Posts tonen met het label bruno tobback. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bruno tobback. Alle posts tonen

dinsdag 16 oktober 2012

VLAAMS NATIONALISME


Is Bart de Wever de nieuwe prins Willem van Oranje? (een digitale collage van PETRUS)


Als de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen in Vlaanderen iets duidelijk maakt dan is het wel dat Bart de Wever met zijn partij de Nieuwe Vlaamse Alliantie N-VA het Vlaams nationalisme definitief salonfähig heeft gemaakt. Daar waar zijn voorgangers bleven steken in de spoken van het verleden, Vlaamse nostalgie, provincialisme en politieke rancune, slaagde de Wever erin de grondslagen te leggen voor een modern Vlaams nationalisme. Voor veel Vlamingen een opluchting, zo blijkt uit de verkiezingsuitslag.

De traditionele politieke partijen staan er bij en kijken er naar zo zie ik tijdens de TV debatten van de partijvoorzitters. Vooral de liberale Open VLD en de sociaal-democratische Socialistische Partij Anders SP.A schieten in een kramp. Geen wonder, de voorzitters van die 2 partijen zijn politieke erfgenamen van hun vaders. De liberale partijvoorzitter Alexander de Croo is de zoon van Herman de Croo, voormalig parlementslid, 14 jaar minister, parlementsvoorzitter, minister van staat en Belgicist, d.w.z. Belgische eenheid voor alles. De socialistische partijvoorzitter Bruno Tobback is de zoon van de roemruchte Louis Tobback, ook ooit socialistisch partijvoorzitter, minister, parlementslid en nu burgermeester van Leuven. Socialisten gaan over emancipatie van de arbeidersklasse . Ze hebben niks met emancipatie van bevolkingsgroepen die een taal en een cultuur delen.

De Christen Democratische CD & V is niet happig op splitsing van België maar het is wel een brede volkspartij. Tijdens deze verkiezingen is gebleken dat ze nog altijd diep geworteld is in de Vlaamse samenleving ondanks de ontkerkelijking en de vele schandalen over seksueel misbruik in Katholieke instellingen. In zekere zin heeft de CD&V ten tijde van voorman Leterme de N-VA op het paard gezet door indertijd een lijstakkoord te sluiten. Bart de Wever kreeg als het ware de zegen van de CD&V.

Hoe nu verder? De klassieke partijen houden krampachig vast aan hun uitgezette koers. Ze wijzen erop dat het geen federale verkiezingen waren, dat de zesde staatshervorming er aan komt en dat ze de crisis gaan oplossen. Het is de tactiek van tijd winnen samen met de Franstalige minister president Elio di Rupo in de hoop of de waan dat het allemaal wel zal overwaaien. Zo is het immers tot nu toe altijd gegaan dus waarom ook nu niet? 

vrijdag 14 oktober 2011

VLAAMSE POLITIEKE ERFGENAMEN



Hilde Claes is burgemeester van Hasselt en dochter van Willy Claes van de socialistische partij SP.A. Momenteel staat ze in de publieke schijnwerpers vanwege corruptie bij de politie van Hasselt. Naast haar staat Bruno Tobback, zoon van de bekende politicus Louis Tobback, momenteel burgemeester van Leuven. Bruno is fractieleider van de socialistische fractie (SP.A) en was minister in de regering Verhofstad.

Het was me al een tijd gelden opgevallen. In bijna alle Vlaamse partijen of ze links of rechts zijn, duikt in de hoogste rangen wel een “zoon of dochter van” op. Blijkbaar is talent voor politiek erfelijk. Je kunt daarom rustig spreken van politieke families. Als ik het zo bekijk dan wacht de "onderstaande zonen" van en een "dochter van" nog een goede toekomst in de Belgische politiek ook al vindt er en zekere vernieuwing van de politieke klasse plaats door de opkomst van buitenstaanders als de NV-A van Bart de Wever. Maar pas op. De oude politiek is heel taai. Hun wortels zitten dieper in de samenleving dan men wel placht te denken.

Het komt wel vaker voor dat zoon of dochter talenten van een van de ouders erft. In de Bach en Mozart familie erfden kinderen de talenten van hun vader en zo zullen er wel meer zijn. In de schilderkunst of de wiskunde ken ik geen gevallen.

 Tom Dehaene is een zoon van de Christen Democratische politicus Jean Luc Dehaen, bijgenaamd de loodgieter. Tom zit in het Vlaams parlement en is burgemeester van Zemst.

Bedrijven zijn ook erfelijk. De familie Brenninkmeijer van C&A schijnt daar een mooi voorbeeld te zijn. Er zijn er natuurlijk veel meer maar dan op kleinere schaal. Mijn schoonvader erfde de kolenzaak van zijn vader maar daarna was de kous af. Met de vondst van de aardgasbel  bij Slochteren verdwenen kolenboeren definitief uit ons straatbeeld. 

Alexander de Croo is al net zo liberaal als zijn vader Herman de Croo. Alexander is voorzitter van de Open VLD. Als zodanig was hij een van de 8 onderhandelaars die het zogeheten 'Vlinderakkoord' onder leiding van formateur Elio di Rupo sloten.

Titels zijn ook erfelijk. De bekendste erfelijke titel in Nederland en België is die van Koning of Koningin. In Nederland wordt er momenteel druk gesleuteld aan het koningshuis en uiteraard gaat het over de centen. Van mij mag het koningshuis blijven. Het zorgt voor enige continuïteit in een toch al hectische wereld. Het herinnert ons bovendien aan onze nationale geschiedenis die dank zij de Oranjes niet saai is.

Het is ook een geschiedenis van oorlogen. Niks om je voor te schamen. Nederland is net als de rest van de landen in de wereld bij elkaar geroofd. Zo roofden aan het begin van het tweede milennium de Graven van Holland met een rits veldslagen het huidige Noord en Zuid Holland van de boeren. Eigenlijk gaat het nog steeds zo. De geschiedenis gaat van Au tot op de dag van vandaag. Vraag het de Irakezen, de Koerden, de Somaliërs, de Kongolezen en de Afghanen maar.