HET ONZE LIEVE VROUW PLEIN

Onze Lieve Vrouw Plein

Het Onze Lieve Vrouw Plein in Maastricht is het mooiste plein van Nederland. Het zijn bomen die het plein een monumentaal karakter geven en niet een of ander pathetisch, historisch monument van een hoge pief te paard of een herdenkingsmonument. Het is een plein met de intimiteit van een groot dorp. Het plein is een centrum met zijn eigen smalle straatjes die op het plein uitkomen. In een van die straatjes heeft Toon Hermans, een van mijn grote helden in Levenskunst, gewoond. Op het plein zijn verschillende grote terrassen onder de bomen zodat je altijd beschut kunt zitten met tussen de bladeren door altijd weer uitzicht op de hemel.

OLV Plein

Het Plein is vernoemd naar zijn schutsvrouwe Onze Lieve Vrouw, de moeder van Onze Lieve Heer, die een eigen kapel heeft in aangrenzende Basiliek van Onze Lieve Vrouw en een eigen ingang heeft aan het plein. Een betere schutsvrouw kun je niet hebben. De kapel ligt in de zuid-west hoek van het plein en is van 's morgens vroeg tot 's avonds open. Het is er een komen en gaan van mensen, gelovigen die even een groet komen brengen, een kaars aansteken of vertroosting zoeken. Maar er lopen ook nieuwsgierigen en toeristen in en uit. De kapel met zijn tientallen brandende kaarsen versterkt de intieme sfeer van het plein.

OLV Plein

Onze Lieve Vrouw en haar Zoon, Onze Lieve Heer, zijn het hart van wat ik mijn katholieke ziel noem. Daarom is en blijft het een geloof om naar te verlangen. Een mooier geloof, met aan het hoofd een Lieve Heer en een Lieve Vrouw, kan ik me niet voorstellen. Geen Heer die altijd maar moeilijk doet over geboden en straffen, geen legers heeft, geen veiligheidsdienst of andere machtsmiddelen maar een Lieve Heer die barmhartig en liefdevol is. Zijn overtuigingskracht en die van Zijn moeder is de Liefde en wie wil daar nu niet in geloven? Het Onze Lieve Vrouw plein is een plek waar mijn katholieke ziel zich op zijn gemak voelt.

OLV Plein

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 31

Masaccio (1401-1428), Adam en Eva verdreven uit het Paradijs (1424-1428),
Fresco(255 cm hoog) in de Brancaccikapel, Santa Maria del Carmine, Florence.
"Verdreven uit het paradijs beseffen Adam en Eva dat ze naakt zijn en maken
ze kennis met de schaamte.Preutse kerkvorsten hebben er waarschijnlijk
voor gezorgd dat de geslachtsdelen verborgen werden achter vijgenbladeren.
Bij een reinigingsbeurt in 1988 zijn ze verwijderd."
(zie: statenvertaling.net)

Onze Lieve Heer zal zich niet druk maken over waar Zijn kinderen naar de kerk gaan, protestants of katholiek, dat is Hem om het even. Zo lang we maar geloven, hopen en liefhebben. Liefde lijkt me van die drie de belangrijkste. Dat leert Onze Lieve Heer ons zelf door zijn Zoon als zoenoffer naar hier te sturen om het weer goed te maken tussen Hem en de mensen ondanks het verraad van de eerste mensen Adam en Eva.

Of was het uit eenzaamheid dat Hij het weer goed wilde maken met ons mensen? Ik denk allebei: liefde en eenzaamheid. Toen Hij de mensen voor straf eenmaal uit Zijn Paradijs had weggejaagd, werd Hij vermoedelijk overvallen door een immens gevoel van eenzaamheid, een eenzaamheid die groter is dan wij ons als mensen kunnen voorstellen want wij zijn niet zo groot en almachtig als Hij.  Het is ook niet niks. Heb je uit liefde en tegen de eenzaamheid een wereld vol bergen en dalen, oceanen, bomen, planten, dieren en mensen geschapen en dan blijf je alsnog alleen en eenzaam achter. Al dat gedoe voor niks geweest.

Hij moet tot het besef zijn gekomen dat Hij door de mensen te verdrijven uit Zijn paradijs Hij zichzelf net zo hard strafte als de mensen. Vandaar Zijn besluit - denk ik - om zijn Zoon er op uit te sturen om het weer goed te maken tussen Hem en de mensen. Een win win situatie voor beide partijen. Iedereen krijgt zo nieuwe kansen op liefde en kan weg uit de eenzaamheid. Daarvoor Je Zoon als sterfelijk mens naar de wereld sturen en de kruisdood doen sterven is een Grootse daad van Liefde en Vergeving,  groter dan een normaal mens zich kan voorstellen.

’s Avonds in bed neem ik alles nog eens een keer met Hem door. Ik leg hem uit dat ik niet zou kunnen begrijpen dat Hij de liefde niet belangrijker zou vinden dan het lidmaatschap van een kerkelijk genootschap. In mijn geval gaat het ook nog eens om een protestants meisje, dus is er al helemaal niks aan de hand. We geloven in dezelfde God, Onze Lieve Heer, Zijn Zoon Jezus Christus en de Heilige Geest. Dus Hij zit altijd goed. Ik ga gerust slapen.

(verschijnt elke dinsdag)

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 30

Verliefd in Parijs, 2007

Nog steeds geen antwoord op mijn liefdesbrief. Ze zal mijn liefdesbrief toch wel gevonden hebben? Ondertussen vraag ik me af hoe het eigenlijk zit met de liefde tussen protestanten en katholieken. Kan dat zo maar? Heeft Onze Lieve Heer daar bezwaren tegen of misschien de Heilige Moeder Maria? Zij zou zich wel eens gepasseerd kunnen voelen. Ik heb gehoord dat protestanten niet zo warm lopen voor de moeder van God’s Zoon. Je zou toch denken dat daar waar een Zoon is, de Moeder ook meetelt. Toch denk ik niet dat Zij problemen heeft met liefde tussen een protestants dochter en een katholieke zoon. Ze is niet jaloers aangelegd.

Mijn moeder komt met het versje “waar twee geloven liggen op een kussen, daar ligt de duivel tussen” op de proppen. Uit de manier waarop ze het versje opzegt, maak ik op dat ze er zelf niet zo mee zit. Haar geloof is niet kerks gebonden. Haar eigen ervaringen met de barmhartigheid van de moederkerk zijn niet al te best geweest. In haar jeugd mocht ze van mijnheer pastoor niet bij het gemengde korfbal, haar enige ontspanning als oudste hulp in het grote gezin thuis. Zo groot dat ze de lagere school niet eens heeft afgemaakt. Gelukkig dacht haar eigen moeder er zo niet over. Ze mocht blijven korfballen. 

Vanwege haar voorhuwelijkse zwangerschap mocht ze dan weer niet in het wit trouwen en ook al geen kaars bij de Heilige Maagd Maria aansteken. Alsof de Heilige Maagd geen begrip zou hebben voor buitenhuwelijkse zwangerschappen? Zij was zelf voorhuwelijks zwanger van de voor mensen toch moeilijk te bevatten Heilige Geest. Pas nadat een engel in een droom was verschenen met uitleg over Haar Maagdelijke zwangerschap trouwde de Heilige Jozef  met haar. Zo redde hij  haar eer, een daad uit echte liefde. Met mijn vader was niets aan de hand. Die was er samen met mijn moeder gewoon te vroeg bij geweest en dus trouwde hij met mijn moeder.

Hoe het met Onze Lieve Heer zit in deze heikele kwestie is moeilijk te zeggen. Als God de Vader heeft hij Zelf met hulp van de Heilige Geest de Heilige Maria buitenhuwelijks zwanger gemaakt. Over zijn daderschap bestaat dus geen twijfel. De Zoon, wetende dat hij een bastaard is van God Zijn Vader, kan toch ook geen bezwaar hebben tegen een voorhuwelijkse zwangerschap? Kortom, de Roomse kerk zit hier in een moeilijk parket. Mijn moeder bleef hoe dan ook haar leven lang verdrietig over haar gemiste witte bruidsjurk maar desondanks bleef ze trouw tot aan haar dood aan de Heilige Moeder Maria. Dankzij de liefde bleef ze geestelijk gezond.

(verschijnt elke dinsdag)