikmak aan deltawerken bedoeld om de rechtmatige eigenaar de zee buiten de deur te houden.

We moeten aan de natuur geven wat van de natuur is en daarom is het einde van Nederland een goede zaak. In het jaar 2050 moet het gebeurd zijn. Dan hoeven we niet van het gas af, geen windmolens neer te zetten, geen zonnepanelen meer te plannen. We gaan gewoon weg uit Nederland en geven het terug aan de rivieren en de zee en dan mogen zij voortaan beslissen wat ze er mee willen doen. Wij hebben hier dan niks meer te zoeken. Leve de Natuur.

 

 

dinsdag 24 juli 2018

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 49

 
Lago Maggiore 1964
De zomer brengt nieuwe romantische hoogtepunten. We zijn allebei zwemmers, zij nog meer dan ik. De stad O. heeft een natuurbad dat precies past bij ons jonge geluk. Onder God’s hemel liggen baden omringd door schaduwrijke bomen en struikgewas met daarachter uitgestrekt tot aan de Maas de polder met zijn weteringen, vaarten en sloten. Je kunt naast elkaar met je natte billen op het gras zitten maar ook lekker lui naast elkaar liggend drogen in het strandzand en ondertussen met je voeten in het zand wroeten waarbij je af en toe elkaar als per ongeluk raakt. Zolang je het maar niet te gek maakt, laat de badmeester, ook bewaker van de goede zeden, je oogluikend met rust. 

De romantiek krijgt een nieuw hoogtepunt als we gebruik mogen maken van de lichtblauw en wit geschilderde houten kano van mijn jongere broer. Die ligt klaar voor ons in de wetering achter het bad voor de geoefende zwemmers. Onze kanotochtjes zijn als scènes in een avontuurlijk romantische film in full technicolor kleuren. We varen onder eindeloos wijdse blauwe polderluchten met witte wolken op zwart kabbelend water; De wetering is aan beide kanten uitbundig begroeid met planten en bloemen van allerlei kleuren maar vooral geel en in de verte roodbonte koeien. Af en toe zoeft een libel voor ons over het water en klinken vogelroepen. Het wonder der romantiek is een kwestie van details.

Nog romantischer wordt het wanneer mijn jongere broer als door God’s hand gestuurd zijn kano aan en steiger in een haventje aan de Maas legt, vlakbij het dorp T. Hij ligt nu minder bij de hand dan aan het zwembad maar wel nog verder van de bewoonde wereld. In badkleding kanoën we over de Maas om na een tijdje aan te leggen bij een weelderig begroeid schiereilandje. Er heerst vrede op aarde tot in de late namiddag als we moe van zon, wind en water terug kanoën naar de oever van het haventje.

Als we niet kunnen gaan zwemmen of kanoën omdat ze thuis moet helpen met mogelijke telefonische bestellingen, hou ik haar gezelschap. Ik kom voortaan achterom binnen. Haar moeder huldigt de opvatting dat ze mij maar beter in huis kan hebben, dan dat we op straat rond vallen. Je weet maar nooit wat ze daar uithalen. Gelijk heeft ze.

Onderwijl maakt zij zich op de een of andere manier nuttig in de huishouding of achter de naaimachine. Ze maakt haar eigen kleren wat je ook kunt zien. Het is perfect afgewerkt, smaakvol van stijl en kleur en toch altijd even anders dan wat je meestal ziet. Ik lees de bekende tijdschriften uit de map die wekelijks bezorgd wordt. De Philips bandrecorder zorgt voor muziek, de zelf opgenomen tophits van de radio. Het zijn de Beatles die ons hart bekoren met hun liedjes als  We love you yeah yeah, Roll over Beethoven enz. Per slot van rekening ben je maar een keer jong en zo verliefd.


(verschijnt elke dinsdag)

donderdag 20 oktober 2016

WANDELING LANGS DE MAAS.

Tuinbeeld, Megen 12 oktober 2016


Pot met bloemen, Megen 12 okt. 2016


Koeien binnenhalen tussen Megen en het pontveer, 12 okt. 2016


De Veerman, pont van Megen naar Maasbommel, 12 oktober 2016


Dijklandschap bij Maasbommel, 12 okt.2016


Dode bomen, Blauwe Sluis 12 oktober 2016



Logement De Stoep, Blauwe Sluis 12 okt. 2016

Boerderijgevel onderaan de dijk bij Blauwe Sluis, 12 oktober 2016


Villa bij Blauwe Sluis, 12 okt. 2016


Kruisbeeld als restant van Christelijke geschiedenis van Nederland, 12 okt. 2016


Zicht op Megen vanaf het pont, 12 okt. 2016


Oorlogsmonumentje, Vrouw die de lucht afspeurt naar overvliegende vliegtuigen uit Engeland,
Megen, 12 okt. 2016


Het oude Megense gemeentehuis, 12 okt. 2016