BRIEF AAN EEN MEXICAANSE VRIEND, 24 AGUSTUS 2025

Bruidspaar met familie in Tepoztlán, Mexico 1975 (ingekleurde en bewerkte foto: petrus)

 

Beste Zoon van Tlaloc, Tovenaar van San M, 

Hoe maak je het nu de zomer op zijn hoogtepunt is? Wordt het in Mexico ook warmer door de klimaatverandering of misschien juist kouder of meer regen? Zijn er bosbranden als gevolg van de droogte en hitte zoals in Spanje en Portugal? Ik heb er in de Nederlandse kranten niets over gelezen en ook niet op het acht uur Nieuwsjournaal op TV gezien. Maar misschien is Mexico te ver weg voor de Nederlandse kranten? 

Net als de burgeroorlog in Soedan. Daar zijn naar schatting 150.000 doden gevallen en miljoenen mensen op de vlucht. Ze wonen in kampen in een soort woestijnlandschap waar ze honger en dorst lijden. Er dreigt volgens de VN acute hongersnood maar men hoort en leest er weinig over.

Alle aandacht gaat uit naar Gaza dankzij de propaganda machine van de Palestijnse Hamas terreurgroep. Het is natuurlijk ook vreselijk en schandalig wat daar gebeurt maar zo lang Mr. Trump het goed vindt zal Israel doorgaan met wat ze noemen de vernietiging van Hamas. Voeg daarbij de altijd aanwezige anti-joodse sentimenten en je snapt waarom men in Europa meer met Gaza bezig is dan met Sudan. 

Er is uit Sudan ook geen politiek voordeel te halen, daarentegen uit het conflict in Gaza wel. Voor veel mensen hier is protesteren voor het onrecht in Gaza een vorm van verzet tegen Trump. Daar komt in Nederland nog een radicaal rechtse partij bij die Israel steunt. De leider van die partij is een uitgesproken anti-islam politicus. De Islam kwestie is daardoor in Nederland een splijtzwam tussen de veelal intellectuele linkse wereldburgers of globalisten en de meer praktische Nederlanders voor wie het behoud van welvaart en eigen cultuur belangrijker is.

Tot mijn verrassing las ik in een Nederlandse krant een artikel over de uitlevering van 26 leiders van Mexicaanse drugskartels aan Amerika. Betekent dit een flinke opruiming of is dit maar het topjes van een ijsberg?

Zoals jij ook al schreef, Trump heeft de drugskartels de oorlog verklaard. Dat kan een goeie zaak zijn, als het zou helpen om een einde te maken aan de banden tussen de kartels en de regering. Maar dat blijft moeilijk want er wordt veel geld mee verdiend en geld is een grote verleider.

Dat Mexico bereid is de kartelleiders uit de leveren aan de regering Trump verbaast mij. Mexico is er nogal op gesteld om zijn eigen zaken te regelen en dit soort zaken als een binnenlandse aangelegenheid te beschouwen. Misschien zijn deze gevangen genomen kartelleiders het offer dat Mexico aan Trump brengt om verhoging van invoertarieven door Trump te voorkomen?

Intussen heeft Trump de jacht geopend op illegale Mexicaanse migranten in Amerika. Dat kan Mexico hard in de portemonnee treffen. Niemand weet het precies hoeveel geld Mexicanen in Amerika naar hun eigen land sturen maar het zal om veel geld gaan, dat is zeker. Door de jacht van Trump zal dat misschien een stuk minder worden. Dat betekent voor veel arme Mexicanen verlies aan inkomen.

En dan las ik ook nog een artikel over Amerikaanse jongeren die naar Mexico-stad trekken om daar te profiteren van het goedkope leven en de lage woonkosten vergeleken met die in Amerika. Het schijnt een zodanig grote invasie te zijn dat de bewoners van Mexico-stad  protesteren tegen hun komst omdat ze de huizenprijzen in de stad opdrijven.

In Nederland woedt een fel debat over de komst van asielzoekers waaronder natuurlijk ook gelukszoekers uit Afrika en het Midden Oosten. Natuurlijk zijn er onder de asielzoekers mannen, vrouwen en kinderen die echt op de vlucht zijn voor oorlog en geweld, maar er zijn er ook die naar hier komen voor een beter leven. Die moeten terug naar hun eigen land maar velen verkiezen dan hier illegaal te blijven wonen en werken. 

Het is de hele zomer goed fietsweer geweest. Fietsen is voor ons oudjes met geleende tijd, heel goed. Het houdt ons in beweging en we kunnen tegelijk vrienden in de omgeving bezoeken. 

We hebben een tijd lang twee parkieten in huis gehad vanwege vakantie van een van de kinderen. Het gekwetter van de vogels is best gezellig alleen zouden ze onder het TV journaal van 8 uur ’s avonds stil moeten zijn. Soms moet ik de TV hard zetten om het nieuws te kunnen horen. Gelukkig is dat geen ernstig ongemak.

Met lieve groeten uit Oss en een abrazo van een wanhopige leerling van Picasso

OPEN BRIEF AAN LEONIE BREEBAART OVER HET WARE KARAKTER VAN DE ISLAM

Islamitische Staat is een extreem radicale poging een Staat te grondvesten op basis van de Koran.

Geachte mevrouw Leonie Breebaart,

Uw vergelijking tussen communisme en politieke islam gaat meer op dan u zelf beseft. De Communistische landen waren dictaturen. Veel islamitische landen komen in de buurt daarvan of zijn het helemaal. Net als de communisten indertijd beschikken radicale moslims over een te mobiliseren vijfde colonne. Zie de terreur in Europa en het vertrek van gelovigen naar IS.

In tegenstelling tot het communisme dat geleid werd door Rusland als grootste staat van de Sovjet Unie, heeft de Islam geen leidersstaat. Dat is een geluk tot nu toe en misschien komt het wel nooit zo ver. Iran en Turkije proberen wel zo een positie te veroveren, maar ze zijn beide voorlopig nog niet ontwikkeld genoeg. Iran maakt voor zijn ambities ondertussen wel gebruik van terreur organisaties in o.a. Libanon.

Waar de Turkse president Erdogan mee bezig is, weten we niet maar hij is in ieder geval niet bezig met het versterken van de democratische Turkse staat maar wel met Islamisering van het openbare leven. Mocht Turkije onder Erdogan alsnog zo ver komen dat het een soort islamitische staat wordt, dan zitten we in Europa met miljoenen Turken waarvan we niet zeker weten waar hun loyaliteit ligt. Kiezen ze voor het democratisch pluralisme of geven ze de voorkeur aan een Islamitsiche staat? Hoe dan ook, de spanning in Europa zou dan om te snijden zijn, wat het trouwens nu ook al is als gevolg van door IS georganiseerde terreur.

Dat neemt niet weg dat de meeste Moslim burgers in ons midden vreedzaam zijn.

Maar machtsstrijd kan dat gemakkelijk wijzigen. Serviërs, Kroaten, Bosniërs leefden en waren decennnia lang buren, ze woonden vreedzaam bij en naast elkaar. Hun talen zijn inwisselbaar en velen waren door de jaren heen familie van elkaar geworden. Toen de machtsverhoudingen veranderden in Joegoslavië en politieke leiders als Milosevic en Tudjman kansen zagen om via nationalistische religieuze retoriek hun macht te vestigen, bleken brave orthodoxe Serviërs, katholieke Kroaten en Moslim Bosniërs, bereid elkaar naar het leven te staan.

Er waren bombardementen van de NAVO op Belgrado voor nodig om de vrede aan de grenzen van Europa af te dwingen. Brave Serviërs keken geschokt toe hoe beschaafde Westerse landen

midden in de stad TV stations, politie en militaire gebouwen bombardeerden waarbij ook burgerdoden vielen.

Er is nog een overeenkomst tussen communisme en islam. Anti-communisme was not-done in intellectuele kringen. Met de politieke Islam zien we een gelijksoortige afwijzing van het benoemen van problemen. Ze geloven liever in het sprookje of de mythe van de goede bedoelingen. Ik zou daar ook graag in geloven maar me dunkt dat de geschiedenis leert op onze hoede te zijn.

Ephimenco heeft daar oog voor. Hij wil ons alert houden en niet dat we door goede bedoelingen en machteloze braafheid in slaap worden gesukkeld.

Ik ben blij dat hij in Trouw daarvoor de ruimte geeft. Hij is een van de weinigen. Daarom moeten we hem koesteren.

Met vriendelijke groeten,

*Leonie Breebaart heeft in Trouw een column over religie en filosofie. _Deze open brief is geschreven naar aanleiding van haar column "Het ware karakter van de Islam" verschenen in Trouw op 17 december.

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 11

Brussel Metro 2010

Een ander paar mouwen zijn de “gastarbeiders” . In de jaren zestig van de vorige eeuw zijn Turken en Marokkanen als “gastarbeiders” naar België gehaald om het tekort aan arbeiders zo goedkoop mogelijk op te vangen. Dat vond toen iedereen een goed idee. De gastarbeider als migrant betaald met zijn loon, koopwaar van over de grens. Hun voorgangers waren de Italianen die na de Tweede Wereldoorlog in Belgische mijnen kwamen te werken.

Nu bijna 50 jaar later klinkt het als krankzinnig maar toen leek de komst van Turken en Marokkanen een mooie oplossing voor de armoede ginds en het tekort aan goedkope arbeidskrachten hier. Een win-win situatie. De arme Mohammed komt naar de fabriek, in plaats van dat de fabriek naar de arme Mohammed gaat. Gastarbeid als een vorm van ontwikkelingssamenwerking. Het moet gezegd worden, het koloniale Europa is altijd goed geweest in het bedenken van oplossingen voor zijn problemen.

Maar misschien ook wel tot zijn eigen verbazing gaat gastarbeider Mohammed niet meer terug naar zijn huis en haard ginder ver weg. België wordt zijn thuisland. Zoals elke werkende Belg had hij sociale en pensioen rechten opgebouwd. Aanpassen aan de Belgische cultuur zou als vanzelf gaan, dacht de rest van het land toen nog. Een kwestie van tijd. 

Maar Mohammed is niet alleen koopwaar, hij is ook nog een mens  en mensen geven hun cultuur en identiteit niet zo maar op. Dat kan  ook niet want het opgeven van je identiteit betekent verlies van je ziel, van je hele geestelijke hebben en houwen met taal en al en dat wil niemand. Je wilt geestelijk gesproken niet in een woestijn terecht komen zonder enig houvast en richting, zonder dat je nog weet wie je bent. 

Dat men dit in België niet heeft zien aankomen is merkwaardig. Als grensland tussen twee Europese culturen worstelt België al eeuwen met dit dilemma. Wie past zich aan aan wie? Enerzijds is daar de zuidelijk georiënteerde Franse cultuur waartoe de Walen zich rekenen, anderzijds de Noordelijk georiënteerde Nederlandse cultuur waartoe de Vlamingen zich rekenen, zij het vanuit een haat-liefde verhouding. 

De (politieke) spanningen tussen de twee gemeenschappen met elk hun eigen taal en cultuur zijn tot de dag van vandaag soms te snijden. Brussel heeft tussen de twee de rol van twistappel. We mogen nog van geluk spreken dat het hier gaat om twee Europese culturen die verbonden zijn in een Europese geschiedenis vanaf de Grieks-Romeinse tijd, het Christendom en de Verlichting.

(verschijnt elke vrijdag)

BOERKAVERBOD: IEDEREEN ZIJN EIGEN GEVANGENIS