Posts tonen met het label museum beelden aan zee. Alle posts tonen
Posts tonen met het label museum beelden aan zee. Alle posts tonen

donderdag 28 september 2017

DE ONGELOOFLIJK POËTISCHE BEELDEN VAN ZHANG DALI

Marmeren beelden van Zhang Dali op het binnenplein van het Museum.

Chinese kunst is in, dus moet je op je tellen passen want niet alle Chinese kunst is de moeite waard. Ik ben geen kenner maar voor mij is Wei Wei tot nu toe de allergrootste. Hij geeft ons les in kunst met inhoud, niet alleen Chinese inhoud maar algemeen menselijke. Wei Wei is een dichterlijk humanist die het opneemt voor de mens en zijn verzet tegen het grote rad van bureaucratie, onvrijheid en onrecht zoals in zijn land onder de alles verpletterende Chinese dictatuur.

Beelden van Zhang Dali op het binnenplein

Sinds ik de tentoonstelling “Body and Soul” (Lichaam en Geest) van Zhang Dali heb gezien, vind ik hem een goede tweede. Dali is net als Wei Wei een humanist van het zuiverste water met een scherp oog voor de menselijke tragedie van onderdrukking, geweld, slavenarbeid en niet te vergeten de sloop van het oude Beijing, die meteen ook de sloop is van de geschiedenis van heel China. Alles in naam van de vooruitgang, de modernisering en uiteraard het Grote Geld. Hoe bekend komt ook ons dat niet voor?

Gehurkte vrouw en Droevige man op het binnenplein

Hij overstijgt met zijn beelden China en de Chinezen. Hij is een poëet die met huiver, liefde, hoop en angst naar zijn volk kijkt. Zijn beelden mogen dan van Chinezen zijn, ze gaan tegelijkertijd over alle mensen, over onszelf.  Door zijn beelden spreekt Zhang tot ons allemaal. Zhang is een meester van de mensheid. 

Droevige man met zijn schaduw.

Opnieuw heb ik vastgesteld dat “Het Museum Beelden aan Zee” in Scheveningen een prachtig museum is, zeker met de lichtval van de morgenzon op het strakke binnenplein en de grote terrassen buiten. In het museum ben je tegelijk binnen en buiten. Het is een eerbetoon aan het prachtige licht aan de Noordzee. De beelden van Zhang en alle andere tentoongestelde beelden komen er tot hun recht op een manier zoals je die zelden ziet. Het museum is een parel onder de Nederlandse musea.

De mannen met duiven zijn een verwijzing naar de gebeurtenissen op 
het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing waar demonstrerende studenten 
in 1989 werden plat gewalst door de tanks van het Chinese leger. 

Twee bezoekers voeren een geanimeerd gesprek tussen twee beelden van 
in zichzelf gekeerde vrouwen met vredesduiten op hun hoofd en schouders.


Dit monument van steigers met gewonde arbeiders is vanwege zijn omvang 
moeilijk in zijn geheel in beeld te brengen. Het is een indrukwekkende aanklacht 
tegen de groteske uitbuiting van de arbeiders op de bouwwerven van Beijing 
die van het platteland komen om tegen absurd lage lonen te werken 
aan de bouw van het moderne Beijing. Meestal worden ze na voltooiing 
van het gebouw werkloos.

De Chines Draak die een vrouw verkracht. Zhang brengt hiermee op 
symbolische wijze in beeld hoe de Chinese overheid mensenrechten en 
burgerrechten verkracht. Een angstaanjagend en schrikwekkend beeld 
dat fascineert door zijn vorm, kleur en directheid.

Misschien wel de meest poëtische beelden van de tentoonstelling van Zhang Dali 
met dank ook aan demorgenzon die op het binnenpleintje schijnt. 
De mannen zweven onwerkelijk boven hun paarden. Terwijl de paarden stevig met 
hun benen op de grond staan, zweven hun berijders als los gezongen 
van de aarde en de werkelijkheid op zijn kop boven de paarden.
De tentoonstelling van Zhang Dali duurt nog tot en met 8 oktober.

vrijdag 26 december 2014

DUTCH-LAND 36

Hofvijver Den Haag, 2007
Tot nu toe heb ik deze serie de foto's geplaatst zonder begeleidende tekst. Ik ging er vanuit dat de foto's wel voor zichzelf zouden spreken. Ik ben daar op  terug gekomen door eens goed naar fotoseries in kranten te bekijken en de daarbij gegeven uitleg te negeren. Dan blijkt het van veel foto's moeilijk ze te plaatsen. De uitleg geeft de foto extra betekenis. Dus geef ik voortaan een korte toelichting. Mijn uitleg is niet dwingend bedoeld voor de kijker, hooguit richting gevend.

Om met de bovenstaande foto te beginnen. Wat mij betreft een oer Nederlandse foto. Twee degelijke mannen, waarvan een in een slordige regenjas en de ander met een paraplu om zijn pak tegen de regen te beschermen. Beiden dragen een sleetse tas met zich mee. Wereldse ijdelheid is hun vreemd. Met de hofvijver en de parlementsgebouwen als achtergrond is het duidelijk dat hun werk te maken met het landsbestuur. De regen en de fiets maken de scène nog Nederlandser. 

Museum Beelden aan Zee, Den Haag 2007

Ogenschijnlijk wedijveren op de bovenstaande foto natuur en cultuur met elkaar. In feite vullen ze elkaar aan. De gratie van de kleine meeuw accentueert het monumentale bronzen beeld. Omgekeerd accentueert het monumentale brons met zijn zware donkere kleuren het zachte wit en grijs van de meeuw. Het beeld is onbeweeglijk. De meeuw daarentegen kan elk moment wegvliegen in de stralend blauwe lucht.


Stel in het wit, Den Haag 2007
De foto hierboven en de 3 Rotterdamse foto hieronder horen om verschillende redenen bij elkaar. De eerste en meest voor de hand liggende is dat het allemaal stelletjes zijn. De tweede is dat ze laten zien dat elk stel zijn manier van kleden heeft en dat de kleding meteen ook uitdrukt wie ze samen willen zijn. Niks nieuws natuurlijk maar wel altijd leuk om te zien. De Haagse foto straalt een zekere melancholie uit. De jongen kijkt wat afwezig in de verte terwijl het meisje haar best doet om zijn aandacht te krijgen. De man en de vrouw in der bus bekijken het tafereel van de fotograaf en het stel  en denken het hunne.

Vrolijk Stel, Rotterdam 2007
Van dit stel spat de vrolijkheid op en zomerse dag af. Ze zijn beiden onbezorgd en gelukkig. Ze weten dat en vinden het goed dat ik als fotograaf dat vereeuwig. Een mooi moment tussen hen en mij. Straatfotografie op zijn mooist.

Punk Stel, Rotterdam 2007
Dit stel was verrast toen ik met mijn camera in de aanslag vroeg of het goed was dat ik een foto van ze maakte. De jongen interesseerde het niet. Hij laat zijn intimiteit met het meisje niet storen. Het meisje daarentegen reageert verstoord en een beetje wantrouwig, maar zegt toch geen nee.

Lezend Stel, Rotterdam 2007
Dit stel maakte het helemaal niets uit of ik wel of niet een foto van hen maak. Ze liggen daar te genieten van elkaar, van het boek, van de zomer en de zon. Gewoon geluk op een zomerse dag.