NIET POLITICI MAAR BOEREN WORDEN BEDREIGD IN HUN BESTAAN

Foto:ANP

Het heet dat voor Boeren en Klimaatactivisten dezelfde regels moeten gelden als het om demonstreren gaat. Juridisch is dat zo. Alle burgers zijn immers voor de wet gelijk. Wegen blokkeren mag niet of je het nu met trekkers doet zoals de boeren of door je op het wegdek vast te plakken zoals klimaatactivisten doen op de A12.

Toch is er een verschil. Demonstreren door klimaatactivisten is vrijblijvend. Ze willen hun gemoed luchten over iets wat ze erg vinden voor de toekomst of ze zijn bang voor de toekomst. Maar ze worden niet direct aangetast in hun bestaan en hun toekomst wordt niet meteen bedreigd.

Hoe anders is dat voor de boeren. Voor hen is demonstreren levensnoodzaak. Ze zijn door de politiek genadeloos tot doelwit gemaakt van klimaat en milieu beleid waardoor ze in hun inkomen en hun bestaan bedreigd worden. 

D66 Kamerlid Tjeerd de Groot riep in de Tweede Kamer openlijk op om de Nederlandse veestapel te halveren ten behoeve van vermindering van de uitstoot van stikstof. De intensieve veehouderij draagt maar 1% bij aan onze economie aldus de Groot.

Dit is een zeldzaam scherp voorbeeld van ver doorgedreven technocratisch-economisch denken ten koste van mensen. Hier worden boeren uit naam van de natuur als oud vuil weggezet.

Boeren worden door politiek en natuurliefhebbers weggezet als overbodige ballast die alleen maar voor het buitenland produceren en ons beroven van bloemen en bijtjes. Boeren zijn slecht voor de biodiversiteit. Wolven daarentegen zijn goed, ook al slachten ze schappen af.

Geen woord in Den Haag over families die al generatie lang boer zijn, geen woord dat je een heel bedrijf zomaar even ontmantelt en geen woord dat je boerenfamilies hun toekomst ontneemt. Geen woord ook dat je een leefcultuur overhoop haalt die al eeuwenlang lang de ruggengraat van dorpsgemeenschappen is.

Politici bedreigen het voortbestaan van boeren. De bedreiging komt van de politiek en niet van de boeren. Dat sommige boeren nu politici zouden bedreigen, valt te betreuren en is niet goed te keuren. Anderzijds moeten politici beseffen dat zij met hun plannen mensen in hun bestaan bedreigen. 

 

Sommige politici beseffen dat zoals de Belgische premier de Croo. Een bezoek van een twintigtal trekkers ’s avonds bij hem thuis, noemde hij een dessertje in een interview op TV. Uit zo een houding spreekt begrip voor de bedreiging die de boeren ook in België ervaren.

Fransen die onlangs geïnterviewd werden naar aanleiding van wegblokkades door boeren antwoordden dat ze er begrip voor hebben omdat ze met hun acties Frankrijk redden. Burgers in Frankrijk beseffen dat boeren deel uitmaken van de identiteit van het land, een besef wat in Den Haag totaal verdwenen is. 

Daarom alleen is er een nieuwe bestuurscultuur in Nederland nodig. Een die niet uitgaat van technocratische normen maar van mensen ofwel in dit geval boeren. 

 

KLIMAATVELDSLAGEN

De nieuwste aanwinst voor Extinction Rebellion is Carice van Houten. Vlaanderen's brutaalste auteur schrijft over haar het volgende: "Maar zij komt niet alleen in de schijnwerpers als would-be-actrice; er zijn immers ook haar optredens als societyfiguur, schrijfster en minnares van bekende mannen. Als societyfiguur valt ze meestal op omdat andere societyfiguren telkens meer aandacht wegkapen dan zij; als schrijfster heeft ze, in samenwerking met Halina Reijn, het overbodigste flutboek opgehoest sinds het geschreven woord werd uitgevonden, en als minnares van bekende mannen onthouden we bij voorkeur alleen de naam van Herman Brusselmans, en ik moet toegeven, echte minnaars zijn we nooit geweest, omdat Carice, net voor we naar bed met elkaar zouden gaan, telefoon kreeg van Tom Cruise, die vroeg of hij voor z’n volgende film haar wenkbrauwen mocht lenen. Carice hing zo lang aan de lijn met Cruise dat ik me na anderhalf uur dan maar weer aankleedde en Hotel de l’Europe verliet, om aan m’n gerief te komen bij een Balkanhoer op de Walletjes. Een mens moet wat.

Enfin, Carice van Houten is zeer geschikt om tussen de plooien van de geschiedenis te vallen, en om daar nooit meer uit opgevist te worden." (Nieuwe Revue)

 

Als ik ergens treurig van wordt, is het klimaatactivisme. Jonge mensen met oudere sympathisanten, opgezweept door klimaatverhalen die de ondergang van de wereld voorspellen, plakken zich vast aan tafels tijdens een TV programma, aan beroemde schilderijen en bezetten de A12 in Den Haag.

De plek op de A12 is goed gevonden. Een verkeerstechnisch kwetsbaar punt en de toegang tot de Haagse klimaatbubbel. Net goed denk ik  want daar zitten bestuurders en politici die het er naar gemaakt hebben.

In plaats wat zorgvuldiger en behoedzamer met wat heet de klimaatcrisis om te gaan, gooien ze met hun klimaatplannen - waarvan delen gewoonweg niet uitvoerbaar zijn anders dan door  economische en sociale schade aan te brengen - olie op het vuur van de actievoeders.

Die raken nog meer gefrustreerd en nog gekker om niet te zeggen hysterisch. Daar begrip voor opbrengen zoals bijvoorbeeld Ed Nijpels onlangs tijdens een TV programma deed, deugt niet. Hij zou de zaak moeten kalmeren, in maatschappelijk perspectief moeten plaatsen, maar ja de goede bedoelingen staan ook zijn gezond verstand in de weg. Als de bedoelingen goed zijn dan mag veel in Nederland, heel veel ook al is te voorzien dat het zal uitlopen op een bende.

Het beste voorbeeld daarvan was de kraakbeweging. Die begon met de goede bedoeling om de woningnood aan te klagen en eindigde in slagvelden tussen krakers en politie. Hetzelfde dreigt te gebeuren met Extinction Rebellion. De goede bedoelingen zullen door een gedoogcultuur van bestuurders en politici met slappe knieën of sympathie voor de goede doelen, ingehaald worden door veldslagen tussen klimaatactivisten en politie. 

De politie is nota bene in zijn hemd gezet door het OM dat afziet van strafvervolging omdat de klimaatbezetters van de A12 vreedzaam zouden zijn. Wie vreedzaam op de weg gaat zitten met goede bedoelingen is niet strafbaar! Het gevolg zal zijn dat men de grenzen gaat opzoeken met de acties. Het rottingsproces is begonnen en straks mogen politie en belastingbetaler er voor opdraaien.

67. HET KAN VRIEZEN. HET KAN DOOIEN. MEER OF MINDER GAS EN OLIEBORINGEN?

 

Het olie, gas en steenkool debat gaat in alle heftigheid door. De oliemaatschappijen zeggen dat de hoge energieprijzen te wijten zijn aan de investeringsstop in olie, gas en steenkolenwinning als gevolg van het klimaatbeleid met daar overheen nog eens de Oekraïne oorlog die de gasvoorziening van Europa verlamd. Minder investeren terwijl de vraag gelijk blijft of toeneemt moet de prijzen van de fossiele brandstoffen wel opdrijven aldus Van Beurden van Shell.

Aan de andere kant de klimaatlobbyisten, klimaatwetenschappers, klimaatactivisten en milieubeschermers die roepen dat nu juist niet geïnvesteerd moet worden in de winning van fossiele energie maar in groene energie. Zij vinden het gas en olietekort met zijn hoge energieprijzen geen debacle voor de energie voorziening in de wereld maar een zegen voor de promotie van groene energie. Dat de mensen daardoor in  armoede geraken, is bijkomende schade. Het goede doel gaat voor.

Groene energie vergt honderden miljarden aan investeringen. Waar moet dat geld vandaan komen?  Je kunt moeilijk de toch al te dure energie nog verder belasten. Dan maar de extra winsten van de oliemaatschappijen afromen? Dat kan, maar lang zal dat niet duren en wie gaat dan de honderden miljarden ophoesten? Toch niet Milieudefensie, Greenpeace of andere milieuclubs? De overheid dan maar weer?

De vraag naar fossiele energie versneld af doen nemen zoals activisten van Urgenda, Milieudefensie en anderen willen, is praktisch onmogelijk. Negen miljoen auto’s elektriek maken kost decennia. Het stroomnet is nu al een flessenhals voor het energiegebruik. In delen van Nederland kunnen bedrijven, winkels en nieuwe scholen geen aansluiting meer krijgen op het elektriciteitsnet. Dat uitbreiden kost jaren en honderden miljarden. Alweer, wie moet die ophoesten?

Wat iedereen met een beetje gezond verstand kon zien aankomen, wordt nu pas goed duidelijk. Een energierevolutie kan op papier gemakkelijk lijken maar is in de praktijk heel weerbarstig. Een complexe maatschappij als Nederland is niet in een handomdraai om te bouwen met hulp van technologie die vaak ook nog niet beschikbaar is. Daar gaan tientallen jaren overheen. Intussen kun je de burgers toch niet op een houtje laten bijten?

Bovendien overdrijven klimaatactivisten met hun doemvoorspelling als zou de wereld ten onder gaan als gevolg van een dramatische opwarming. Laten we wel wezen, er is opwarming maar niet dramatisch en daar is mee te leven. Een nieuwe ijstijd zou waarschijnlijk veel moeilijker het hoofd te bieden zijn. Er gaan meer mensen dood aan kou dan aan warmte.