DE TECHNOCRATISCHE DWANGBUIS DIE STIKSTOFNORM HEET

Greenpeace is de grootste stemmingmaker tegen boeren en vent ongegeneerd technocratisch-wetenschappelijke opvattingen uit als maatgevend voor mens en natuur. 

Verandert de Nederlandse democratie langzaam maar zeker in een technocratie? Zo een vaart zal het niet lopen maar soms bewegen we er gevaarlijk dichtbij. Het treffendste voorbeeld daarvan is de stikstof kwestie. Dat is duidelijk een gevalletje van technocratie, goed bedoeld misschien maar technocratisch.

De goede bedoeling zou herstel van de natuur zijn, een uitvinding van ecologen.  Net zoiets als stadsherstel maar dan anders. Dat woord herstel kan men in verband met natuur natuurlijk nooit gebruiken. Men kan natuur niet herstellen. Neem nou de Peel die is ontstaan uit afgegraven veengrond. De grootvader van mijn vrouw heeft daar in diepe armoede aan meegewerkt.

Die veengrond kun je niet meer herstellen. Je kunt moeilijk veengrond terugleggen. Is het erg dat we de veengrond gebruikt hebben? Welnee, de natuur zorgt daarna prima voor zichzelf. Die past zich aan en verandert mee. Kijk maar naar bosbranden. Na een paar jaar groeit en bloeit het bos weer.

Waar de grootvader van mijn vrouw ook aan heeft meegedaan is de wolvenjacht. Wolven maakten het houden van koeien en paarden in dat gebied onmogelijk. Maar zonder koeien geen melk en zonder paarden geen trekkracht en dus geen landbouw. De tractor moest nog worden uitgevonden.

Wolven kun je in tegenstelling tot veen terughalen en dat gebeurt nu dus ook. In een romantische natuurbui willen mensen wolven terugzien in het landschap. Of dat kan en of het zin heeft? We zullen het zien maar ik denk dat het Nederlandse landschap vanwege de bevolkingsdichtheid niet leent voor een nieuw wolvenland.

Terug naar de technocratie. Om de natuur te herstellen (wat eigenlijk onzin is) moet volgens de ecologen minder stikstof worden uitgestoten. Stikstof is normaal hard nodig voor de groei van planten maar kan ook bepaalde planten verstikken en die willen we nou net terug hebben samen met allerlei kleine diertjes.

Om dat voor elkaar te krijgen wordt een stikstofnorm vastgesteld waaraan het boerenbedrijf zich moet aanpassen. Een technocratisch vastgestelde norm (een puur theoretisch norm want in werkelijkheid niet na te meten) wordt bepalend voor het leven van duizenden mensen en ook nog eens voor de toekomst van het platteland. Dat is doorgedreven technocratie.

 

Niet de mensen maken de dienst uit maar de wetenschappelijke norm. Hoe fout dat is, ontdekt de parlementaire onderzoekscommissie tijdens de verhoren over Corona beleid. Ter bestrijding van de Corona epidemie werden burgers op basis van technocratische normen daarin gesteund door de overheid (binnen de overheid stikt het op alle terreinen van technocraten) in een dwangbuis gestopt. 

Mensen in rusthuizen mochten niet meer naar buiten, hun geliefden niet naar binnen, stervenden konden geen afscheid nemen van hun geliefden enz. Scholen gingen dicht. De ingezette middelen bleken erger dan de kwaal.

Technocraten zijn een bedreiging voor de democratie in de brede betekenis van het woord. Boeren, hun gezinnen en het leven op het platteland wordt verdacht gemaakt alsof zij tegen de natuur zouden zijn. Een groep mensen wordt opzij gezet, overbodig en tot economisch nutteloos verklaard. 

Een beroepsgroep die ooit de ruggengraat van de Nederlandse samenleving was, dreigt te worden uitgebannen op grond van een technocratisch vastgestelde norm ten behoeve van wat met een groot woord natuurherstel heet. Nog even en de Veluwe wordt ontruimd om plaats te maken voor de wolven. 

 

NIET POLITICI MAAR BOEREN WORDEN BEDREIGD IN HUN BESTAAN

Foto:ANP

Het heet dat voor Boeren en Klimaatactivisten dezelfde regels moeten gelden als het om demonstreren gaat. Juridisch is dat zo. Alle burgers zijn immers voor de wet gelijk. Wegen blokkeren mag niet of je het nu met trekkers doet zoals de boeren of door je op het wegdek vast te plakken zoals klimaatactivisten doen op de A12.

Toch is er een verschil. Demonstreren door klimaatactivisten is vrijblijvend. Ze willen hun gemoed luchten over iets wat ze erg vinden voor de toekomst of ze zijn bang voor de toekomst. Maar ze worden niet direct aangetast in hun bestaan en hun toekomst wordt niet meteen bedreigd.

Hoe anders is dat voor de boeren. Voor hen is demonstreren levensnoodzaak. Ze zijn door de politiek genadeloos tot doelwit gemaakt van klimaat en milieu beleid waardoor ze in hun inkomen en hun bestaan bedreigd worden. 

D66 Kamerlid Tjeerd de Groot riep in de Tweede Kamer openlijk op om de Nederlandse veestapel te halveren ten behoeve van vermindering van de uitstoot van stikstof. De intensieve veehouderij draagt maar 1% bij aan onze economie aldus de Groot.

Dit is een zeldzaam scherp voorbeeld van ver doorgedreven technocratisch-economisch denken ten koste van mensen. Hier worden boeren uit naam van de natuur als oud vuil weggezet.

Boeren worden door politiek en natuurliefhebbers weggezet als overbodige ballast die alleen maar voor het buitenland produceren en ons beroven van bloemen en bijtjes. Boeren zijn slecht voor de biodiversiteit. Wolven daarentegen zijn goed, ook al slachten ze schappen af.

Geen woord in Den Haag over families die al generatie lang boer zijn, geen woord dat je een heel bedrijf zomaar even ontmantelt en geen woord dat je boerenfamilies hun toekomst ontneemt. Geen woord ook dat je een leefcultuur overhoop haalt die al eeuwenlang lang de ruggengraat van dorpsgemeenschappen is.

Politici bedreigen het voortbestaan van boeren. De bedreiging komt van de politiek en niet van de boeren. Dat sommige boeren nu politici zouden bedreigen, valt te betreuren en is niet goed te keuren. Anderzijds moeten politici beseffen dat zij met hun plannen mensen in hun bestaan bedreigen. 

 

Sommige politici beseffen dat zoals de Belgische premier de Croo. Een bezoek van een twintigtal trekkers ’s avonds bij hem thuis, noemde hij een dessertje in een interview op TV. Uit zo een houding spreekt begrip voor de bedreiging die de boeren ook in België ervaren.

Fransen die onlangs geïnterviewd werden naar aanleiding van wegblokkades door boeren antwoordden dat ze er begrip voor hebben omdat ze met hun acties Frankrijk redden. Burgers in Frankrijk beseffen dat boeren deel uitmaken van de identiteit van het land, een besef wat in Den Haag totaal verdwenen is. 

Daarom alleen is er een nieuwe bestuurscultuur in Nederland nodig. Een die niet uitgaat van technocratische normen maar van mensen ofwel in dit geval boeren.