DEEL 2 "PAPUA: RAFELRAND VAN DE NEDERLANDSE KOLONIALE GESCHIEDENIS"

Deze foto is in 1962 genomen tijdens een bezoek van Minister van Justitie Robert Kennedy (links) aan Minister van Buitenlandse Zaken Joseph Luns. Nederland was natuurlijk geen partij in dit conflict. Het behoud van Indonesië onder leiding van president Soekarno in het westerse, anti-communistische kamp was belangrijker dan de plannen die Nederland had met Nederlands Nieuw Guinea.

 

Mijn blog “Papua, Rafelrand van de Nederlandse Koloniale Geschiedenis" ontlokte een van mijn bloglezers het onderstaande commentaar dat ik graag aan mijn lezers doorgeef. 

“Als één van de weinige mensen in Nederland kan ik aantonen dat ik geboren ben, met een "Geboortebewijs" uitgegeven door de burgelijke stand in Hollandia, hoofdstad van het zogenaamde “overzeesche Rijksdeel ‘Nederlandsch Nieuw-Guinea (NNG)’”.

Graag wil ik wat aantekeningen maken bij je blog: 

Toen  Sukarno handig de jonge blaaskaak Robert Kennedy (Minister van Justitie en broer van V.S. president John Kennedy) voor zijn karretje spande, tot ontzetting van de oude rot Luns (de Nederlandse Minister van Buitenlandse Zaken), en onder het mom van het bouwen van een muur tegen het communisme dus dat ‘overzeesche rijksdeel’ mocht en kon inpikken, kreeg het de naam "Irian Barat" - West Irian. De namen zijn elkaar afgewisseld, ik zou het moeten  nazoeken,  maar in ieder geval heet de provincie nu: “Papua". 

 

De "Morgenster" de vlag van onafhankelijk Papua, door mijn vader trouw èn met hartzeer bewaard, en vervolgens aan mij gegeven op de middelbare school omdat ik veel interesse had voor de 'kwestie' en ik toen begon met lezen en boeken verzamelen over NNG en de beschamende afloop van het NL bewind, die vooral ook zo tragisch was voor de Papua's zelf.

Het oostelijke deel van dit grootste eiland van de wereld heette in de Nederlandse tijd lang : "Australisch Nieuw-Guinea" , en werd vervolgens onafhankelijk: als "Papua New Guinea".  

De bevrijdingsbeweging van de Papua's heet sinds 1963: "Organisasi Papua Merdeka": OPM, waarvan regelmatig mensen worden gearresteerd, zeker als ze in december de "Morgenster" hijsen, de vlag van een onafhankelijk Papua, ontworpen in het laatste jaar van 'overdracht' naar een  zelfstandig Nieuw-Guinea (net als het eigen volkslied, dat dan gezongen wordt).

 

Sukarno had vanaf 1949 als strijdkreet: "van Sabang (Java) tot Merauke (Nieuw Guinea)", kortom de hele archipel van Nederlands Indië. Nederland had in 1949 Nederlands Nieuw Guinea (NNG) uit de overdracht weten te houden en zette samen met de Papua's in op versnelde ontwikkeling en overdracht aan de Papua's. Etnisch, cultureel èn historisch behoren de mensen van NNG tot de Melanesische groepen, de enige link met Indonesië bestond daaruit dat ze gezamenlijke deel uitmaakten van Nederlands-Indië.

Die laatste jaren liep het conflict hoog op. Nederland stuurde mariniers, landmacht, en zijn enige vliegdekschip ooit, de HMS Karel Doorman naar NNG. Nederlandse militairen moesten in burger naar NNG vliegen.

Het is dan wel geen oorlog geweest, maar er zijn veel Indonesische para's in de oerwouden van NNG gedropt en zoek geraakt, verhongerd of door Papua's samen met NL mariniers gevangen genomen. Een Indonesische motortorpedoboot werd door de Nederlandse marine tot zinken gebracht: de  naam van de omgekomen Indonesische commandant kent ieder Indonesisch schoolkind, een ‘held uit de onafhankelijkheidsstrijd’.

 

In Nederland uitgegeven Vademecum voor Nederlands -Nieuw-Guinea voor bewoners van het eiland en vooral ook bedrijven.

Was er sprake van wat jij een “koloniale keutel” noemt? Nederland was oprecht maar laat bezig om de Papua's naar onafhankelijkheid te helpen. Indonesië zag NNG als wingewest, met alle verwachte ertsen en andere opbrengsten van dien, en kreeg dat met hulp van de VS in handen. 

Het referendum als UN compromis, dat na 5 jaar werd georganiseerd, is volledig ge-"rigged" door de Indonesiërs. Dat werd wat toen al gezegd, maar is pas in de jaren ’80 door Australische onderzoekers ook publiekelijk aangetoond. Daarnaast bracht Indonesië via het ook elders zeer omstreden migratie programma grote aantallen Javanen en  Sumatranen naar NNG. Zo werden de 600.000 Papua's (300 talen) een minderheid in eigen land. Een droevig lot, dat in veel landen de 'indigeneous people' is overkomen.



In tegenstelling tot wat jij schrijft was Nederland wel degelijk geïnteresseerd in zelfbeschikking. Het heeft sinds 1949 keihard gewerkt aan zelfbeschikking, niet alleen in symbolen als vlag en volkslied, maar een parlementachtige "Papoearaad", eigen politie en een legereenheden, ambtenaren, leraren, verpleegkundigen etc. Dat is echter veel te laat begonnen, èn: Grote Broer VS wilde geen koloniaal oorlogje in deze regio en wilde vooral Sukarno te vriend houden.

De Nederlanders (waaronder mijn ouders) die zo lang gewerkt hadden richting zelfbeschikking, die zij met en namens Nederland beloofd hadden aan de Papua's, keken met schaamte toe hoe dit plan door geopolitieke krachten getorpedeerd werd. Inderdaad ligt er net als jegens de Molukkers ook richting de Papua's een grote ereschuld.
(Mijn vader was meteoroloog en werkte voor de Klimatologische Dienst van het 'gouvernement', oftewel het binnenlands bestuur. Één van de latere -Papua-gouverneurs van de provincie is ooit opgeleid en begonnen als weerwaarnemer bij die dienst). 



De OPM heeft nooit grote aanhang gehad en was niet goed uitgerust (in het begin met pijl en boog tegen de M16 van de KOPASSUS, korps commandotroepen van Indonesië, die aardig huishielden in NNG). Zij zorgen er wel voor dat NNG en Atjeh dankzij onafhankelijke geesten tot de onrustigste provincies van Indonesië horen, waar je alleen met vergunning (een surat jalan) kan komen.
 

De meerderheid van het leiderschap in huidig NNG en van de diaspora (vooral in NL) heeft zich neergelegd bij het heersende bewind en pleit voor eerlijke behandeling èn gelijkwaardige economische ontwikkeling, zeker als je ziet wat er aan opbrengst uit de (goud)mijnen komt.

 

Sorry, voor de lange reactie, maar ik heb me al uitheemse ‘zoon van het land’ hierin verdiept, dus jouw verhaal maakte wat los.
jan ridder
 

AANSLAG MOGELIJK OP HILLARY CLINTON?

Digitaal bewerkte foto van petrus

Zou je verbaasd zijn als je ’s morgens zou horen dat er een aanslag is gepleegd op Hillary Clinton? Ik niet. Niet dat ik concrete aanwijzingen heb, hoe zou ik daar aan moeten komen, maar voortekenen zijn er genoeg. Hillary is naar Amerikaanse begrippen progressief, ze is een zogenaamde negervriend want minister geweest bij president Obama en ook nog vrouw. Dat samen zou wel eens een explosieve combinatie in de Amerikaanse politiek kunnen zijn.

Zo past Hillary in het rijtje van de vermoorde presidenten Abraham Lincoln (1865) en John Kennedy (1963). Volgens Noord Amerikaanse politieke opvattingen waren beiden progressief en drukten vanwege hun charisma hun stempel op de Amerikaanse politiek en samenleving. Lincoln schafte de slavernij af en moderniseerde de economie. Honderd jaar later begon onder Kennedy het verzet tegen de rassenscheiding die toen nog steeds bestond in de Zuidelijke Staten waar tegen Lincoln oorlog heeft gevoerd. 

De leider van de burgerrechtenbeweging, de verzetsbeweging tegen het geïnstitutionaliseerde racisme, was de zwarte Dominee Martin Luther King. Hij werd in 1968 dood geschoten. Dankzij hem kwam de wet tegen racisme onder president Johnson, de opvolger van de vermoorde John Kennedy, tot stand. Met een wet is racisme nog niet uitgebannen uit de hoofden en de harten van veel mensen. Dat woekert als gevolg van de kloof tussen arm en rijk, tussen laag en hoger geschoolden, tussen overwegend blanke en zwarte wijken nog steeds door.

In hetzelfde jaar dat King werd vermoord, werd ook Robert Kennedy, de broer van John, na een campagne bijeenkomst voor het presidentschap dood geschoten. Hoewel de moord werd bekend door de Palestijns-Christelijke Sirhan Sirhan, zijn er veel complot theorieën over in omloop net zoals trouwens rond de moord op zijn broer. Feit is dat Robert Kennedy zich als Minister van Justitie tijdens het presidentschap van zijn broer veel vijanden had gemaakt bij de maffia en nauw betrokken was bij het beleid van zijn broer tijdens de Varkensbaai invasie op Cuba en de Cubaans-Russische rakettencrisis. 

Het ongeloof onder veel conservatieve blanken dat president Obama daadwerkelijk hun eerste zwarte president is, tekent nog steeds het ongemak van veel Noord Amerikaanse burgers met de zwarte bevolking. Onthutsend is dat de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump dit ongeloof, dat het karakter heeft van een complot theorie, openlijk heeft gesteund. Het is een vorm van negerhaat of racisme. Velen zullen de goede banden tussen president Obama en Hillary Clinton als een veeg  teken zien voor het mogelijke presidentschap van Hillary Clinton.

Het presidentschap van Hillary zou ook als de bekroning kunnen worden gezien van de strijd van vrouwen voor vrijheid, emancipatie en onafhankelijkheid. Niet dat met haar presidentschap die strijd gestreden zou zijn, dat zal wel nooit het geval zijn, maar het zal voor veel vrouwen een duw in de rug kunnen zijn om door te gaan. Veel conservatieve blanke mannen in vooral de Zuidelijke Staten zullen haar om die reden juist verachten. Een vrouw aan de macht is altijd een blamage voor welke macho cultuur dan ook.

Hillary en Bill zijn in oktober 1975 getrouwd.

Conservatieve vrouwen zullen om nog een andere reden niet gelukkig zijn met het presidentschap van Hillary Clinton. In die kringen zal het haar kwalijk genomen worden dat ze uiteindelijk haar overspelige man Bill Clinton niet heeft laten vallen. Bill en Hilly (getrouwd in 1975) zijn als stel vertegenwoordigers van de nieuwe naoorlogse generatie. Wat voordien vanzelfsprekend was, was dat voor hen niet meer. Dat is voor veel conservatieven, man of vrouw, onverteerbaar.

Een heel ander thema maar niet minder explosief in de Noord Amerikaanse politiek is het recht op vrij wapenbezit dat gegarandeerd zou worden door het tweede amendement van de Noord Amerikaanse Grondwet. Het amendement dateert nog uit de tijd van de pas verworven onafhankelijkheid van de Engelse kolonisator en zou in de 21ste eeuw dus wel eens heel anders geïnterpreteerd kunnen worden. Zo niet door de voorstanders van vrij wapenbezit.

Hillary is net als president Obama voorstander van inperking van dat vrije wapenbezit, naar onze maatstaven nog altijd te weinig maar voor veel Amerikanen te veel. Haar Republikeinse tegenstander Donald Trump staat aan de kant van de wapenbezitters. Dat liet hij onlangs in zijn presidentscampagne duidelijk merken. Tijdens een bijeenkomst in Wilmington in Noord Carolina (10 augustus 2016), beschuldigde hij Hillary Clinton ervan het Tweede Amendement te willen afschaffen. 

Hij hield zijn gehoor voor dat als zij eenmaal president is, je weinig meer kunt doen om haar te stoppen of “ misschien toch wel, ik weet het niet” aldus Trump. 

Menig politiek commentator in de VS was het ermee eens dat dit een verhulde oproep van Trump was om Hillary Clinton desnoods met geweld te stoppen. Gezien de Noord Amerikaanse geschiedenis en het heersende wapengeweld is dit een levensgevaarlijke oproep, hoe verhuld ook. Als straks een moordaanslag zou worden gepleegd op Hillary Clinton dan zal Trump de rest van zijn leven achtervolgd worden door deze uitspraak. Ik hoop voor haar en hem dat ze voldoende beschermd wordt door veiligheidsmensen.