Posts tonen met het label bezuinigingen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bezuinigingen. Alle posts tonen

vrijdag 17 februari 2012

OPEN BRIEF AAN MAXIME V. (II)

 
Midden jaren tachtig bezocht ik met de toen nog niet zo bekende oorlogsverslaggever Arnold Karskens een landbouw coöperatie van ex guerrillastrijders in El Salvador opgezet met behulp van de boerenbond. Op die manier hoopte men de guerrillastrijders een uitweg uit het geweld van de burgeroorlog te bieden. Het project was mede mogelijk door steun van Nederlandse ontwikkelingssamenwerking.
Beste Maxime,
Amice,

Ik wil het met je hebben over ontwikkelingssamenwerking. Maar voordat ik dat doe, wil ik je feliciteren met je besluit om niet mee te dingen naar het politieke leiderschap van het CDA. Elke politicus lijdt aan een zekere ijdelheid, want anders zou hij of zij geen politicus zijn geworden, maar jij hebt die tijdig weten te bedwingen. Door zo opzij te gaan staan, heb je je partij het interne gekrakeel over het politieke leiderschap bespaard en dat is niet onbelangrijk in deze tijd zo vol van crises.

Ik hoop dat je met net zoveel moed de discussie over bezuinigingen en hervormingen, die binnenkort in het gedoogkabinet begint, zult voeren. Wilders heeft met zijn eis dat eerst ontwikkelingssamenwerking moet worden weg bezuinigd voordat er elders kan worden bezuinigd, de toon voor die discussie al gezet. Hij doet dat in de veronderstelling dat de doorsnee Nederlander veel liever op ontwikkelingshulp bezuinigt dan in eigen vlees snijden. Zeg maar, zijn zoveelste knieval voor de door hemzelf opgerichte afgodenbeelden van Henk en Ingrid. 

In 2005 werd het binnenland van Bangladesh door een tropisch storm getroffen. Net zoals deze man verloren veel mensen al hun have en goed. Dank zij steun van de internationale vakbeweging konden deze mensen met wat geld op de been worden geholpen. Dergelijke steun van de internationale vakbeweging was mede mogelijk door het Vakbonds Medefinancieringsprogramma van Ontwikkelingssamenwerking.
Maar ik zeg je dat hij zich daarin behoorlijk vergist. Aan de Nederlandse keukentafel wordt daar heel anders over gedacht dan Wilders zich kan voorstellen. Ze vinden daar nog altijd dat je wat over moet hebben voor mensen die minder hebben dan zij, ook al is dat ver van hun bed. Kijk maar eens naar de opbrengsten van de grote bedelacties in ons land of naar de inkomsten van goede doelen organisaties als het Julianafonds, het Rode Kruis, het Leger des Heils enz. Mensen blijven geven, zelfs in crisistijd of misschien wel juist in crisistijd als je zelf een beetje begint te voelen wat het betekent om met minder te moeten doen. Ik durf zelfs beweren dat Nederland nog altijd in de top tien van de meest vrijgevige landen in de wereld staat.

Die vrijgevigheid is gebleven ondanks dat sommigen het slechte voorbeeld geven door zichzelf schandalig hoge salarissen te geven. Dat soort mensen moeten we zo gauw mogelijk kwijt zien te raken. Misschien iets voor je lijstje met hervormingen? Inhaligheid past niet in onze nationale cultuur en dat heeft Wilders nog steeds niet door. 

Deze vier vrouwen in Kouvé, Togo hebben na een cursus kapster gevolgd te hebben bij hun vakbond tevens de kans gekregen om op afbetaling een haardroger aan te schaffen. Op die manier hopen ze wat te verdienen in hun dorp. Het project is mogelijk gemaakt met bijdragen van enkele Europese vakbonden. In dit geval Oostenrijk en Nederland.
Nederlanders beseffen  dat armen in de Derde Wereld niet de dupe mogen worden van Hollandse inhaligheid. Ze beseffen ook heel goed dat het geld niet altijd goed terecht komt, dat er fouten worden gemaakt en dat er profiteurs zijn, maar daarmee vinden ze niet dat je dan maar niks moet doen. Men is het er aan de Nederlandse keukentafel over eens dat geld voor ontwikkelingssamenwerking nodig is.

Tot slot weet men ook heel goed dat ontwikkelingssamenwerking ook een kwestie is van wel begrepen eigenbelang. Wij Nederlanders verdienen al eeuwen ons brood met wereldhandel. We waren zelfs het eerste land in de wereld dat die handel wereldwijd winstgevend wisten te organiseren. Dat is niet altijd op een fatsoenlijk manier gebeurd, vooral achteraf bekeken. Niets menselijks is ons vreemd geweest in de geschiedenis. Des te groter het besef dat we wat terug moeten doen voor hetgeen de wereld ons gegeven heeft. Bovendien kan een uitgestoken hand naar de rest van de wereld geen kwaad. Het bevordert de onderlinge verstandhoudingen en wederzijds begrip. In een wereld vol geweld en spanningen is dat niet zonder betekenis.

Dankzij de internationale vakbeweging kunnen vakbondsleiders uit zulk uiteenlopende landen als Pakistan en Togo elkaar ontmoeten tijdens internationale bijeenkomsten. Op die manier kunnen ze ervaring uitwisselen en gemeenschappelijke standpunten vaststellen ter verbetering van het lot van hun mensen. Zulke bijeenkomsten worden voornamelijk gefinancierd door vakbonden waarbij af en toe een beroep kan worden gedaan op Nederlandse ontwikkelingssamenwerking.
Ik zou het bijzonder waarderen als je Wilders dit alles de komende tijd ongemeen duidelijk kunt  maken. Ik vertrouw er op dat je daarbij gesteund zult worden door onze eerste minister. Je maakt mij niet wijs dat hij en zijn partij niet zouden weten wat hoort bij ons land en wat goed is voor ons land. Ook bij de VVD weten ze dat aan de Nederlandse keukentafel nog altijd mededogen bestaat voor mensen die slechter af zijn dan wij.

Met vriendelijke groeten,


PS. Je moet het me maar niet kwalijk nemen maar ter illustratie stuur ik je ook wat foto’s toe van international vakbondswerk dat mede –dus beslist niet alleen – mogelijk is gemaakt met hulp van Nederlandse ontwikkelingshulp.

donderdag 26 januari 2012

EUROPEES VAKVERBOND EVV: GENOEG IS GENOEG

Het weer werkte mee tijdens de demonstratie ter ondersteuning van de EVV actie en persconferentie om de aandacht te vragen voor een beter antwoord op de crisis dan alleen bezuinigingen.
De Europese Vakbeweging is druk op zoek naar een antwoord op de Europese crisis, zo merkte ik gisteren tijdens een wat ondermaatse demonstratie en een goed georganiseerde persconferentie in Brussel. Het is natuurlijk moeilijk om je in Brussel als Europese vakbeweging op straat te manifesteren maar als je het toch doet dan kun je het maar beter goed doen anders zou het wel eens een tegengesteld effect kunnen hebben. Beter geen tijger dan een papieren tijger om een Chinese spreuk te parafraseren.

Tijdens de persconferentie, stelde algemeen secretaris Bernadette Ségol van het Europees Vak Verbond EVV vast dat als gevolg van de eurocrisis een economische recessie dreigt. Ze verwerpt de eenzijdige benadering van de Europese Raad en Commissie om de nationale schulden terug te dringen door middel van bezuinigingen en nog eens bezuinigingen.  Ze verzet zich tegen het nieuwe Europese verdrag met zijn strikte regels voor de nationale begrotingen.

EVV leiders verzameld op het podium voor het gebouw van de Europese Raad in de Wetstraat in Brussel. EVV algemeen secretaris Bernadette Ségol sprak de kleumende demonstranten toe.
 TUC leider Brendan Barber moet er niet aan denken dat Brussel straks met deze nieuwe regels in de hand zich kan bemoeien met CAO onderhandelingen en arbeidsvoorwaarden alleen maar om het budgetevenwicht te handhaven. Hij is dan ook blij dat zijn premier Cameron niet mee wil doen aan het nieuwe Europese verdrag maar helaas doet hij dat met verkeerde argumenten namelijk bescherming van Londen city als financiële wereldmarkt. Vandaar dat de TUC toch solidair is met de rest van Europa. 

In het midden de nieuwe voorzitter Marc Leemans van de Belgische Christelijke Vakbeweging ACV. Helaas was van de Nederlandse vakbeweging niemand aanwezig.
Zijn collega Bernard Thibault van de Franse CGT denkt er net zo over. Hij stelt daarbij dat het nieuwe verdrag niet democratisch tot stand is gekomen. De vakbonden zijn veel te weinig gehoord.  Dat de politiek slecht luistert naar de vakbeweging blijkt uit een voorbeeld dat Ségol geeft. Zij vertelt dat de Italiaanse regering aan de vakbonden heeft voorgesteld de sociale dialoog voortaan per email te doen. Als dit de toonzetting van de komende jaren wordt, dan ziet het er niet best uit voor de sociale dialoog. Het EVV wil daarom de politiek wakker schudden voor het te laat is en de bezuinigingen een economische recessie veroorzaken met als gevolg nog meer werkloosheid en die is al zo hoog in het bijzonder onder jongeren. Daarom moet werkgelegenheid prioriteit krijgen boven bezuinigingen. 

EVV algemeen secretaris Bernadette Ségol spreekt op straat met de pers.
Het EVV roept de Europese Unie op om te investeren in een duurzame economie, kwaliteitsbanen te scheppen, sociale rechtvaardigheid in stand te houden en te strijden tegen sociale ongelijkheid en armoede. Daarbij wordt een speciale inspanning gevraagd voor de jongeren die nu al het slachtoffer dreigen te worden van de Europese crisis.

Werkgelegenheid behoort een grotere prioriteit te krijgen dan alleen maar te bezuinigen om de staatsschulden terug te dringen en daarmee de financiële markten gerust te stellen. Maar waar moet het geld voor die banen vandaan komen? Als je de financiële markten niet gerust stelt, kun je naar hun geld fluiten tenzij je de vrije kapitaalmarkt wil afschaffen maar daar werd niet over gesproken.


Maar wat dan wel? Het zal wel geen toeval zijn dat juist de vertegenwoordigster van de Duitse DGB met een concreet “4 punten programma voor een koerswijziging in Europa” kwam:
1.    De Europese Centrale Bank ECB als Stabiliteits- en Reddingsanker d.w.z. als laatste kredietverschaffer. Daarmee zou de Eurozone een transferzone worden of in vakbondstermen een solidariteitsgemeenschap waarbij het ene land het andere land automatisch dekt.
2.    Overeenstemming over een conjunctureel en sociaal rechtvaardig begrotingsbeleid. Tegenover een hogere staatsschuld komt hoger belastingtarief voor grote vermogens te staan gebaseerd op het beginsel dat de sterkste schouders de zwaarste lasten behoren te dragen.
3.    Een omvattend toekomstprogramma, een ‘New deal’ voor Europa voor investeringen in toekomst gerichte duurzame industrie, vooral in de energiesector, dienstverlening en onderwijs. De DGB stelt twee financieringsmodellen voor. Iedereen met een vermogen van boven de 500.000 € (gehuwden boven de 1 miljoen €) stelt eenmalig 3% van zijn vermogen renteloos beschikbaar voor een periode van 10 jaar om daarna het geld terug te krijgen dan wel wordt het voor onbeperkte tijd geschonken. Het geld wordt door de Europese Investeringsbank beheerd.
4.     Effectieve regulering van de financiële markten (banken en verzekeringen) zodat stabiliteit van deze instellingen voor de langere termijn is gegarandeerd en ze in staat zijn verliezen op te vangen met eigen vermogen.

Teneinde de druk op de politiek te vergroten, hebben de EVV leiders besloten tot een Europese actiedag op 29 februari, de dag voor de bijeenkomst van de Europese Raad. Het doel is dat aan het nieuwe EU verdrag een sociale paragraaf wordt toegevoegd. “Evenwichtige begrotingen zijn nodig maar bezuinigingen alleen verergeren de onevenwichtigheden. Een stimuleringsbeleid voor de economie door investeringen zou de oplossing bij uitstek zijn.”