DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 75

Antwerpen 1993

Wat is het politieke gewicht van het Vlaamse nationalisme voor heel België en voor alleenVlaanderen? Bij de federale verkiezingen in 2014 kregen de genoemde drie partijen ongeveer een kwart van de stemmen gerekend over heel België. Om precies te zijn: N-VA 20,3%, Vlaams Belang 3,7% en LDD 0,4%. Van de Nederlandstalige lijsten halen de drie samen bijna 40% van de stemmen: N-VA 32,5 %, Vlaams Belang 5,9% en LDD 0,7 % .
 
Het politieke gewicht van het voornamelijk conservatieve Vlaamse nationalisme kan met deze cijfers maar moeilijk overschat worden, een kwart van alle Belgische kiezers en bijna de helft van de Vlaamse kiezers of wie weet nog meer want ook in andere Vlaamse politieke partijen zitten nationalistische kiezers waaronder met name het CD&V. 

Het Vlaamse nationalisme zal daarom voorlopig een belangrijke rol blijven spelen in de Belgische en Vlaamse politiek. Waar dat toe leid is moeilijk voorspelbaar. Voorlopig zet de N-VA als grootste politieke partij in op de confederalisering van België met de bedoeling om van Vlaanderen een zelfstandig, autonoom land te maken dat zelf bepaalt tot hoever welke samenwerking gaat met de andere deelstaten van de confederatie.
 
Voorlopig is de gedachte aan confederalisering van België voor veel politieke partijen een onvoorstelbare gruwel. Vooral aan Franstalige zijde wordt met afschuw gesproken over de confederalisering van België. Begrijpelijk want het zet de politieke verhoudingen tussen de Nederlandstalige Vlamingen en de Franstalige Walen en Brusselaars volledig op zijn kop. Met de confederalisering komt een einde aan het voor de Franstalige politieke cultuur zo vanzelfsprekende centralisme. Een niet gecentraliseerd land is in de Franstalige politieke cultuur bijna ondenkbaar. Confederalisering van België is dan ook niet voor de dag van morgen.
 
De actuele vraag is wat de komende federale verkiezingen op dit vlak zullen brengen? Zal het aantal van 40% nationalistische kiezers bestendigd worden, zal het dalen of stijgen? Bij een dalende trend zal de confederalisering van België in de ijskast geraken. Bij bestendiging of stijging van het aantal nationalistische kiezers zal de kans dat België ooit een confederatie wordt groter worden.

(verschijnt elke vrijdag)

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 65

 

Links de Nederlands journalist en schrijver Derk-Jan Eppink. Tussen 2009 en 2014 zetelde Eppink als eerste opvolger van lijsttrekker Jean-Marie Dedecker, die zijn zetel niet opnam, voor Lijst Dedecker (LDD) in het Europees Parlement voor België. Eppink is het enige Europees parlementslid geweest van de Lijst Dedecker in het Europees Parlement. Rechts LDD lijsttrekker en aanvoerder Jean-Marie Dedecker in betere tijden.

Na de N-VA afwijzing van de overgelopen Open VLD senator Dedecker in 2007 richt hij zijn eigen politieke partij op “Lijst Dedecker, de partij van het gezond verstand”  (LDD). De nationalistische conservatieve partij behaalt in een klap 7, 5% van de stemmen bij de federale verkiezingen en is daarmee goed voor 5 zetels in het parlement. Een signaal dat het Vlaams nationalisme leeft onder liberale kiezers.

Maar daarna gaat het al gauw mis met de nieuwe partij. Zo blijken leden van de partij niet bestand te zijn tegen de politieke druk van de Open VLD, de voormalige partij van Dedecker. Die belaagt kopstukken van de LDD met geld en “postjes” alsof partijen voetbalclubs zijn waar je spelers kunt wegkopen. Het omgekeerde gebeurt ook, partijleden "verkopen" postjes van de club.

“Op 13 oktober van datzelfde jaar beschuldigde Patrick Ghys, voormalig mandataris van het Vlaams Belang en huidig gemeenteraadslid voor Lijst Dedecker in Mortsel, enkele Antwerpse LDD-kopstukken, waaronder kamerlid Rob Van de Velde en de voormalige provinciale voorzitter Marc Gysels ervan bij de laatste verkiezingen verkiesbare plaatsen te hebben willen verkopen voor 50.000 euro. Eerder uitte voormalig LDD-mandataris Martine De Graeve gelijkaardige beschuldigingen. Het Mortsels gemeenteraadslid, Patrick Ghys werd op 10 november 2009 officieel uit de partij gezet.” (Wikipedia:Lijst Dedecker)

Het gevolg is dat de LDD een fikse politieke nederlaag lijdt tijdens de daarop volgende federale verkiezingen in 2010. Oprichter en partijvoorzitter Dedecker ziet de bui hangen en stapt uit de partij. Enkele verkozen LDD’ers lopen over naar Open VLD of N-VA. Bij de federale verkiezingen in 2014 behaalt de LDD de kiesdrempel niet meer. Exit LDD.

Rest nog een opmerkelijk feit. In 2009 wordt de Nederlandse journalist en politicus Derk Jan Eppink voor de LDD bij de Europese verkiezingen van 2009 verkozen tot Europarlementariër. Dat was nog niet eerder vertoond in de Belgische politiek.
(verschijnt elke vrijdag)

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 63

 

Londerzeel, Vlaams Brabant, 5 januari 2013

De Vlaamse Rand rond Brussel bestaat uit 19 gemeenten. Het Brussels Gewest is daardoor als een eiland in een Vlaamse zee van gemeenten. Men zou denken dat de in meerderheid Franstalige Brusselaars daarom vrezen dat ze op den duur zullen vernederlandsen. Het omgekeerde is het geval. De Vlamingen vrezen dat de Vlaamse rand zal verfransen zoals eerder in de negentiende eeuw met Brussel is gebeurd. De internationale status van Brussel met het Europees Parlement, de Europese Commissie en het NAVO hoofdkwartier maakt de situatie in en rond Brussel nog ingewikkelder. De internationale voertaal van de vele buitenlanders is meestal Engels of Frans in ieder geval zelden Vlaams.


In de loop van de jaren was de kwestie BHV uitgegroeid tot een politieke steen des aanstoots voor de Vlamingen en daarmee een politiek heet hangijzer tussen Vlamingen en Franstaligen, een hangijzer dat de verhoudingen tussen de twee taalgroepen steeds verder dreigde te verzieken. Na de belofte van de overwegend nationalistische Vlaamse regering Leterme in 2004 om het kiesdistrict BHV op te splitsen duurde het nog 8 jaar om de splitsing door te voeren.


“De kwestie sleepte zo lang aan doordat men niet tot een compromisoplossing kon komen tussen Nederlandstaligen en Franstaligen. Belangrijkste struikelblok hierbij was de door Franstalige politieke partijen vooropgestelde eis om de Franstaligen in de Vlaamse randgemeenten (faciliteitengemeenten en andere) alsnog de mogelijkheid te bieden om op Brusselse Franstalige kandidaten te kunnen blijven stemmen. In de uiteindelijke oplossing zou aan deze eis gedeeltelijk tegemoet gekomen worden.”(Wikipedia: Brussel-Halle-Vilvoorde)


Intussen waren de federale verkiezingen in aantocht die opnieuw een groot succes konden worden voor het Vlaamse kartel CD&V en N-VA maar voordat het zover was, dreigde een hoog oplopend meningsverschil tussen CD&V en N-VA  over de plaats van voormalig Open VLD senator Jean-Marie Dedecker op een N-VA lijst. De overgelopen senator had van de N-VA een verkiesbare plaats op de N-VA kandidatenlijst toegezegd gekregen. CD&V weigerde daar aan mee te werken en zette hoog in door te dreigen het Vlaams kartel op te blazen. Daarop koos de N-VA eieren voor zijn geld en liet de overgelopen senator vallen waardoor het Vlaams kartel werd gered en alsnog ongeschonden aan de federale verkiezingen in 2007 kon meedoen.

(verschijnt elke vrijdag)