Posts tonen met het label theo maassen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label theo maassen. Alle posts tonen

dinsdag 6 september 2022

THEO MAASSEN: DE GEBROKEN WITMAN

petrus nelissen, olieverf op doek.

 

Op TV de one man show “situatie gewijzigd” van Theo Maassen gezien. Ik ben geen fan van Theo. Als liefhebber van Toon, de twee Wimmen, Neerlands Hoop en Kooten en De Bie vind ik hem te grof. Toch besloot ik om te kijken. Het thema “oude witte man” sprak me aan. Ik ben immers ook een oude witte man en al voel ik me niet aangesproken je wilt toch ook de maatschappelijke discussies volgen ook al zijn ze soms dom en krom.

Maassen heeft me op weg geholpen om enig inzicht te krijgen in de eigentijdse reuring en ik moet zeggen, het is me niet tegengevallen. Grove bewoordingen (“leve de Vagina” en “ik wil je vol spuiten”) maar ook diepgang. De witte man is niet wit maar gebroken wit! Je moet er maar opkomen! Maar die gebroken wit man kan er ook wat van. Je kunt je afvragen hoe het kan een klein continentje als Europa met zo weinig mannen en vrouwen de wereld heeft weten vorm te geven met al zijn goede en slechte kanten. De gebroken wit man is tot het kwade geneigd en met hem alle mensen van welke kleur, ras, sekse, lengte enz. dan ook.

Wat Maassen sterk neerzet is dat we niet of nauwelijks van elkaar kunnen weten hoe het is om de ander te zijn. Als gebroken wit man kun je nooit doorgronden wat een zwarte man voelt, denkt en wil. Een vrouw kan nooit doorgronden hoe het is om man te zijn en omgekeerd. Een dommerik weet niet hoe het is om slim te zijn enz. Kortom, elk van ons zit opgesloten in onszelf. Met de grootste moeite kunnen we een brug slaan naar de ander maar niet meer dan een brug tenminste als die ander wil. Daarbij komt liefde om de hoek kijken, inlevingsvermogen, medelijden of empathie.

Seks en sekse zijn voor Maassen onuitputtelijke bronnen van inspiratie. Ik denk vanwege het raadselachtige spel tussen de seksen en de seks. Volgens hem beseffen vrouwen niet de macht die ze over mannen hebben. Geen weekje geen seks en de man ligt knock out. Mannen weten dat en zijn dus in wezen bang van vrouwen.

Maassen zet de hedendaagse taboes rond seks, ras, kleur en minderheden prompt en met veel bravoure op het toneel. Hij maant ons om langs de weg van de lach zelf na te denken vooraleer te bezwijken voor modieuze prietpraat. Geen dominee met het vingertje maar een gebroken wit man die er het beste van probeert te maken.

donderdag 2 januari 2014

THEO MAASSEN KAN ME NOG MEER VERTELLEN

Theo Maas vertelt verder… (een digitale fotocompositie van Petrus)

Wie cabaret gaat uitleggen, loopt het risico banaal te worden. Een variant op wat de Chileense dichter Pablo Neruda in de film Il Postino zegt over het uitleggen van gedichten. Prachtige film trouwens, maar Theo Maassen mocht er ook wezen ondanks zijn Neanderthaler kop. Hij is een razend snelle grappenmaker en daardoor soms niet meteen te vatten. Je kon het merken aan de zaal. Die viel soms heel even in een leegte. Hij was ons of te vlug af of de grap zat wat dieper zodat we even moesten graven naar de clou. Maassen had ons aan een touwtje.

Zou hij dat ook zo gevoeld hebben? Dat moet dan een mooi gevoel zijn, een zaal aan een touwtje te hebben. Misschien zelfs wel een machtig gevoel. Een zaal laten golven op jouw woorden. Daarvoor moet je wel van taal houden en dat doet hij ook, zoals hij zelf met een knipoog naar cijfers zei. Dat is verstandig want anders word je maar overmoedig en dan zou het wel eens verkeerd kunnen gaan. Hitler is daar een extreem voorbeeld van.

Ik weet niet of het racistisch is maar Maassen is een katholieke cabaretier net als Youp van 't Hek. Freek de Jonge is dan weer een protestantse cabaretier. Begrijp me goed, ik vind ze alle drie goed maar ze zijn anders. Freek predikt nogal eens. Die wel mensen bekeren, maar hij weet dat dat niet zal lukken. Dat is het drama van Freek ,waarbij nog komt dat hij zelf ook nog twijfelt. Dat is dus dubbel drama. Youp wil de wereld verbeteren door zijn publiek een spiegel voor te houden. Zijn drama is dat hij weet dat de wereld niet te verbeteren is en daarom moet hij zichzelf nogal eens verbijten. Dat doet hij dan vooral in zijn NRC columns.

Excuus voor nog meer racisme, maar Maassen is niet alleen katholiek maar ook nog Brabander. Terwijl Youp tegen de klippen op fan probeert te blijven van Ajax, zit Maassen zwaar in de knoei met PSV. Je kunt je natuurlijk bevrijden van je club maar dan maak je je los van je wortels en dat is voor geen mens goed en dus zeker niet voor een cabaretier. Als goed Brabantse katholiek weet hij dat de mens niet deugt, ja zelfs niet wil deugen. Daar blijft hij zich over verbazen maar weet dat er uiteindelijk maar een remedie voor is: slappe klets bij een biertje.

Nederland heeft dus weer 3 helden of moet ik zeggen 3 groten? Dat is gevaarlijk want Finkers telt ook mee en misschien zijn er nog wel anderen, maar die ken ik dan weer niet. Ik heb met een ding moeite bij Maassen. Zijn banale woorden over seks. Als Brabantse Katholieke hetero, helaas geen homo om met Maassen te spreken, heb ik als jongetje geleerd dat seks iets moois is tussen een man en een vrouw. Daarom moest je zuinig zijn met seks. Bewaren tot je je echte liefde had gevonden, daar dan mee trouwen en dan kon je er met Gods zegen van genieten.

Dat dit overdreven is, weet ik ook wel. Ik ben van de jaren zestig en de seksuele revolutie. Maar toch word ik altijd kregelig als er verbaal met seks gesold wordt. Een voorbeeld. Maassen vertelde me wat ik nog niet wist, namelijk dat Anouk geen man wil met een kleine penis. Het is absurd dat een vrouw als Anouk, die zichzelf prijst om haar diepgang, deze wens aan de grote klok hangt in een onbenullig interview. Daar mag je dus best over lullen. Maar om de zaak op de spits te drijven door er een frikadel in een lege gang bij te halen, gaat mij dan weer te ver. Dat is tegelijk met eten en seks knoeien. Dat wordt rotzooi. Maar voor de rest mag Maassen van mij nog wel een keer op zijn belofte terug komen en alsnog een nieuwjaarsconference houden.




maandag 21 januari 2013

HET MENSELIJKE TEKORT


Gisterenavond op de Vlaamse zender Canvas 'Het uur van de prutser' van de Vlaamse caberetier Wim Helsen bekeken. De titel sprak mij meteen aan. Prutser is een trefwoord in mijn levensopvatting. Zijn wij niet allemaal prutsers? De meeste mensen bedoelen het altijd goed maar uiteindelijk draait het meeste wat we in ons leven doen uit op gepruts. Soms zelfs verprutsen we het helemaal. En is dat niet de grootste tragiek van ons bestaan?

Homo Prutser, een digitale prent van PETRUS

Belgen hebben meer gevoel voor dit menselijk tekort dan Nederlanders. Nederlanders vinden dat de wereld maakbaar is of nog nog erger maakbaar moet zijn. Dat verklaart ook de Grote Wolk van Boosheid die tegenwoordig boven Nederland hangt. De wereld draait wel door maar niet zoals veel Nederlanders dat zouden willen. Dat roept alom boosheid op en die boosheid vind je ook terug in het Nederlands cabaret zoals bij Youp van 't Hek en Theo Maassen.

Ik denk dat Theo en Youp moeten uitkijken dat ze met hun cabaret niet een doodlopende weg inslaan. Boosheid en ergernis kunnen een goeie voedingsbodem zijn voor grappen en grollen maar het menselijk tekort blijft. Als je dat niet aanvaardt dan kom je terecht in cynisme en dan is de lol er gauw vanaf. Een goeie cabaretier, dus niet een tijd verdrijvende grollen en grappen maker, laat ons zodanig in de spiegel kijken dat we ondanks het vele lelijks dat we zien toch onszelf aanvaarden. We zijn prutsers maar we kunnen er mee leven ja ook nog eens om lachen. Dat en alleen dat maakt onze wereld leefbaar.

Ooit hadden we in Nederland cabaret waarin het menselijk tekort de grondtoon van hun optreden was. Ik bedoel de grote drie: Toon Hermans, Wim Sonneveld en Wim Kan. Freek de Jonge heeft ook gevoel voor het menselijk tekort maar zijn dominees achtergrond speelt hem parten. Hij wil de mensen verbeteren en dan komen we uit bij moraliserend cabaret en dat is de doodsteek voor elke tragiek en dus ook voor de humor.

Waarom Vlamingen meer oog hebben voor het drama van het menselijk tekort weet ik niet. Komt dat omdat het in zekere mate een absurd land is met twee talen maar vooral twee culturen en zelfs drie als je de Duitstalige gemeenschap meetelt? Daarnaast heb je nog Brussel als een op zichzelf staand geval. Weliswaar zo goed als helemaal verfranst maar met een indrukwekkende Vlaamse geschiedenis die hoezeer je Brussel ook verfranst nooit uitgewist kan worden. Frans en Nederlandstaligen zitten in Brussel aan elkaar vast als een siamese tweeling en iedereen weet dat je een siamese tweeling nooit zonder levensgevaar kunt scheiden.

Of komt het door het calimero gevoel van de Belgen dat ze meer oog hebben dan Nederlanders voor het menselijk tekort? Belgen beseffen maar al te goed, in tegenstelling tot Nederlanders, dat ze in de wereld weinig of niks voorstellen. Daarom kijken ze ook altijd eerst de kat uit de boom voordat ze het achterste van hun tong laten zien, als ze die al ooit laten zien. Je weet immers maar nooit. Vergelijk dat eens met de brutale Nederlanders. Als schepen voor niks nie bang nie varen ze overal doorheen todat ze op de klippen lopen en hun goed bedoelde zaak hopeloos strandt. Zelfs in de Nederlandse politiek gaat dat zo.

Helsen hangt zijn cabaret op aan het allereenvoudigste zinnetje wat je kunt bedenken. “Goede morgen bakker. Er is weer veel brood vandaag” waarop de bakker mompelt dat “het hier immers een bakkerij is”. Deze eenvoudige zinnen zijn de kapstok waarmee Helsen een loopje neemt met ons menslijk tekort. Hij geeft ons zelfs tips hoe we het er het beste van kunnen maken ondanks alle tragiek en drama en zelfs de dood. Want het is uiteindelijk de dood die een einde maakt aan ons menselijk tekort. Ondertussen moeten we er maar iets van maken. Daarom ga ik zo meteen een pintje pakken.

donderdag 3 januari 2013

BRIEF AAN THEO M.

Een digitale fotocollage van PETRUS met dank aan Hieronymus Bosch.


Beste Theo,

Mijn vader heette Theo. Ik heb een broer die Theo heet, dat is 'onze Theo'. Ik heb 2 zwagers die Theo heten. Daarom mag ik jou toch wel een beetje mijn vriend noemen? We zijn allebei ook nog Brabanders en dan heb ik ook nog een tijdje in Eindhoven gewoond. Dat schept ook een band, al hou ik niet zo van PSV. Maar dat komt omdat ik niet zo van voetballen hou. Als een beetje vriend kan ik de shows van jou natuurlijk goed volgen. Vooral als je grappen maakt over Eindhoven en goedmoedige Brabanders. Dat gaat goed, maar dat wordt minder als het over p... & p.. gaat en over sperma, zaad, k.. & k....

Ik weet wel, jij bent 20 jaar jonger dan ik. Ik kom uit een zwart-wit wereld. Jij bent van de kleurengeneratie. Dat maakt wat uit. Ik had ik al 20 jaar her en der gewerkt en ik was al getrouwd toen jij nog op school zat. Ik had ook kinderen. Toen je het laatst had over je vriendin en dochtertje, dacht ik er aan dat je bezig bent me in te halen. Dat kan natuurlijk niet. Maar met het ouder worden, vervagen de grenzen tussen de generaties. We worden uiteindelijk allemaal grijs.

Is p... & p... een voorrecht van jouw generatie? Is de show anders te braaf voor onze brave welvaartsmaatschappij? Van mij hoeft het niet. Die andere dingen van je, zijn goed zat. Dat je moeite hebt met de wereld en de mensen snap ik ook, want wie snapt de wereld nog wel? Sinds we van God en Gebod los zijn, is alles nog moeilijker geworden.

Ik heb daar moeite mee maar het is niet anders. God en Gebod komen niet meer terug. In de plaats daarvan hebben we dus p... & p.. en k.. & k.... Sorry Theo, maar ik vind dat geen vooruitgang. Eigenlijk een achteruitgang. Niet dat je niet mag zeggen wat je denkt. Dat wel. Ik wil ook blijven kunnen zeggen wat ik denk. Maar wat je kunt zeggen, hoeft nog niet altijd gezegd te worden.

Dat wou ik je eigenlijk maar zeggen. Vroeger op school riep ik dapper terug dat schelden geen zeer doet. Maar dat is niet waar. Het maakt je kleiner, een beetje minder mens als het ware. Je werd minder klasgenoot. Dat maakt bang en dus ga je toch maar terug slaan. Dus eigenlijk moet je voorzichtig zijn met woorden. Woorden kunnen ontmenselijken. Gewoon een kwestie van respect. Daarom vond ik die titel van je show 'met alle respect' treffend.  

Met vr.gr.