Posts tonen met het label matonge. Alle posts tonen
Posts tonen met het label matonge. Alle posts tonen

vrijdag 6 oktober 2017

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 7

Metro halte Beekkant (2009)

Brussel heeft niet alleen veel bestuurslagen, het heeft ook wijken met geheel verschillende culturen, wijken waar groepen migranten zich concentreren. De grootste groepen migranten in Brussel zijn de Congolezen uit voormalig Belgisch Congo en de Marokkaanse en Turkse gastarbeiders uit de jaren 1960 gevolgd door gezinshereniging. (cijfers 2015 te vinden in Wikipedia).  

Ik vermoed dat het aandeel van migranten op de totale Brusselse bevolking in 2 jaar tijd als gevolg van de vluchtelingencrisis groter is geworden. Hoe dan ook, wie met de Metro reist, kan met eigen ogen zien hoe divers de Brusselse bevolking in de loop der jaren is geworden. De Congolese wijk Matonge (ook wel "klein Zaïre" genoemd), is sinds enige tijd een metro-halte geworden in combinatie met de halte Naamse Poort. Het kan je overkomen dat je op een gegeven moment verbaasd vaststelt dat je als blanke de enige bent in een metro coupé. De talen die je links en rechts hoort zijn soms zelfs voor een ervaren wereldreiziger moeilijk te plaatsen. 

Brussel is geen metropool met miljoenen inwoners maar wel een wereldstad zoals Parijs, Londen en Amsterdam, ook hoofdsteden van voormalige koloniale rijken. Ook zij hebben uitgebreide wijken met migranten uit hun voormalige koloniën. En zoals in al die steden houden de migranten contact met hun verwanten daar en voeling met de ontwikkelingen in hun land, in het geval van de Congolezen zeker ook als het om de rol van België in hun land gaat. Het koloniale verleden mag dan voor de gemiddelde Brusselaar of Belg een afgesloten hoofdstuk zijn, voor de Congolezen is dat nog lang niet het geval.

Dit schilderij verdient enige uitleg.

Ik heb het op een werkreis gekocht in Kinshasa op een markt voor souvenirs.
Eenmaal thuis heb ik het enigszins veranderd. De naam van de Congolese
schilder is vermoedelijk ALPHA zoals je rechtsonder kunt zien.
De bedoeling van de bewerking is om duidelijk te maken dat
er in Congo nog wel andere avonturiers geweest zijn dan Tintin.

Het doek is geknipt uit een baal suiker en vast gemaakt op een zelf
gemaakte houten lijst. De afmeting is 38 x 45 cm

(verschijnt elke vrijdag)

vrijdag 29 september 2017

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 6

Brussel, september 2015

Door de verschrikkelijke aanslagen door terroristen van Islamitische Staat in Parijs en Brussel kwamen de bestuursstructuur en cultuur van Brussel internationaal ter sprake. Een aantal daders bleek uit een en de zelfde Brusselse wijk te komen. Was Molenbeek een broeinest van Islamitisch radicalisme geworden? Zo een vaart liep het gelukkig ook weer niet maar de regering sprak ondertussen toch wel over het opkuisen van de wijk. Wijkbewoners reageerden geschokt voor TV. De vraag of er een verband zou kunnen bestaan tussen Islamitische leer, migratie en deze aanslagplegers bleef ook nu in het publieke debat buiten schot. 

De vraag of de bestuurlijke structuren geen sta-in-de-weg zijn voor een effectieve bestrijding van terreur, kwam daarentegen wel aan de orde.  Brussel bestaat namelijk uit maar liefst 19 gemeenten en 6 politiediensten. Elke gemeente heeft zijn eigen burgemeester met zijn kabinet, zijn gemeenteraad en ambtenaren. Daarboven staat dan nog eens de regering van het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest met een heuse president, een kabinet van ministers en een parlement en daarboven dan natuurlijk de federale regering van België. De kwestie is of met zo een wirwar van bestuurslagen nog een fatsoenlijk anti-terreur beleid kan worden uitgevoerd. Daarnaast vragen veel burgers zich af wat dit allemaal kost aan salarissen, gebouwen, uitrusting en voorzieningen, aan vergadertijd, bureaucratische verwikkelingen, competentiestrijd enz. De burgermeesters vonden het in ieder geval geen enkel probleem. Er wordt prima gecoördineerd en samengewerkt aldus de burgervaders. 


Met zo een loodzwaar en omvangrijk bestuur is het niet zo gek dat Brussel ook een chronisch gebrek aan geld heeft. Sommige wijken zijn vervallen bij gebrek aan onderhoud en door speculatie van huizen en grondbezitters. Hoe gebrekkig het onderhoud is, bleek onlangs toen in autotunnels uit de jaren vijftig van de vorige eeuw  brokstukken beton waren gevallen. Er wordt veel geïmproviseerd en wel zo lang dat het als vanzelf permanent wordt. Je weet niet meer beter of het hoort zo. Er zijn wijken die de indruk geven dat je niet een Derde Wereld stad rond loopt en dan bedoel ik niet alleen wijken met migranten.

(verschijnt elke vrijdag)