Posts tonen met het label schaarbeek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schaarbeek. Alle posts tonen

vrijdag 27 oktober 2017

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 10

G. met haar dochter op een zolderkamer in Schaarbeek waar ze een veel te hoge huur
moeten betalen. Toch wil ze niet terug naar haar geboorteland Togo want daar
heeft ze helemaal geen toekomst. (Foto: 2004)

Als ik haar vader elders ontmoet geeft hij me een tas met allerlei spullen die haar moeder uit Togo heeft meegegeven. Haar moeder is erg bezorgd over haar en haar kind. Vanwege haar kind werkt G. niet dus moet het gezin het doen van het geld dat haar man verdient. Ze klaagt niet. Ze wacht met de twee kinderen op de toekomst. 

Die komt niet. Haar man slaat haar geregeld en houdt haar kort op de zolderkamer. Ze zit eenzaam met de twee kinderen opgesloten op de zolder. Ze heeft de moed om te vertrekken en gaat met de twee kinderen apart wonen in een nog kleinere kamer in een andere buurt. Ze vindt in Brussel een baan waarin ze een opleiding kan krijgen en tegelijk kan werken in de verpleging.

Zijn zoon E. werkt in een supermarkt in Oostende. Het werk bevalt hem prima. Ik zie dat hij keurige manieren heeft als hij ons bij gelegenheid bezoekt. Net als zijn vader, ernstig en fatsoenlijk. Zijn kinderen zijn netjes opgevoed. Op advies van zijn vader is hij buiten Brussel gaan werken. In Brussel is het moeilijker om werk te vinden dan in Vlaanderen.

Hij is er trots op dat hij Vlaams leert spreken. Zo te horen spreekt hij de taal al beter dan ik gewend ben van veel Franstaligen in Brussel. In Togo is hij met twee moedertalen opgegroeid, zijn moedertaal Ewe die gesproken wordt in Togo en Ghana en de koloniale taal Frans. Een paar jaar later kan zijn gezin naar België komen. Zijn broer in Duitsland vergaat het op dezelfde manier. Vader kan tevreden zijn. Hij is er in geslaagd zijn kinderen een toekomst te geven in Brussel, Vlaanderen en Duitsland. 

Wie wil weten waarom Afrikaanse jongeren naar Europa komen, moet met de ogen van die jongeren kijken. Terwijl Afrika door oorlogen en conflicten, corruptie en diefstal enz. maar niet vooruit gaat, is Europa, ondanks alle crisissen en problemen, een oase van stabiliteit, welvaart en welzijn waar je altijd wel werk kunt vinden en dat een gevarieerd pakket aan sociale voorzieningen heeft: gezondheidszorg , goed onderwijs, sociale woningen enz.


Afrika is het continent van de wanhoop. Europa is een continent met toekomst. Als je wat wil maken van je leven, kun je maar het beste maken dat je weg komt uit Afrika. De moeilijkheden onderweg neem je op de koop toe. Die zijn nooit groter dan thuis. Zo kruipt gaandeweg Afrika langzaam maar zeker in de poriën van Europa zoals Europa ooit in de poriën van Afrika is gekropen.

(verschijnt elke vrijdag)


vrijdag 20 oktober 2017

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 9

De in Nederland geboren Jonathan die samen met zijn Congolese vader in België
bij de Post werkt.Jonathan is nooit in Congo geweest.
Hij woont het liefst in Nederland. (foto: december 2015)

Je ziet steeds meer Afrikanen, niet alleen in Brussel maar ook in de rest van Vlaanderen. Ik zie ze de laatste tien jaar vaker in mijn dorp. Een man en vrouw bij een bushalte op zoek naar werk. Een in Nederland geboren postbode met een Congolese vader die ook in België werkt. Hij is meteen het levende bewijs dat migranten verder kijken dan alleen België. Zij denken Europees en dat terwijl de Europeanen zelf de laatste tijd zich steeds meer achter hun eigen grenzen willen verschuilen.

Ik kom mannen en vrouwen tegen op de fiets, lopend achter een kinderwagen of met kinderen en tassen. Een Ghanese vrouw, al enkele jaren getrouwd met een dorpeling, vertelt dat ze de nieuwkomers helpt om de eerste moeilijkheden te overwinnen. Het moest er van komen. België - en in het verlengde daarvan Europa- is rijk en Afrika is arm. Dat vraagt om migratie van arm naar rijk, zeker in een wereld die kleiner is geworden door de TV, de slimme telefoon en de reismogelijkheden. De economische vluchteling uit Afrika is een feit. 

Nu al meer dan tien jaar geleden vertelt mij een collega uit Togo dat hij zijn dochter en twee zoons naar Europa heeft gestuurd. Want - zo zei hij - ze kunnen een nog zo goede opleiding hebben, er is geen werk in Togo en dus ook geen toekomst. Zijn dochter leer ik kennen toen ze net getrouwd was met een Togolees die als onderwijzer werkt in Brussel. Ze woont op de zolder van een oud groot herenhuis in Schaarbeek. 

Het slecht onderhouden huis met drie verdiepingen en een zolder  zit barstens vol migranten. Ik hoor bij het trappen lopen naar boven op elke verdieping weer een andere taal. Eenmaal boven tref ik dochter G. aan met twee kinderen, haar eigen dochtertje en een meisje uit het vorige huwelijk van haar man. 

Haar zolderkamer is zo klein dat je er nauwelijks bewegen kunt. Met hulp van kleden en doeken is de zolder ingedeeld in een woonkamer met koelkast, een slaapkamer en een keuken. De huur van de zolderkamer is buitengewoon hoog in verhouding tot hun inkomen. Opgeteld met de huur van de andere verdiepingen moet de huiseigenaar bezig zijn met rijk worden. Het is altijd hetzelfde liedje.

(verschijnt elke vrijdag)

maandag 26 juni 2017

CHAOTISCH BRUSSEL 2

Floeps, daar komt iets piepen, 7 juli 2008


Bij het Centraal Station, 15 juni 2008


De rode jas, Bozar, 15 juni 2008


Entree Bozar, 15 juni 2008


Schaarbeek in vanaf de Van Praetbrug, 21 februari 2008


Station Luxemburg aan het Luxemburg plein met daarachter het Europees Parlement,
20 juli 2008


Total station aan de Belliard, 20 juli 2008



Zicht vanaf het Jean Rey plein, 20 juli 2008


Flip & Flupke bij Parking Michiels, 20 juli 2008


Bij het Koningsplein, 20 juli 2008