Posts tonen met het label curacao. Alle posts tonen
Posts tonen met het label curacao. Alle posts tonen

zondag 27 januari 2019

NEDERLANDSE PERIKELEN IN DE CARAÏBEN

 
President Nicolas Maduro van Venezuela dreigt de clown van Latijns Amerika te worden nu een aantal Latijns Amerikaanse landen, de VS, Canada en enkele Europese landen waaronder Nederland hem de wacht aangezegd hebben met hun  steun aan de zelf verklaarde president Juan Guaido.
Er zijn nu twee presidenten in Venezuela. De met hulp van intimidatie, geweld en fraude verkozen Nicolas Maduro en het parlementslid tevens oppositieleider Juan Guaido. De laatste is een zelf verklaard president met steun van honderduizenden demonstranten in de hoofdstad Caracas. Zijn zelf verklaarde presidentschap wordt intussen gesteund door een aantal Latijns Amerikaanse landen, de VS, Canada en EU landen als Frankrijk, Duitsland en dus ook Nederland.

Nu zul je denken Nederland? Ik bedoel wat doet ons land nu in de Caraïbische wateren sinds daar geen Nederlandse kapers meer varen? Welaan, vergeet de Nederlandse Antillen niet en dan met name de Benedenwindse eilanden Curacao,  Aruba en Bonaire. Die eilanden liggen op maar ongeveer 75 km afstand van de kust van Venezuela. Met de boot van Venezuela naar Curacao varen is een peuleschil. Sommige schuiten uit Curacao brengen elke dag handel over en weer.

Geen wonder dat duizenden Venezuelanen die de armoede en de onderdrukking in hun land beu zijn naar Curacao varen, waar ze overigens niet welkom zijn. Als illegalen worden ze onmiddellijk van het eiland verbannen. Dat kan ook moeilijk anders want het eilandje heeft geen ruimte (een tiende deel van de provincie Noord Brabant) en geen geld om illegale migranten op te vangen. Het eiland heeft een heel hoge werkloosheid en bijna de helft van de bevolking is arm. Ga dan ook nog maar eens duizenden vluchtelingen opvangen.

Nederland moet intussen wel op kousenvoeten lopen als het gaat om Venezuela. Een kat in het nauw maakt gekke sprongen en de zogenaamde president Maduro is een kat in het nauw. Maduro en zijn voorganger Chavez hebben al eens gedreigd dat de eilanden eigenlijk van Venezuela zijn. Vorig jaar sloot Maduro nog 72 uur de grenzen tussen zijn land en de Caraïbische eilanden die nog altijd tot het Nederlands Koninkrijk behoren. Nederland hield zich gedeisd en hoopte vurig dat het met een sisser zou aflopen, wat het ook deed.

Maar Nederland is hoe dan ook verantwoordelijk voor de veiligheid van de eilanden. Dus is Nederland op zijn minst bezorgd over de gebeurtenissen in Venezuela want niemand kan voorspellen wat er kan gebeuren. Wie kon indertijd bedenken dat de Argentijnse militairen de Engelse Falkland eilanden (Malvinas) zouden bezetten met tot gevolg een echte oorlog tussen het Engeland van premier Thatcher en de Argentijnse militaire dictatuur? En dan te bedenken dat de afstand Falklands - Argentinië 1500 km over zee is. Dat is andere koek dan 75 km zee tussen Curacao en Venezuela.

Een extra probleem is dat dit deel van het Nederlandse Koninkrijk niet onder de NAVO valt. In geval van een oorlog zou Nederland het zelf moeten opnemen tegen de Venozelaanse marine en leger. De VS zouden in theorie kunnen bijspringen maar onder huidig president Trump zijn de VS onberekenbaar. Trump zou er wel eens niks voor kunnen voelen om zijn handen te branden aan een Caraïbisch oorlogje waar hij nauwelijks belang bij heeft. Zijn enige belang is om te voorkomen dat de eilanden doorvoerhavens worden van drugsmokkelaars zoals met Suriname is gebeurd. Maar daarvoor wil hij dan ook een muur bouwen.

woensdag 21 maart 2018

AFSCHEID VAN OSCAR

Oscar in het hotel in Chili tijdens de vakbondsbijeenkomsten in 2014

Oscar is op 6 maart in Willemstad, Curacao overleden. Ik heb Oscar voor het laatst ontmoet in 2014 in Santiago de Chili tijdens een bijeenkomst van Latijns Amerikaanse vakbonden aangesloten bij de World Organization of Workers WOW. Hij zat in een rolstoel. Ook niet mis om zo ver te vliegen in een rolstoel. Oscar was geen lichtgewicht zodat het niet gemakkelijk was hem in de bus te laten stappen.

Het tekent hem dat hij er ondanks zijn rolstoel er bij wilde zijn. Hij was nog steeds actief in zijn vakbond op Curacao en internationaal. Als erevoorzitter van de Latijns Amerikaanse ouderenbond ijverde hij voor aansluiting bij de WOW. Hij werd met veel waardering en erkenning als een goeie bekende ontvangen.

Ik kende Oscar sinds het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw toen ik werkte bij de solidariteitsvereniging CLAT-Nederland, een vereniging die zich ten doel stelde de Sociaal-Christelijke vakbeweging in Latijns Amerika te steunen. Oscar was met zijn horecabond lid van CLAT en was via CLAT internationaal actief.


Oscar Semerel zit hier in het midden tijdens een vergadering van de Raad van CLAT in het midden van de jaren zeventig. Links op de foto CLAT adjunct algemeen secretaris Eduardo Garcia  en WVA confederaal secretaris Ernesto Molano. Rechts op de foto CLAT algemeen secretaris Emilio Maspero en nog 2 leden van de Raad.


Hij was in Nederland vanwege een probleem met een van zijn kinderen die naar een speciale school moest in Nederland. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om vrienden van de voormalige katholieke voedingsbond op te zoeken waaronder met name voorzitter Ton Bastiaansen. Ton was tevens lid van het bestuur van CLAT-Nederland en zo kwam Oscar ook ons bezoeken  in Utrecht.
Zijn naam kende ik al. Dat kwam omdat de bestuurders van de vroegere katholieke voedingsbond elke maand 25 gulden betaalden zodat Oscar als vrijgestelde voor zijn vakbond op Curacao kon werken. Mijn vader was een van die bestuurders.

Op Curacao was hij een bekend vakbondsman met overal contacten. Zijn bond onderhandelde met de grote hotels op het eiland over collectieve arbeidsovereenkomsten. Als het tot een conflict kwam, deed hij een beroep op zijn Nederlandse collega’s om zijn bond te steunen door het sturen van protesttelegrammen en andere acties. Zijn bond kreeg ook geregeld technische ondersteuning.

Op een van zijn bezoeken vertelde hij over corruptie op het eiland. Voorstellen om dat openlijk in Nederland aan te kaarten vond hij te ver gaan. Dat zou het overleg met de hotels en de overheid kunnen schaden. Hij zocht liever op zijn eiland naar wegen om tegen de corruptie te vechten.

Internationaal was hij op veel fronten actief: in het bestuur van CLAT dat zetelde in het buurland Venezuela, op internationale conferenties van de ILO in Geneve, als voorzitter van de Latijns Amerikaanse Federatie van Voedingsbonden en als voorzitter van de Internationale Federatie van Boeren-, Hotel- en Voedingsbonden die was aangesloten bij het voormalige Wereld Verbond van de Arbeid WVA te Brussel.

Oscar was onvermoeibaar en plichtsgetrouw en dat allemaal ondanks de beperkte middelen die hem ter beschikking stonden.
Oscar moge je rusten in vrede. Het is je van harte gegund.


vrijdag 8 december 2017

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 16

Twee bestuursleden van het kantoor van BONECO,
Bond di Empleadonan den Comercio Industrie op Curacao
Pa asistensha di kontrakto kolektivo Huridiko-Laboral 
(Vakbond van Werknemers in de Handel op Curacao
ter juridische en arbeidskundige ondersteuning
van collectieve arbeidsovereenkomsten .)

Op Curacao is het Papiamento een officiële taal.
Foto: april 2010
:
Voor Nederlanders is de taalstrijd moeilijk te vatten. Zij kennen het gevecht om de eigen nationale taal niet, hooguit om een streektaal of een dialect, zoals bijvoorbeeld de Friezen. Hun taal is lang miskend. Pas sinds 2014 is het Fries een door de wet beschermde taal. De Friese talen, er zijn er meer, behoren tot de West-Germaanse tak van de Germaanse talen en zijn nauw verwant zijn aan het Engels en Nederlands. Als je Fries hoort praten, dan hoor je inderdaad een mengelmoes van Nederlands en Engels. Hetzelfde kun je zeggen van het Catalaans dat als je de taal hoort spreken een mengelmoes van Spaans en Frans is.

In het Koninkrijk Nederland kennen we nog zo een gemengde taal. Het Papiamento of Papiaments dat gesproken wordt op de Caraïbische eilanden Curacao, Aruba en Bonaire. Het is een mengelmoes van Spaans, Engels, Nederlands en Portugees die alleen op deze drie eilanden gesproken wordt. Het mooiste voorbeeld vind ik de tekst “mirar bordje no smoking” (let op het het niet-roken signaal) dat ik las in een vliegtuig van de Antilliaanse Luchtvaartmaatschappij ALM. Sinds maart 2007 is het Papiaments een officiële taal naast het Nederlands en het Engels (vooral in gebruik op het eiland Aruba). 

Het Koninkrijk der Nederlanden heeft dus 4 officiële talen, maar er is geen taalstrijd. Dat komt omdat geen andere taal deNederlandse taal dreigt te verdringen. Hooguit kun je spreken van een bedreiging van binnenuit als gevolg van verwaarlozing of slordige omgang met de Nederlandse taal in de openbare ruimte, in winkels enz. 

Een taal-chauvinistisch antwoord daarop geven zoals men in Frankrijk nogal eens doet, is niet nodig maar goed taalonderwijs en aandacht wel. Zonder taal immers geen ontwikkeld geestelijk leven. Dat is precies ook de reden waarom men in Friesland en op de Caraïbische eilanden vasthoudt aan de moedertaal, de taal die je thuis leert spreken en waarin je het beste je gevoelens, je gedachten enz. kunt uitdrukken.

De Vlamingen hebben daarentegen een eeuwenlange geschiedenis van strijd voor hun taal gekend en zijn er nog mee bezig, maar dat is voor de volgende aflevering. 

(verschijnt elke vrijdag)