KLIMAAT HYSTERIE

Théodore Géricault, Het vlot van Medusa, 1818, Louvre

Als de opwarming van de aarde door het broeikasgas CO2 niet bijtijds stopt dan zit het er dik in dat de mensheid binnen ongeveer 200 jaar verdwenen zal zijn en de aarde een halve woestijn is geworden met grote zeeën en losgeslagen ecosystemen. Dat verzin ik niet -ik zou niet durven - maar het VN klimaatpanel, andere klimatologen en deskundigen volgens Jelmer Mommers van de veel geprezen website ‘De Correspondent’

Klimatologen en hun journaille zijn niet bescheiden. Ze durven voorspellingen te doen tot wel tweehonderd jaar vooruit. Ze voelen zich daarbij gesteund door de zekerheden van waarnemingen en uiteraard computermodellen. Ik lees dat als we niet genoeg doen dat de mens zal uitsterven. 

“De onderzoekers concluderen op basis van een assessment van de wetenschappelijke literatuur dat er een kans is van 0,01 procent dat klimaatverandering er de komende tweehonderd jaar voor zorgt dat de mensheid uitsterft of ‘vervalt in groot uitzichtloos lijden.’ Dat is op zich prettig, een heel kleine kans. Maar helaas schatten dezelfde onderzoekers de kans op maar liefst 5 procent dat extreme klimaatverandering ervoor zorgt dat we de komende tweehonderd jaar een keten van gebeurtenissen in gang zetten die niet meer valt terug te draaien en die uiteindelijk alsnog leidt tot onze ondergang.”
(Wordt klimaatverandering het einde van de wereld? Dit zeggen de feiten. 

Maar wat Jelmer ons met de ene hand geeft, neemt hij met de andere weer een beetje terug. Een aloude bekende tactiek. Eerst iemand de schrik van zijn leven bezorgen zodat hij in paniek raakt en om het vege lijf te redden als het allemaal niet uitkomt het nodige voorbehoud maken.

“De kans dat het worstcasescenario uitkomt is onaangenaam groot. Maar de kans dat het níet totaal uit de hand loopt is voorlopig nog veel groter, namelijk 90 tot 95 procent. De ‘vernietiging’ waarvoor we vaak worden gewaarschuwd, is dus nog geen uitgemaakte zaak. De effecten van klimaatverandering op de echt lange termijn zijn simpelweg nog niet te overzien, net zo min als ons vermogen om het tij nog te keren. ‘Wie weet hoe de wereld er over vier of vijf eeuwen uitziet?’ zegt Van Alphen. ‘Moet je eens de andere kant opkijken, een eeuw of twee terug. Wat een enorme ontwikkelingen zich maatschappelijk en technisch voorgedaan hebben!’‘Geen tak van wetenschap kan ons vertellen waartoe de mensen van 2050 in staat zijn - en zeker de klimatologie niet,’ schrijft klimaatjournalist David Roberts op Vox. “
 
Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen? Het blijkt nog geen uitgemaakte zaak en de effecten op de lange termijn zijn nog niet te overzien. Waarom dan in ’s hemelsnaam deze paniekzaaierij tot wel 200 jaar vooruit en met de bekende rampen als zeespiegelstijging met overstromingen, verdwijnen van de ijskappen, verwoestijning van hele continenten, honger, armoede en uiteraard allerlei ziektes.
Waar komt die klimaathysterie vandaan? Van Greta Thunberg of Extinction Rebellion die denken dat  over tien jaar de planeet aarde ten dode zal opgeschreven? Of klimaatkrant Trouw die meent dat het over dan toch goed honderd jaar met Nederland gedaan zal zijn? Nee, veel erger, van het VN klimaatpanel zelve. Die hebben hun goedkeuring gegeven aan het klimaatscenario RCP 8.5, het zogenaamde worst case scenario.

“Je hoeft geen bèta te zijn om in te zien dat dit scenario bizar is. Tussen 1900 en 2020 is de CO2 concentratie toegenomen van 290 tot 414 ppm. Dat is 125 ppm in 120 jaar, gedurende een periode dat er nauwelijks besef was dat CO2 wellicht schadelijk is. En dan zou in de komende tachtig jaar, met om de twee dagen een klimaatconferentie, de concentratie met ruim 500 ppm toenemen? Meer dan vier keer zo veel als in de twintigste eeuw? Waar de meeste scenario’s zo ergens na 2025 of 2050 beginnen af te buigen, blijft RCP 8.5 als een vuurpijl omhoog suizen, zoals de exponentiële voorspellingen van de Club van Rome. En we weten allemaal hoezeer die er naast zaten.” (Simon Rozendaal, Het 8.5-scenario als motor van de klimaathysterie in Elsevier Weekblad van 11 januari 2020)

Het is een ongeloofwaardig scenario maar het wordt wel gebruikt om de klimaathysterie aan te wakkeren. Waarom? Welnu, er zijn altijd mensen die het heerlijk vinden om te griezelen bij de gedachte dat het gedaan is met de wereld. Het Sodom en Gomorra gevoel. De ondergang als straf voor begane zonden van luxe en welvaart. Er zijn altijd wetenschappers, ook bij de VN, die graag veel aandacht willen. 

Er zijn mensen die aan de klimaatangst geld verdienen, er zijn mensen die een scenario niet van de werkelijkheid kunnen onderscheiden en er zijn mensen die er politiek belang bij hebben de mensen rijp te maken voor een radicale transitie niet alleen van onze energie voorziening maar ook van ons maatschappij en wie weet zelfs wel staatsvorm. Dat zijn radicale socialisten die de pest hebben aan kapitalisme, multinationals, vrije markt, concurrentie enz. Zij willen een centraal gestuurde overheid die zogenaamd alleen nog maar het beste met ons voorheeft.

OM HOEVEEL GRADEN GAAT HET EIGENLIJK?

 

Figuur 1. Volgens satellietwaarnemingen is de gemiddelde 'opwarming' van de aarde 0,091 graden per 10 jaar. Volgens 130 klimaatmodellen zou dat 0, 214 graden per tien jaar moeten zijn. de modellen zitten er dus voor 100% naast. Zoals je ziet op de grafiek is sinds 2016 sprake van een daling.

Gesteld dat CO2 uitstoot daadwerkelijk de aarde opwarmt, wat niet met zekerheid gezegd kan worden, hoeveel warmt die dan op als we blijven verbranden alsof er niets aan de hand is? De vraag stellen is eenvoudig, het antwoord niet gemakkelijk.

De Koninklijke Nederlandse Academie houdt een flinke slag om de arm bij het antwoord op deze vraag. “Als we het scenario volgen van het gebruik van steeds meer fossiele brandstoffen geven de modelprojecties aan dat de gemiddelde temperatuur op aarde in het jaar 2100 tussen de 1,1 en 6,4 graden hoger zou kunnen zijn dan in 1990.” (‘Klimaatverandering, wetenschap en debat ’ verschenen in 2011, blz.34)

Maar ook deze vaststelling staat ter discussie zo schrijft de Koninklijke Academie zelf. “In het klimaatdebat spelen speculaties over die onder - en bovengrens een belangrijke rol. Er zijn klimaatonderzoekers die redenen hebben te denken dat het klimaat minder gevoelig is en dat stijging van de temperatuur bij een verdubbeling van het kooldioxidegehalte hooguit 1 graad zal zijn, en onderzoekers die menen dat het door de toename van kooldioxide helemaal niet warmer zal worden; er is eigenlijk niemand die meent dat de toename leidt tot afkoeling.” (blz.19)

Andere deskundigen stellen vast dat wat de modellen voorspellen niet overeenkomt met satellietmetingen en dat er volgens die metingen veel minder opwarming is.

“Volgens het gemiddelde van 120 climate model runs zou de opwarming van de atmosfeer vanaf 1979 0, 214 graad Celsius per decennium bedragen. De (gemeten) werkelijkheid tussen 1979 en 2015 is 0, 091 graad Celsius per decennium. De laatste jaren is er zelfs sprake van een daling. Zie de rode lijn in figuur 1 hierboven." (Ap Kloosterman, Is de klimaatfobie nog te keren?) 

Het is op zijn minst verontrustend dat de modellen en de metingen niet met elkaar overeenkomen. Ligt dit aan de modellen gebouwd op basis van veronderstellingen of aan de metingen? Hoe dan ook,  zo lang de klimatologie niet in staat is om een eenduidig antwoord te geven op de vraag anders dan bij meerderheidsbesluitvorming van het VN panel, is het verstandig om behoedzaam te zijn met het nemen van vergaande en kostbare maatregelen.