Posts tonen met het label koningshuis. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koningshuis. Alle posts tonen

dinsdag 9 mei 2023

ALLEEN DE KONING MAG BLIJVEN

 


Als je niks snapt van politiek, economie of belastingen kun je altijd nog een mening hebben over het koningshuis. Ziedaar een belangrijk voordeel van het hebben van een koningshuis. Kijk maar naar Engeland. Stel je voor dat dat land geen koningshuis zou hebben dan zou er een groot gat vallen in de roddelpers, bij het TV programma blauw bloed en in de sociale media. Waar moeten we het nog over hebben als het koningshuis weg is?

We zouden dan ook geen peilingen meer kunnen houden over het vertrouwen in het koningshuis en ook dat zou een gemis zijn. Nu kunnen we  meten hoeveel vertrouwen het volk nog heeft in zijn koning en koningin, meteen ook een barometer voor de stemming in  het land. Zijn we in een rotstemming dan vertrouwen we de koning voor geen cent zoals in COVID tijd. Zien we het wel zitten dan is de koning ok. 

En hoe moet het zonder koning met prinsjesdag? Wie is er zo gek om in een gouden koets te gaan zitten met vrouw en dochter om te zwaaien naar het volk langs de weg? Niemand natuurlijk, behalve een koning met zijn gevolg. Doen we dat weg dan zijn we weer een feestje kwijt en een symbool armer in toch al een symboolblind land.

Hoe kan bij vertrek van de koning het parlementaire jaar met enige grandeur geopend worden? De voorzitter van de eerste of de tweede kamer of de premier? Dat is geen gezicht. Die zitten een paar jaar en dan vertrekken ze weer. Die zijn geen symbool van continuïteit en stabiliteit van ons land maar van het tegendeel, van politiek geharrewar en touwtrekkerij.

Een president dan? Hoe komen we aan een president, wordt die benoemd door het kabinet, door het parlement of rechtstreeks gekozen? Hebben we weer iemand met pretenties van macht en daar zijn er al genoeg van.

Prinsjesdag is de enige dag in Nederland dat je openlijk inbreuk mag maken op onze calvinistische soberheid met rare hoedjes op, opvallende kleding en schoenen. Moeten we die laatste rariteiten ook nog overboord gooien?

En dan koningsdag waarop koning en koningin zo hun best doen samen met gezin en familie gewone mensen te zijn. Moet dat verdwijnen uit naam van de republiek? Wie moet dan nog gewoon doen? Een president of een voorzitter? Maar die zijn al gewoon, daar is het rond jaar al niks ongewoons aan. Nederland is het rond jaar al zo gewoon.

We zijn niet voor niets van een Republiek, waar Amsterdam de baas was (stel je voor dat nu Amsterdam de baas zou spelen), overgeschakeld naar een monarchie. Dat was om van al die baasjes af te komen. Laten we dat maar zo houden. Een baasje in de vorm van een koning is meer dan genoeg. De rest moet van tijd tot tijd gewoon ophoepelen. Alleen de koning mag blijven.

 

vrijdag 14 oktober 2011

VLAAMSE POLITIEKE ERFGENAMEN



Hilde Claes is burgemeester van Hasselt en dochter van Willy Claes van de socialistische partij SP.A. Momenteel staat ze in de publieke schijnwerpers vanwege corruptie bij de politie van Hasselt. Naast haar staat Bruno Tobback, zoon van de bekende politicus Louis Tobback, momenteel burgemeester van Leuven. Bruno is fractieleider van de socialistische fractie (SP.A) en was minister in de regering Verhofstad.

Het was me al een tijd gelden opgevallen. In bijna alle Vlaamse partijen of ze links of rechts zijn, duikt in de hoogste rangen wel een “zoon of dochter van” op. Blijkbaar is talent voor politiek erfelijk. Je kunt daarom rustig spreken van politieke families. Als ik het zo bekijk dan wacht de "onderstaande zonen" van en een "dochter van" nog een goede toekomst in de Belgische politiek ook al vindt er en zekere vernieuwing van de politieke klasse plaats door de opkomst van buitenstaanders als de NV-A van Bart de Wever. Maar pas op. De oude politiek is heel taai. Hun wortels zitten dieper in de samenleving dan men wel placht te denken.

Het komt wel vaker voor dat zoon of dochter talenten van een van de ouders erft. In de Bach en Mozart familie erfden kinderen de talenten van hun vader en zo zullen er wel meer zijn. In de schilderkunst of de wiskunde ken ik geen gevallen.

 Tom Dehaene is een zoon van de Christen Democratische politicus Jean Luc Dehaen, bijgenaamd de loodgieter. Tom zit in het Vlaams parlement en is burgemeester van Zemst.

Bedrijven zijn ook erfelijk. De familie Brenninkmeijer van C&A schijnt daar een mooi voorbeeld te zijn. Er zijn er natuurlijk veel meer maar dan op kleinere schaal. Mijn schoonvader erfde de kolenzaak van zijn vader maar daarna was de kous af. Met de vondst van de aardgasbel  bij Slochteren verdwenen kolenboeren definitief uit ons straatbeeld. 

Alexander de Croo is al net zo liberaal als zijn vader Herman de Croo. Alexander is voorzitter van de Open VLD. Als zodanig was hij een van de 8 onderhandelaars die het zogeheten 'Vlinderakkoord' onder leiding van formateur Elio di Rupo sloten.

Titels zijn ook erfelijk. De bekendste erfelijke titel in Nederland en België is die van Koning of Koningin. In Nederland wordt er momenteel druk gesleuteld aan het koningshuis en uiteraard gaat het over de centen. Van mij mag het koningshuis blijven. Het zorgt voor enige continuïteit in een toch al hectische wereld. Het herinnert ons bovendien aan onze nationale geschiedenis die dank zij de Oranjes niet saai is.

Het is ook een geschiedenis van oorlogen. Niks om je voor te schamen. Nederland is net als de rest van de landen in de wereld bij elkaar geroofd. Zo roofden aan het begin van het tweede milennium de Graven van Holland met een rits veldslagen het huidige Noord en Zuid Holland van de boeren. Eigenlijk gaat het nog steeds zo. De geschiedenis gaat van Au tot op de dag van vandaag. Vraag het de Irakezen, de Koerden, de Somaliërs, de Kongolezen en de Afghanen maar.