DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 31

Masaccio (1401-1428), Adam en Eva verdreven uit het Paradijs (1424-1428),
Fresco(255 cm hoog) in de Brancaccikapel, Santa Maria del Carmine, Florence.
"Verdreven uit het paradijs beseffen Adam en Eva dat ze naakt zijn en maken
ze kennis met de schaamte.Preutse kerkvorsten hebben er waarschijnlijk
voor gezorgd dat de geslachtsdelen verborgen werden achter vijgenbladeren.
Bij een reinigingsbeurt in 1988 zijn ze verwijderd."
(zie: statenvertaling.net)

Onze Lieve Heer zal zich niet druk maken over waar Zijn kinderen naar de kerk gaan, protestants of katholiek, dat is Hem om het even. Zo lang we maar geloven, hopen en liefhebben. Liefde lijkt me van die drie de belangrijkste. Dat leert Onze Lieve Heer ons zelf door zijn Zoon als zoenoffer naar hier te sturen om het weer goed te maken tussen Hem en de mensen ondanks het verraad van de eerste mensen Adam en Eva.

Of was het uit eenzaamheid dat Hij het weer goed wilde maken met ons mensen? Ik denk allebei: liefde en eenzaamheid. Toen Hij de mensen voor straf eenmaal uit Zijn Paradijs had weggejaagd, werd Hij vermoedelijk overvallen door een immens gevoel van eenzaamheid, een eenzaamheid die groter is dan wij ons als mensen kunnen voorstellen want wij zijn niet zo groot en almachtig als Hij.  Het is ook niet niks. Heb je uit liefde en tegen de eenzaamheid een wereld vol bergen en dalen, oceanen, bomen, planten, dieren en mensen geschapen en dan blijf je alsnog alleen en eenzaam achter. Al dat gedoe voor niks geweest.

Hij moet tot het besef zijn gekomen dat Hij door de mensen te verdrijven uit Zijn paradijs Hij zichzelf net zo hard strafte als de mensen. Vandaar Zijn besluit - denk ik - om zijn Zoon er op uit te sturen om het weer goed te maken tussen Hem en de mensen. Een win win situatie voor beide partijen. Iedereen krijgt zo nieuwe kansen op liefde en kan weg uit de eenzaamheid. Daarvoor Je Zoon als sterfelijk mens naar de wereld sturen en de kruisdood doen sterven is een Grootse daad van Liefde en Vergeving,  groter dan een normaal mens zich kan voorstellen.

’s Avonds in bed neem ik alles nog eens een keer met Hem door. Ik leg hem uit dat ik niet zou kunnen begrijpen dat Hij de liefde niet belangrijker zou vinden dan het lidmaatschap van een kerkelijk genootschap. In mijn geval gaat het ook nog eens om een protestants meisje, dus is er al helemaal niks aan de hand. We geloven in dezelfde God, Onze Lieve Heer, Zijn Zoon Jezus Christus en de Heilige Geest. Dus Hij zit altijd goed. Ik ga gerust slapen.

(verschijnt elke dinsdag)

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 30

Verliefd in Parijs, 2007

Nog steeds geen antwoord op mijn liefdesbrief. Ze zal mijn liefdesbrief toch wel gevonden hebben? Ondertussen vraag ik me af hoe het eigenlijk zit met de liefde tussen protestanten en katholieken. Kan dat zo maar? Heeft Onze Lieve Heer daar bezwaren tegen of misschien de Heilige Moeder Maria? Zij zou zich wel eens gepasseerd kunnen voelen. Ik heb gehoord dat protestanten niet zo warm lopen voor de moeder van God’s Zoon. Je zou toch denken dat daar waar een Zoon is, de Moeder ook meetelt. Toch denk ik niet dat Zij problemen heeft met liefde tussen een protestants dochter en een katholieke zoon. Ze is niet jaloers aangelegd.

Mijn moeder komt met het versje “waar twee geloven liggen op een kussen, daar ligt de duivel tussen” op de proppen. Uit de manier waarop ze het versje opzegt, maak ik op dat ze er zelf niet zo mee zit. Haar geloof is niet kerks gebonden. Haar eigen ervaringen met de barmhartigheid van de moederkerk zijn niet al te best geweest. In haar jeugd mocht ze van mijnheer pastoor niet bij het gemengde korfbal, haar enige ontspanning als oudste hulp in het grote gezin thuis. Zo groot dat ze de lagere school niet eens heeft afgemaakt. Gelukkig dacht haar eigen moeder er zo niet over. Ze mocht blijven korfballen. 

Vanwege haar voorhuwelijkse zwangerschap mocht ze dan weer niet in het wit trouwen en ook al geen kaars bij de Heilige Maagd Maria aansteken. Alsof de Heilige Maagd geen begrip zou hebben voor buitenhuwelijkse zwangerschappen? Zij was zelf voorhuwelijks zwanger van de voor mensen toch moeilijk te bevatten Heilige Geest. Pas nadat een engel in een droom was verschenen met uitleg over Haar Maagdelijke zwangerschap trouwde de Heilige Jozef  met haar. Zo redde hij  haar eer, een daad uit echte liefde. Met mijn vader was niets aan de hand. Die was er samen met mijn moeder gewoon te vroeg bij geweest en dus trouwde hij met mijn moeder.

Hoe het met Onze Lieve Heer zit in deze heikele kwestie is moeilijk te zeggen. Als God de Vader heeft hij Zelf met hulp van de Heilige Geest de Heilige Maria buitenhuwelijks zwanger gemaakt. Over zijn daderschap bestaat dus geen twijfel. De Zoon, wetende dat hij een bastaard is van God Zijn Vader, kan toch ook geen bezwaar hebben tegen een voorhuwelijkse zwangerschap? Kortom, de Roomse kerk zit hier in een moeilijk parket. Mijn moeder bleef hoe dan ook haar leven lang verdrietig over haar gemiste witte bruidsjurk maar desondanks bleef ze trouw tot aan haar dood aan de Heilige Moeder Maria. Dankzij de liefde bleef ze geestelijk gezond.

(verschijnt elke dinsdag)