Posts tonen met het label tortilla's. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tortilla's. Alle posts tonen

vrijdag 26 december 2025

68. MEXICAANSE VERTELLINGEN. TORTILLAS

Aan de muur hangt nog een foto. Waarschijnlijk de moeder van doña Maria of van don Ramon, de vader van Diego.

 

Frida kijkt haar ogen uit. Ze heeft veel over het platteland gehoord, armoede, onwetendheid, domheid en natuurlijk dronkenschap. Dat laatste, dronken boeren, zie je nogal eens inde stad. Ze zijn uit armoede uit hun dorp naar de stad gevlucht waar ze werk hopen te vinden. Dat is er vaak niet en dus gaan ze bedelen met alle gevolgen van dien.


Ze is dan ook verwonderd dat het huis er zo netjes en verzorgd uitziet. Het mag dan armoedig zijn vergeleken met de burgerwoning waarin zij is opgegroeid, het ziet er allemaal best netjes uit. Dat begint al met de planten in het midden van de patio; gele en rode Cana’s die in bloei staan. De balustrade van de veranda staat helemaal vol met bloempotten met daarin allerlei planten. Frida heeft geen idee wat voor planten het zijn.


Diego loopt over de patio naar wat de keuken blijkt te zijn. Binnen treffen ze doña Maria aan, de moeder van Diego. Ze staat op blote voeten en met een donkerblauwe schort om tortilla’s te bakken op een metalen plaat boven een vuur. Dat vuur brandt in een grote vierkante blauw geverfde stenen oven. Voorin zit een flink vierkant gat voor het hout om het vuur brandend te houden. 


Terwijl ze met haar hand een bol van maïsmeel maakt om het daarna tussen twee plankjes te pletten tot een tortilla, begroet ze Diego. Hij stelt Frida aan haar voor als zijn vriendin en van Diego. Frida kijkt ondertussen nog steeds nieuwsgierig rond. Ze beseft dat ze nu voor het eerst met eigen ogen ziet hoe miljoenen Mexicaanse gezinnen op het platteland wonen en werken.


De keuken is met zijn vloer van zand net zo sober ingericht als is het een klooster. Links staat een grof gebouwde,  robuuste houten tafel groot genoeg voor een flink gezin. De ongeverfde stoelen zijn al net zo robuust. Aan de muur hangt een ingelijste foto met een man en vrouw, waarschijnlijk een trouwfoto van de ouders van Diego. De foto is zodanig bijgewerkt dat het een beetje weg heeft van een schilderij.


Aan de andere kant van de keuken is een grote nis met drie planken waarop allerlei aardewerken potjes en potten staan. Ze denkt dat er pepers en andere kruiden in bewaard worden voor pikante sauzen. Misschien zijn er ook kruiden bij die als medicijn dienen tegen een of andere aandoening.


Er hangt nog versleten foto aan de wit gekalkte muur. Frida denkt dat het een foto is van de moeder van doña Maria of van don Ramon, de vader van Diego. Frida draait zich om en vraagt terloops waar Diego en Julia zijn.


Die zijn vanmorgen al vroeg te paard naar de markt in Huesca gegaan om inkopen te doen, aldus doña Maria. Wanneer ze terugkomen, kan ze niet zeggen. Het gebeurt nogal eens dat Diego oude vrienden treft. Ze gaan dan samen ergens wat eten en drinken. Meestal ook op de markt bij een van de vele eettentjes.


Haar man is ook niet thuis. Hij is op het land aan het werk. Dat is ongeveer een half uur lopen. Ze is voor hem tortilla’s aan het bakken die ze straks rond het middaguur gaat brengen. Dat bespaart een wandeling heen en terug. Bovendien is het heerlijk om te picknicken in de buitenlucht. 


dinsdag 22 juli 2025

BRIEF AAN MIJN MEXICAANSE VRIEND, 13 JULI 2025

Mexico, het land van tortillas en tacos.

 

Beste filosoof van het vaderland der Otomies, 


Een bekend gezegde in Nederland luidt dat we allemaal ouder worden en dat met de ouderdom de gebreken komen. Hoe waar is dat! Maar vertel het maar eens aan de jeugd, die denkt dat ze het eeuwig leven heeft en altijd over deze aardbol zullen rond rennen met lust en energie. 


Onze jeugd leeft in zo'n genereuze tijd dat ze niet eens meer beseffen hoe goed ze het hebben vergeleken met hun voorouders en als ze het wel zouden beseffen zoals een bedachtzame enkeling doet, dan weet men niet wat men er mee aan moet. De remedie is naar het schijnt vrolijk doorleven en vooral feesten zodat de ernst van het leven ver weg blijft. 


Mijn leeftijd in aanmerking genomen, 79 jaar en bijna twee maanden functioneert mijn hart goed aldus de cardioloog. Met behulp van een klein kastje rond mijn nek en enkele draden op mijn lichaam is mijn hart 72 uur lang doorgemeten. De reden was dat er aanwijzingen waren dat er misschien iets niet helemaal in orde is, waaronder een abnormaal lage hartslag. Enfin, het is dus in orde.


Dat de almachtige Trump de corruptie in Mexico tot aan de hoogste niveau's in Mexico blootlegt, is hier onbekend. Wij lezen hier vooral nieuws over zijn onmenselijke jacht op migranten of ze nu wel of niet illegaal in het land zijn. Naar het schijnt zijn vooral Mexicanen daarvan het slachtoffer. Wist je trouwens dat er naar schatting 36 miljoenen Amerikanen met een Mexicaanse achtergrond zijn?


Ik heb de door jou opgestuurde informatie gelezen en de krant El Universal op internet. Daarin staat dat uit Amerikaanse onderzoeken naar drugspraktijken blijkt dat senatoren en andere hoge functionarissen betrokken zijn bij corruptie en oplichting. 


Naar het schijnt is de vorige president betrokken bij de grootschalige roof van olie (huachicol), waarvan toch verondersteld wordt dat dit een nationale rijkdom is. Het valt niet te verwachten dat zijn opvolgster het beter zal doen. Zoals het er nu naar uitziet, zakt Mexico steeds dieper weg in een poel des verderfs.


Zullen wij Mexico nog met een gerust hart kunnen bezoeken? Het is moeilijk te zeggen. Uit je brieven lees ik dat jij er in ieder geval niet gerust op bent. Reizen door het land zoals we vroeger deden, lijkt onmogelijk geworden. Er zou dan niets anders op zitten dan de tijd in San Miguel Regla door te brengen met af en toe een toeristische uitstap. Niet erg bevredigend. Hoewel, het belangrijkste is dat we elkaar weer na lange tijd zien en spreken.


Je schrijft dat het veertien dagen flink geregend heeft en de nachten met 13 graden te koud zijn geweest voor de tijd van het jaar. Toch een geluk dat het zoveel geregend heeft. Het land had toch water nodig of vergis ik mij?


Hoewel wij het waterrijkste land ter wereld zijn, maar liefst vijf grote rivieren doorkruisen ons kleine land alvorens in zee uit te monden, overal zijn meren en polders, wordt er vanuit overheidsinstellingen voortdurend gewaarschuwd voor een tekort aan drinkwater. 


Ik denk dat het tekort meer te maken met een teveel aan mensen dan aan te weinig water als gevolg van droogte. De natuur is altijd genereus geweest voor Nederland maar door het absurde klimaatalarmisme, gesponsord door wetenschappers (het levert banen en geld op) en politici, spreekt men hier al na enkele warme of tropische dagen van droogte. 


Het gevolg daarvan is dat men zelfs het weer niet meer rustig over zich heen kan laten gaan. Het weer is een permanente bron van zorg geworden. De klimaatwetenschap zaait onrust en onzekerheid in plaats van welzijn en geestelijke rust. 


Naar mijn idee hebben we nu een normale zomer, niet al te warm met weinig regen en een enkele dag van rond de 30 graden. De goden zijn naar mijn idee ons land nog steeds gunstig gezind.


Petrus de zondige