DOCUMENTAIRE FOTO'S UIT MEXICO

Een soort lopende band van naaisters in een spijkerbroek fabriek in Irapuato, Mexico

Portret van een naaister in een spijkerbroeken fabriek in Irapuato, Mexico

Portret van een naaister in een spijkerbroeken fabriek in Irapuato, Mexico

De filmploeg aan het werk in de spijkerbroeken fabriek van Irapuato in Mexico. Links regisseur Bernard Neuhaus, in het midden cameraman Maarten Schmidt en rechts geluidsjongen Thomas Doebele

Links interviewster Pia Fransen. Naast haar staat stagiaire  Irma van de Mexicaanse filmacademie.

De filmploeg staat op wacht. Links geluidsman Thomas Doebele. Met camera Maarten Schmidt; rechts regisseur Bernard Neuhaus.

Campesino met primitieve wandelstok en tasje.

Taco verkoop uit de mand achterop de fiets.

Schooljongen met Mexicaanse sombrero

Les in volksdansen op school.

Troosteloze straat in armenwijk.

PORTRET VAN EEN MEXICAANSE TEXTIELWERKSTER

Tijdens de opnames voor de film "Werk na werk" , een documentaire over Mexicaanse vrouwen in een textielfabriek die een vakbond hebben georganiseerd, worden enkele vrouwen op hun werkplek geïnterviewd over hun arbeidsomstandigheden en hun leven door regisseur Bernard Neuhaus (links) en medewerkster Pia Franssen (rechts). De onderstaande foto's laten zien dat het leven en werken niet meevalt voor deze vrouw. © petrus nelissen

©petrus nelissen

©petrus nelissen

©petrus nelissen

FOTOBLOG: WERKEN AAN EEN DOCUMENTAIRE OVER VAKBONDSVROUWEN IN MEXICO

De foto's zijn gemaakt tijdens de opnames voor een documentaire over vakbondsvrouwen in Mexico in 1980. Hierboven regisseur Bernard Neuhaus (links) en interviewster Pia Franssen (midden) in gesprek met een bedrijfsleidster van een textielfabriek.

Een zelfportret met regisseur Bernard Neuhaus in een schoenenwinkel in Mexico.

Het filmteam aan het werk in een textielfabriek. Links de geluidsman Thomas Doebele, in het midden met camera Maarten Schmidt en rechts regisseur Bernard Neuhaus.

Hetzelfde team als boven

Overleg tussen Maarten en Thomas over de volgende opname in de textielfabriek.

Overleg tussen interviewster Pia Franssen (rechts), regisseur Bernard Neuhaus (midden) en een van de vrouwelijke hoofdrolspeelsters in de documentaire.

FOTOBOEK "EEN REBEL IN DE VAKBEWEGING"

Fotoboek "Een rebel in de vakbeweging"

Een tijdje geleden heb ik de serie fotoblogs “Film Dagboek Mexico” met in totaal 11 afleveringen afgesloten. Ik heb het grootste deel van de in de serie verschenen foto’s intussen gebundeld in het fotoboek “Een rebel in de vakbeweging”.

Voor degenen die het nog niet weten. In de tijd dat ik in Costa Rica werkte heb ik samen met filmmaker Bernard Neuhaus een filmscript gemaakt over leven en werk van een vakbondsman die zich verzet tegen de corrupte vakbonden in Mexico. 

De Nationale Commissie Ontwikkelingssamenwerking NCO, vond het voorlopige filmscript voldoende om in 1978 een studiereis tot verdere uitwerking van de productie van de film te financieren. In 1979 hebben we de film gemaakt.

Bij de productie waren nog twee organisaties betrokken. De KRO stelde een cameraman en geluidsman ter beschikking en zond de documentaire op TV uit. Solidaridad financierde de film mee ter ondersteuning van haar solidariteitscampagne met Latijns Amerika. 

Bernard Neuhaus was directeur en regisseur van de film. De productie was in handen van het productiebureau van Hans Klap (1945-1997). Ik was manusje van alles: productie assistent, vertaler, interviewer en fotograaf. Twee stagiaires van de Mexicaanse Filmacademie zorgden er voor dat Mexicaanse contacten soepel verliepen. 

Het boek heeft 48 pagina’s met 77 foto’s. Formaat: staand A4, on-line druk Myphotobook, prijs per stuk € 40,59 . Het boek wordt in eigen beheer uitgegeven.

DAGBOEK MEXICO 4

Bijeenkomst op het vakbondskantoor van de vakcentrale FAT (Frente Autentico de Trabajo)
in een van de flats bij de Plaza Tlatelolco dichtbij de Plaza de las Tres Culturas,
Mexico stad, september 1979
De FAT was een kleine dissidente vakcentrale die ons hielp bij de productie van de film
"Een rebel in de vakbeweging" zoals het leggen van contacten met vakbondsleden
in verschillende bedrijven en er ook voor zorgde dat we in die bedrijven
opnames konden maken.
Over het algemeen was de Mexicaanse vakbeweging in die tijd corrupt tot op het bot. De vakbondsbonzen sloten vaak buiten de vakbondsleden om collectieve arbeidsovereenkomsten af die soms zelfs lagere lonen voorzagen dan het wettelijk minimumloon. De grootste vakcentrale was de CTM die gelieerd was aan de toen al bijna 50 jaar regerende PRI. Deze officiële bonden speelden in de kaart van corrupte regeringen. Voor de werknemers zat er weinig anders op dan dit te ondergaan. Verzet betekende ontslag en dat risico durft bijna niemand te nemen in een land met zoveel werklozen. In de film kwamen deze thema's aan de hand van gesprekken met ondersteunende beelden aan de orde.

Straatverkoopster van geroosterde maïskolven. Rechts zie je een zelfgemaakt karretje
waarop ze haar hele handel kan vervoeren van haar woning naar haar staanplaats
in het centrum van de stad. Links zie je een eenvoudig zelf gemaakt bbq
waarop de maïskolven geroosterd worden, Mexicostad september 1979

Deze campesino (landarbeider) was bereid te poseren
voor mijn camera, Plaza Santo Domingo, Mexicostad,
september 1979

Een beetje buiten Mexicostad trof ik deze oudere schapenhouder aan met zijn honden,
Mexico, september 1979

Irma, onze Mexicaanse productieassistente op het Plaza Santo Domingo,
Mexicostad, september 1979

De filmploeg aan het werk in een aardewerkfabriek. Links Bernard Neuhaus,
naast hem cameraman Ad Braamhorst en dan onze geluidsman Wil Kregting.
Op de achtergrond onze Mexicaanse productieassistenten Irma en Carlos.
Mexicostad, September 1979

Jonge vrouw die de bekers in de aardewerkfabriek schoon wast,
Mexicostad, september 1979

Pottenbakker in de aardewerkfabriek aan het werk,
Mexicostad, september 1979

Nog een pottenbakker aan het werk, Mexicostad, september 1979

De man van de over waar het aardewerk gebakken wordt,
Mexicostad, september 1979

FOTO DAGBOEK VAN EEN VAKBONDSFILM IN MEXICO 2

Een portret van Fidel Campero die samen met zijn gezin de hoofdfiguur werd
in onze documentaire over vakbeweging, krottenwijken en arbeidsomstandigheden
in Mexico-stad, in die jaren al een reusachtige Metropool met ongeveer 8 miljoen inwoners
(groter dan New York).
In de periode dat we de film maakten, was de expansie van de stad nog volop bezig
met als belangrijkste gevolg uitgestrekte armoede- en krottenwijken aan de randen van de stad.
Fidel woonde in zo'n wijk, niet eens de slechtste.
Fidel en zijn gezin waren al oudere migranten.
Ze hadden in de loop van de tijd een iets beter woonplekje weten te veroveren.
September 1973.

In mijn vorige blog "Documentaire over Sociale Strijd in Mexico "Een rebel in de Vakbeweging" heb ik verteld over de totstandkoming van de documentaire  Als "Mexico kenner" deed ik het lokale productiewerk van auto huren tot afspraken maken met de hoofdpersoon Fidel, de vakbonden en de fabrieken waar we wilden filmen. Ondertussen maakte ik van de gelegenheid om foto's te maken. Dat was niet nieuw voor me. Tijdens de twee jaar dat ik in Mexico woonde, was ik een actief straatfotograaf geworden, geïnspireerd door beroemde en minder beroemde voorbeelden uit de VS en uiteraard ook Europa.

Deze foto is gemaakt in "het straatje" waarin ook de woning was van het gezin Campero.
We zien een buurvrouw en kinderen van de straat. (september 1973)

Nog een groepje kinderen in het straatje van het gezin Campero.
De bevolking van Mexico was toen en is nog steeds jong.
De groep jongeren tot 14 jaar omvat ruim 30% van de bevolking.
In Nederland is de groep tot 20 jaar ruim 20%. (september 1973)

Meisje voor de deuropening van haar huis of eerder appartement.
Sommige huizen zijn opgedeeld in een kamer appartementen
waar gezinnen met 3 of meer kinderen in wonen, eten en slapen.
(september 1973)

Blinde gitarist voor een gesloten ijzeren rolluik van een winkel. (september 1973)

Blinde bedelaar met een paar muziekinstrumenten om zijn nek
in een winkelstraat. (september 1973)

Portret van vrouw bij busstation in Mexico-stad.
Aan haar kleding kun je zien dat ze van het platteland komt.
Vooral de sjaal is kenmerkend. (september 1973)

Het filmteam aan het werk. Links de geluidsman Wil Kregting,
in het midden cameraman Ad Braamhorst en
rechts regisseur Bernard Neuhaus.