Een spotprent van Petrus
Posts tonen met het label maxime verhagen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label maxime verhagen. Alle posts tonen
zaterdag 24 maart 2012
BROCANTE KABINET RUTTE
Kunsten en (Internationale)Politiek
bricante kabinet rutte,
geert wilders,
hero brinkman,
maxime verhagen,
sgp,
spotprent
vrijdag 17 februari 2012
OPEN BRIEF AAN MAXIME V. (II)
Beste Maxime,
Amice,
Ik wil het met je hebben over
ontwikkelingssamenwerking. Maar voordat ik dat doe, wil ik je feliciteren met
je besluit om niet mee te dingen naar het politieke leiderschap van het CDA.
Elke politicus lijdt aan een zekere ijdelheid, want anders zou hij of zij geen
politicus zijn geworden, maar jij hebt die tijdig weten te bedwingen. Door zo
opzij te gaan staan, heb je je partij het interne gekrakeel over het politieke
leiderschap bespaard en dat is niet onbelangrijk in deze tijd zo vol van
crises.
Ik hoop dat je met net zoveel moed de
discussie over bezuinigingen en hervormingen, die binnenkort in het
gedoogkabinet begint, zult voeren. Wilders heeft met zijn eis dat eerst
ontwikkelingssamenwerking moet worden weg bezuinigd voordat er elders kan
worden bezuinigd, de toon voor die discussie al gezet. Hij doet dat in de
veronderstelling dat de doorsnee Nederlander veel liever op ontwikkelingshulp
bezuinigt dan in eigen vlees snijden. Zeg maar, zijn zoveelste knieval voor de
door hemzelf opgerichte afgodenbeelden van Henk en Ingrid.
Maar ik zeg je dat hij zich daarin
behoorlijk vergist. Aan de Nederlandse keukentafel wordt daar heel anders over
gedacht dan Wilders zich kan voorstellen. Ze vinden daar nog altijd dat je wat
over moet hebben voor mensen die minder hebben dan zij, ook al is dat ver van
hun bed. Kijk maar eens naar de opbrengsten van de grote bedelacties in ons
land of naar de inkomsten van goede doelen organisaties als het Julianafonds,
het Rode Kruis, het Leger des Heils enz. Mensen blijven geven, zelfs in
crisistijd of misschien wel juist in crisistijd als je zelf een beetje begint
te voelen wat het betekent om met minder te moeten doen. Ik durf zelfs beweren
dat Nederland nog altijd in de top tien van de meest vrijgevige landen in de
wereld staat.
Die vrijgevigheid is gebleven ondanks dat
sommigen het slechte voorbeeld geven door zichzelf schandalig hoge salarissen
te geven. Dat soort mensen moeten we zo gauw mogelijk kwijt zien te raken.
Misschien iets voor je lijstje met hervormingen? Inhaligheid past niet in onze
nationale cultuur en dat heeft Wilders nog steeds niet door.
Nederlanders beseffen dat armen in de Derde Wereld niet de
dupe mogen worden van Hollandse inhaligheid. Ze beseffen ook heel goed dat het
geld niet altijd goed terecht komt, dat er fouten worden gemaakt en dat er
profiteurs zijn, maar daarmee vinden ze niet dat je dan maar niks moet doen.
Men is het er aan de Nederlandse keukentafel over eens dat geld voor
ontwikkelingssamenwerking nodig is.
Tot slot weet men ook heel goed dat
ontwikkelingssamenwerking ook een kwestie is van wel begrepen eigenbelang. Wij
Nederlanders verdienen al eeuwen ons brood met wereldhandel. We waren zelfs het
eerste land in de wereld dat die handel wereldwijd winstgevend wisten te
organiseren. Dat is niet altijd op een fatsoenlijk manier gebeurd, vooral
achteraf bekeken. Niets menselijks is ons vreemd geweest in de geschiedenis.
Des te groter het besef dat we wat terug moeten doen voor hetgeen de wereld ons
gegeven heeft. Bovendien kan een uitgestoken hand naar de rest van de wereld geen kwaad. Het bevordert de onderlinge verstandhoudingen en wederzijds begrip. In een wereld vol geweld en spanningen is dat niet zonder betekenis.
Ik zou het bijzonder waarderen als je
Wilders dit alles de komende tijd ongemeen duidelijk kunt maken. Ik vertrouw er op dat je daarbij
gesteund zult worden door onze eerste minister. Je maakt mij niet wijs dat hij
en zijn partij niet zouden weten wat hoort bij ons land en wat goed is voor ons
land. Ook bij de VVD weten ze dat aan de Nederlandse keukentafel nog altijd
mededogen bestaat voor mensen die slechter af zijn dan wij.
Met vriendelijke groeten,
PS. Je moet het me maar niet kwalijk nemen
maar ter illustratie stuur ik je ook wat foto’s toe van international
vakbondswerk dat mede –dus beslist niet alleen – mogelijk is gemaakt met hulp
van Nederlandse ontwikkelingshulp.
Kunsten en (Internationale)Politiek
bezuinigingen,
goede doelen,
internationale vakbeweging,
maxime verhagen,
ontwikkelings-samenwerking,
wilders
Abonneren op:
Posts (Atom)




