DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 75

Antwerpen 1993

Wat is het politieke gewicht van het Vlaamse nationalisme voor heel België en voor alleenVlaanderen? Bij de federale verkiezingen in 2014 kregen de genoemde drie partijen ongeveer een kwart van de stemmen gerekend over heel België. Om precies te zijn: N-VA 20,3%, Vlaams Belang 3,7% en LDD 0,4%. Van de Nederlandstalige lijsten halen de drie samen bijna 40% van de stemmen: N-VA 32,5 %, Vlaams Belang 5,9% en LDD 0,7 % .
 
Het politieke gewicht van het voornamelijk conservatieve Vlaamse nationalisme kan met deze cijfers maar moeilijk overschat worden, een kwart van alle Belgische kiezers en bijna de helft van de Vlaamse kiezers of wie weet nog meer want ook in andere Vlaamse politieke partijen zitten nationalistische kiezers waaronder met name het CD&V. 

Het Vlaamse nationalisme zal daarom voorlopig een belangrijke rol blijven spelen in de Belgische en Vlaamse politiek. Waar dat toe leid is moeilijk voorspelbaar. Voorlopig zet de N-VA als grootste politieke partij in op de confederalisering van België met de bedoeling om van Vlaanderen een zelfstandig, autonoom land te maken dat zelf bepaalt tot hoever welke samenwerking gaat met de andere deelstaten van de confederatie.
 
Voorlopig is de gedachte aan confederalisering van België voor veel politieke partijen een onvoorstelbare gruwel. Vooral aan Franstalige zijde wordt met afschuw gesproken over de confederalisering van België. Begrijpelijk want het zet de politieke verhoudingen tussen de Nederlandstalige Vlamingen en de Franstalige Walen en Brusselaars volledig op zijn kop. Met de confederalisering komt een einde aan het voor de Franstalige politieke cultuur zo vanzelfsprekende centralisme. Een niet gecentraliseerd land is in de Franstalige politieke cultuur bijna ondenkbaar. Confederalisering van België is dan ook niet voor de dag van morgen.
 
De actuele vraag is wat de komende federale verkiezingen op dit vlak zullen brengen? Zal het aantal van 40% nationalistische kiezers bestendigd worden, zal het dalen of stijgen? Bij een dalende trend zal de confederalisering van België in de ijskast geraken. Bij bestendiging of stijging van het aantal nationalistische kiezers zal de kans dat België ooit een confederatie wordt groter worden.

(verschijnt elke vrijdag)

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 73

Zou Elio di Rupo ooit bedacht hebben dat de detective Hercule Poirot misschien wel de man is die België de meeste internationale bekendheid heeft bezorgd?  Over de misdaad avonturen van deze uit Brussel afkomstige vrijgezel, tijdens de Eerste Wereldoorlog gevlucht naar Engeland, zijn dankzij de Engelse schrijfster Agatha Christie miljoenen boeken verschenen in vele talen, evenals films en TV series. Zijn belangrijkste wapen tegen de misdaad zijn  "zijn grijze cellen". Vanwege zijn accent wordt hij door de Engelsen als Fransman gezien, wat hij telkens opnieuw afgemeten corrigeert. Zijn karaktereigenschappen zijn bescheidenheid, charme, voorkomendheid, orde en regelmaat.

Met de val van de regering Michel komt opnieuw de vraag van de N-VA tot confederalisering van België op tafel te liggen. Voorlopig weten de andere partijen aan beide zijden van de taalgrens zich niet goed raad met de vraag om confederalisering van de N-VA en wijzen het af, de een met meer kracht dan de ander. De duidelijkste afwijzing komt van voormalig premier en Waalse socialistische partijleider Elio di Rupo in de krant De Tijd van 28 december j.l.
 
"Di Rupo: ‘Het confederalisme betekent dat je federaal niets meer samen doet, of toch bijna niets meer. Dat kunnen we niet aanvaarden. Wat is het cement dat ons land samenhoudt? Dat is het gevoel van velen dat ze Belg zijn. Dat gevoel is er op een specifieke, Belgische manier. Maar het is er wel. Kijk naar hoe trots duizenden landgenoten waren toen we afgelopen weekend wereldkampioen hockey werden. Of naar het WK Voetbal van afgelopen zomer...’"
 
Koning voetbal als bewijs dat België een sterk land is. Een gevaarlijke bewering. Wat als het gedaan is met het roemruchte Belgische koning voetbal, is het dan ook gedaan met de Belgische eenheid? Er is meer voor nodig om een land bijeen te houden dan koning Voetbal, een gedeelde geschiedenis bijvoorbeeld, een gedeelde cultuur, een gedeelde taal en gedeelde belangen. De Waalse socialisten hebben nooit veel gedaan om de Vlamingen te overtuigen dat er wel degelijk een gedeelde geschiedenis is, gedeelde belangen en ja ook een gedeelde cultuur.
 
De PS nam intussen de vlucht naar voren. Elio di Rupo kondigde op de nieuwjaarsbijeenkomst van zijn partij de herverovering (reconquista) van federaal België aan. Zijn recept is een even voorspelbaar als traditioneel socialistisch plan: verlaging van de pensioenleeftijd, lager btw tarief op energie, gratis tandarts en huisarts en bouw van duizenden sociale woningen. Het daarvoor benodigde geld moet al even voorspelbaar van de bedrijven en de rijken komen.
 
De N-VA top reageerde direct op de oorlogsverklaring van di Rupo door in te zetten op een verkiezingsstrategie om de N-VA onmisbaar (incontournable) te maken voor politiek België. Bart de Wever, pas net geïnstalleerd als burgemeester van Antwerpen, kondigde aan Vlaams minister-president te willen worden, voormalig Minister Jan Jambon is kandidaat-premier voor federaal België en huidig Vlaams minister-president Geert Bourgeois wordt lijsttrekker op de Europese N-VA kandidatenlijst. De slag om confederaal België is begonnen.

(verschijnt elke vrijdag)

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 72

 

Antwerpen 1994

Vier jaren na de installatie van de regering Michel en met nog een half jaar te gaan voor de federale verkiezingen (mei 2019) valt de Zweedse coalitie o.l.v. premier Michel over het VN-Migratiepact. Volgens de N-VA en ook andere Europese tegenstanders is het pact een knieval voor migranten rechten, volgens voorstanders een pact vol goede bedoelingen zonder verplichtingen om het migranten probleem internationaal aan te pakken.

Het conflict tussen de N-VA en de overige 3 coalitiepartners loopt door een samenloop van omstandigheden zo hoog op dat de regering valt en premier Michel niet anders meer kan dan op 18 december naar de koning stappen om zijn ontslag in te dienen.
 
1. Premier Michel had in een VN vergadering voorafgaand aan het kabinetsbesluit met enige trots aangekondigd dat België het pact zou tekenen. De toezegging herroepen, betekende voor Michel persoonlijk internationaal gezichtsverlies.

2. Afzien van het pact zou bij de Franstalige publieke opinie de al bestaande indruk versterken dat Michel aan de leiband van de N-VA loopt, terwijl hij ook al wordt gezien als een verrader van de Waalse zaak.
 
3. De N-VA voelt sinds de gemeenteraadsverkiezingen in november 2018 de hete adem van het Vlaams Belang in zijn nek, die meer stemmen kreeg dan verwacht. Dat kan het best geïllustreerd worden met de uitslag in de stad Ninove. Daar won Vlaams Belang met 40% de verkiezingen. Vlaams Belang is daarmee terug van weggeweest o.a. vanwege het thema migratie. Verzet tegen het VN migratie pact kan tactisch de rechtse Vlaams nationalistische vleugel van het N-VA beter afdekken voor Vlaams Belang.
4. De N-VA voelde zich gesterkt in zijn afwijzing van het migratie pact door de afwijzing van andere Europese landen waaronder ook Nederland zij het in mildere mate door er een extra niet bindend verklaring aan vast te nieten.
 
Het gevolg van de val van de regering Michel is dat de verkiezingsstrijd al in een vroeg stadium is begonnen. In die strijd heeft de N-VA bij monde van partijleider Bart de Wever en Vlaams premier Geert Bourgeois opnieuw de vraag tot confederalisering van België op tafel gelegd. 
 
(verschijnt elke vrijdag)