OORLOGSBULLETIN 15

 

Een van de leukste foto's gemaakt tijdens de studiereis van Nijmeegse Politicologen naar Moskou en toen nog Leningrad (1969). De standbeelden van Lenin stonden toen nog trots overeind.

Strict genomen is dit geen oorlogsbulletin maar eerder een overdenking naar aanleiding van de oorlog en dan met name wat Lavrov heeft beweerd, namelijk dat joden zelf de grootste antisemieten zouden zijn, zoals bijvoorbeeld Hitler. Een antisemitische opmerking die aanleiding is om je af te vragen  hoe antisemitisch men in Rusland is als zo een belangrijk man als Lavrov op het wereldtoneel zo’n opmerking maakt? 

In zijn autobiografie "Mijn Leven" beschrijft Chagall hoe moeilijk het is om in het Tsaristische Rusland van begin twintigste eeuw toestemming te krijgen om naar Petersburg te mogen reizen en daar te verblijven. Dat kan alleen maar als je een beschermheer hebt. In het boek verzucht hij dat Joden net zo weinig tellen als werkvolk.  

Mijn eerste eigen ervaring met racisme, het broertje van antisemitisme, dateert uit de Sovjet tijd (1969) toen ik met medestudenten in een rij voor een restaurant in Moskou stond te wachten. Opeens werd achter ons een jongeman zonder pardon de rij uitgegooid. 

We vroegen aan hem wat er aan hand was. Gelaten vertelde hij ons dat hij als Pool in een rij wachtenden geregeld door Russen wordt gepasseerd met de opmerking dat Russen het recht hebben als eersten een restaurant binnen te gaan. Verzet betekent klappen krijgen vandaar dat hij hardhandig werd aangepakt. Demonstratief nodigden we hem uit bij ons in de rij te komen staan. Dat was onze verzetsdaad, een kleine heldendaad die niks opleverde want de Russen begonnen nu ons groepje opzij of omver te lopen. Daar stopte onze heldendaad abrupt. 

We besloten naar het hotel terug te gaan en daar met onze nieuw verworven Poolse vriend een biertje te drinken. Uit zijn moeizame Engels maakten we op dat Polen door Russen over het algemeen als een minderwaardig volkje worden beschouwd. Wat natuurlijk niet strookt met het communistische ideaal van gelijkheid en broederschap, maar ja wat strookt wel in de Sovjet Unie met de idealen van het communisme?

Onze Poolse vriend die studeerde voor een of andere ingenieurstitel,  had weinig op met het Marxisme. Daar waren wij als rebellen van de jaren zestig het niet mee eens waarop we hem in ons beste Marxistische Engels een lesje gaven in Marxisme te beginnen met de wet van de onderbouw en de bovenbouw waarbij Polen natuurlijk de onderbouw is en Rusland uiteraard de bovenbouw. Of hij onze grapjasserij begreep, vraag ik me af. Wij deden vrolijk en dus dronk hij vrolijk mee.

Een paar dagen later op een avond om een uur of tien stonden we  weer in een rij maar nu wachtend op een taxi om ons naar het hotel te brengen. We hadden een teleurstellend bezoek gebracht aan een communistische versie van een nachtclub met op toneel een kitscherig uitgevoerd ballet door dames gehuld in veel te veel roze tule aangevuld met voor ons goedkope Roemeense champagne. Ook nu werd zo maar ineens een donkerkleurige man hardhandig uit de rij gewerkt. 



We hielpen hem overeind en voerden hem weg van de vijandige rij. Zijn relaas over het gebeurde was kort en krachtig. Georgiërs zijn derderangs burgers. Hoezo derderangs? Stalin himself was toch ook een Georgiër? Was hij dan ook een derderangs burger en verklaart dat zijn bloeddorstig regime? Onze Georgische vriend haalde zijn schouders op. 

Toen hij vervolgens vernam dat wij van Galanski (Holland) waren, was hij blij verrast. Zijn vader was tijdens de opstand van Georgische krijgsgevangenen tegen de Duitsers op Texel geëxecuteerd en ligt daar begraven. Zijn droom was om ooit zijn graf te bezoeken en nu werd hij zowaar van de Russen gered door Hollanders. Wat kan de wereld soms klein zijn! Wij kenden het verhaal van de opstand van Georgische krijgsgevangenen niet maar van nu af aan zouden we het niet vergeten.

OORLOGSBULLETIN 14

 

Ik heb het ene oorlogsbulletin nog niet geschreven of er volgt alweer een ander. Zoveel gebeurt er en zoveel valt te overdenken. Neem nou het interview met de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov al jarenlang een overtuigde spreekbuis van Putinski. Hij kan liegen en draaien alsof het gedrukt staat. Een diplomaat van de buitencategorie maar hij hoort niet tot de intimi van Putisnki heet het in de oorlogspers.

Zijn opmerking dat Hitler joods bloed zou hebben gehad en dat joden zelf de ergste antisemieten zijn, schoot Israel en veel normale mensen in het verkeerde keelgat. Semitisch anti-semitisme of zoals ze het in Israël zeiden Joden hebben niet zichzelf vermoord. Uit de excuses van Putinski over deze uitglijder maak ik op dat dit de eerste grote uitglijder is van Lavrov en hoogst waarschijnlijk meteen ook zijn laatste want ik denk niet dat Putinski hem nog lang op zijn post zal laten.

Uit de excuses van Putinski kun je ook opmaken dat Israel te belangrijk is om ze tegen je in het harnas in te jagen. Waarom weet ik niet, wel is zeker dat Israel in het conflict zorgvuldig geen partij kiest. Het land wil bevriend blijven met Rusland en met het Westen naar wordt beweerd omdat het een rol als bemiddelaar wil spelen.

Ik lees dat de Nederlandse hoogleraren van Rob van Wijk en Jan Arend Boekestijn heel bezorgd zijn dat het te laat zou zijn voor de-escalatie en dat bijgevolg escalatie dreigt die op zijn beurt kan leiden tot inzet van (tactische) kernwapens door Rusland. Of het zo een vaart zal lopen, kan natuurlijk niemand voorspellen maar we mogen toch aannemen dat de verbale worsteling van Yankee Joe Biden met Putinski weloverwogen en doordacht is. 

Hoe dan ook, Putinski zelfs heeft gezegd dat kernwapens alleen van stal zullen worden gehaald als de “integriteit van Rusland wordt bedreigd” en dat is niet het geval. De oorlog komt niet op Russisch grondgebied en daar zal Yankee Joe zich zeker voor hoeden.  Wat Yankee Joe wel doet is de integriteit van Putinski zelve aanvallen. Het is op dat niveau dat hij tegenspel biedt aan Putinski. Een tegenspel waar men in Nederland weinig of geen ervaring mee heeft om de eenvoudige redenen dat wij geen militaire mogendheid zijn zoals Frankrijk, Engeland en uiteraard de VS.

Nederland kan nog maar nauwelijks in politieke machtstermen denken en militair grootschalig opereren. We zijn militair gezien niet veel meer dan een Mobiele Eenheid die hier of daar ingezet kan worden als hulp bij lokale geweldsincidenten. De enige Nederlander die in de wandelgangen van de grootschalige macht heeft rondgelopen is de voormalige algemeen secretaris van de NAVO Jaap de Hoop Scheffer. Ik denk dat hij de verbale escalatie van Yankee Joe goed kan inschatten.

VREDESDUIFJE LAVROVA, PUTINSKI'S MINISTER VAN BUITENLANDES ZAKEN

Lavrova als Vredesduifje