 |
De gegevens van het laatste jaar zijn nog voorlopig, in afwachting van herijkingen van referentiegassen en andere kwaliteitscontroles. De gegevens worden gerapporteerd als een molfractie in droge lucht, gedefinieerd als het aantal kooldioxide moleculen gedeeld door het totale aantal moleculen in de lucht (inclusief CO2 zelf), nadat de waterdamp is verwijderd. De molfractie wordt uitgedrukt in 'parts per million' (ppm). Voorbeeld: 0,000400 wordt uitgedrukt als 400 ppm. De gegevens van Mauna Loa worden verkregen op een hoogte van 3400 meter in de noordelijke subtropen; ze komen mogelijk niet overeen met de wereldwijd gemiddelde CO2-concentratie aan het aardoppervlak. |
Ondanks alle uitgebreide en kostbare maatregelen blijft de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer stijgen, zo wijzen de metingen uit van het observatiestation van het NOAA Global Monitoring Laboratory op de berg Mauna Loa in Hawaï. Sinds de waarnemingen in 1958 begonnen vertoont de grafiek nog steeds een stijgende lijn (zie grafiek hierboven). In een jaar tijd zijn er bijna 2 deeltjes CO2 per eenheid bijgekomen.
De transitie van fossiele energie naar wind en zonne-energie heeft tot nu toe ondanks de zeer hoge inspanningen en kosten niets opgeleverd als het gaat om vermindering van het CO2 gehalte in de atmosfeer.
Niettemin wordt die transitie in onze contreien nog altijd in volle vaart uitgevoerd en zelfs politiek maatschappelijk opgelegd (verplicht warmtepomp). De vraag is dan waarom in ‘s hemelsnaam als het geen effect heeft? Welk doel is daarmee gediend?
Die vraag stelt zich nog dringender als je beseft dat de Nederlandse bijdrage aan de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer wereldwijd met ongeveer 0,4% zo goed als niets voorstelt. Van een langzamere transitie in Nederland zal dus niemand wakker liggen terwijl het langer uitstrijken van de energietransitie de Nederlandse samenleving aanzienlijk minder zou belasten.
En hoe zit het met de zo gevreesde en bijna maniakaal aangekondigde stijging van de temperaturen op aarde als gevolg van het broeikaseffect van CO2?
De scenario’s van uitersten aan de bovenkant (opwarming van 6 graden of meer) zijn door het roemruchte VN klimaatpanel IPCC (nog altijd een risicovolle mix van politiek en wetenschap) verlaagd. Het zou dus wel eens mee kunnen vallen.
Maar de opwarming beperken tot 1,5 graad zoals de bedoeling was van de jaarlijkse VN klimaatcongressen en akkoorden wordt ook niet meer gehaald aldus de IPCC klimatologen.
De inschatting is nu dat de opwarming in een bandbreedte zal plaatsvinden van 2,5 tot 4 graden, met 3 graden als meest waarschijnlijke uitkomst. Nog steeds opwarming maar aanzienlijk minder dan de verkondigde 6 graden of meer.
 |
De bovenstaande grafiek toont de meest recente update; updates worden doorgaans in de eerste week van elke maand uitgevoerd. In tegenstelling tot sommige berichten worden de satellietmetingen op geen enkele manier gekalibreerd met de wereldwijde temperatuurmetingen van aardthermometers. In plaats daarvan gebruiken ze hun eigen, aan boord aanwezige, nauwkeurige, redundante platina-weerstandsthermometers (PRT's) die vóór de lancering zijn gekalibreerd met een laboratoriumreferentiestandaard. Deze thermometers zijn ingebed in targets met een hoge emissiviteit die tijdens elke scan door de radiometer worden waargenomen. De radiometers meten ook de kosmische achtergrondstraling (verondersteld 2,7 Kelvin) tijdens elke scan. De metingen die vanaf de aarde worden waargenomen, worden vervolgens geïnterpoleerd tussen de temperatuur van de kosmische achtergrondstraling en de temperatuur van het warme kalibratietarget. |
Hoe verloopt intussen feitelijk de opwarming? De klimatologen Roy Spencer en John Christy meten sinds 1979 de temperatuur in de hogere luchtlagen van de aarde met behulp van satellieten. Maandelijks publiceren zij een grafiek van de wereldwijde trend tot opwarming.
Sinds 1979 meten zij een opwarming van nu 0,16 graden per decennium. Dat is niet veel meer dan de 1,5 graden die ooit als klimaatdoel werd gesteld op de VN klimaatconferenties. Zo te zien verloopt de opwarming traag. Van een versnelling is geen sprake.
Als gevolg van metingen en waarnemingen wordt meer en meer wetenschappelijk getwijfeld aan het verband tussen de toename van het broeikasgas CO2 en de opwarming. Waarschijnlijk is er een verband maar waarschijnlijk anders dan gedacht en moeilijk te scheiden van andere invloeden op het klimaat zoals die van wolken, hooggebergten, oceanen, vulkanen en andere natuurlijke fenomenen.
