Posts tonen met het label dronkenschap. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dronkenschap. Alle posts tonen

vrijdag 15 mei 2026

88. MEXICAANSE VERTELLINGEN. MARIA CARMEN

Mexico 1980 ( vrouw uit de film "Werkende Vrouwen")


Maria Carmen ziet hoe hij zichzelf veracht, zijn gebrek aan zelfrespect, maar praat met hem alsof ze het niet merkt. Ze voelt zijn pijn maar laat dat niet zien. Ze bedient hem net zoals de rest van de klanten maar dan wel met een beetje extra aandacht en een iets langer gesprek. Zo komt ze bij stukjes en beetjes te weten dat hij ’s avonds drinkt om te vergeten, om verlost te worden van de teleurstelling in zichzelf, de liefde en de revolutie. 


Voor Maria Carmen allemaal niet nieuw. Ze kent de mannen die hun mislukking verdrinken in pulque of tequila, maar Diego is toch anders. Ondanks zijn dreigende ondergang weigert hij zijn mislukking als excuus te gebruiken, zich het slachtoffer van de omstandigheden, van het lot te voelen. 


Hij wil vasthouden aan zijn geloof in de liefde, niet de liefde van de lust maar de liefde van de ziel. Dat nu heeft Maria-Carmen maar zelden of eigenlijk nooit meegemaakt. Het enige haar bekende voorbeeld is haar moeder. Die gaf haar gezin nooit op.


Haar vader behandelde haar moeder als een huissloof, bleef soms dagen van huis om daarna dronken thuis te komen en haar moeder uit te blaffen en soms zelfs te slaan. Toch bleef haar moeder overeind als een waardige vrouw die zoveel als mogelijk liefde bleef geven aan haar kinderen.


Amper 15 jaar oud is ze met medeweten van haar moeder het huis ontvlucht om haar geluk, zo dat al zou bestaan, in Mexico-stad te zoeken. Daar komt ze aan zonder enige ervaring met het stadsleven en zijn bewoners. Ze moet zich als dienstmeisje redden in een volkomen vreemde stad in een huis van vreemden. 


Ze wist niet beter dan dat de vrouw de liefde van de man krijgt die ze verdient. Dat kan de ene dag vleierij zijn, aandacht of lust en de andere dag bijtend snauwen, verwijten en soms zelfs een pak slaag. Zij zelf heeft de pijn van de slagen van de riem van haar vader ondervonden. Was dat rechtvaardig? Nee nooit, maar daar beslis je zelf niet over. 


Maar wat moet een meisje in een stad als Mexico-stad? Wat is haar toekomst? Haar wanhopige zoektocht naar liefde en geluk drijft haar op haar zeventiende in een huwelijk waaruit twee kinderen worden geboren, een meisje en een jongen.


Ze kreeg er dezelfde ellende bij als die van thuis. Het wordt een grote mislukking. Maar net als haar moeder behoudt ze haar waardigheid en laat zich de liefde voor haar kinderen niet afnemen. Ze blijft geloven in liefde als een pad naar geluk, bescheiden geluk want in hemels geluk gelooft ze niet, zeker niet hier op aarde.


Ze denkt dat ze mans genoeg is om een eigen bestaan op te bouwen, en maakt een einde aan haar huwelijk. Ze vertrekt met haar twee kinderen en begint helemaal opnieuw. Ze gaat werken in twee restaurants met verschillende ploegendiensten zodat ze genoeg verdient voor hun drietjes. 


En daar in een van de restaurants loopt ze als het ware tegen Diego aan. Een sympathieke zelfs knappe man maar helaas aangeschoten maar wel net als zij op zoek naar nieuwe kansen in de liefde. Maria-Carmen merkt dat hij ondanks alles op zijn manier van zijn Sara blijft houden. Hij zegt geen slechte dingen over haar. Integendeel, hij zet haar nog altijd op een voetstuk. Hij zelf is de mislukking, niet zij.


Maria Carmen raakt verliefd op Diego. Maar ze wil niet weer met een man leven die drinkt. Ze moedigt hem aan om met drinken te stoppen. Zover was Diego nog niet gekomen maar nu dringt het langzaam tot hem door dat als hij nog iets wil maken van zijn leven, dat de eerste stap moet zijn.  

vrijdag 8 mei 2026

87. MEXICAANSE VERTELLINGEN. TEQUILA

 

San José, Costa Rica 1979

Julia sluit zich van hem af. Ze wordt bevangen door smetvrees. Is dat een reactie op de zwangerschap of op de dronkenschap van haar man? Ze weet het niet en de arts ook niet. Het wordt zo erg dat ze handschoenen in bed draagt en uiteindelijk Diego niet meer in haar bed wil, ook niet als hij nuchter is.


Juist nu ze net een kind van hun beiden verwachten, lijkt het einde van hun liefde nabij. Diego is ten einde raad. Hij had zo gehoopt dat na zijn mislukte avontuur als revolutionair, zijn liefde voor Julia en de schilderkunst alsnog verlossing zouden brengen. Zijn leven zin zouden geven.


Nu moet hij vaststellen dat het mislukt is. De schilderkunst levert te weinig op om van te leven en zijn liefde voor Julia loopt vast op haar teveel aan ambities of zijn gebrek aan ambities. Het is maar hoe je het bekijkt. Is er nog iets om voor te leven? Hij ziet zijn toekomst nog slechts als een zwart gat.


Tequila brengt redding in de avond. Zijn hoofd wordt er lichter van, zijn ziel minder bedrukt en zijn lijf voelt alsof er nog liefde en geluk in zit. Wie had gedacht dat zoveel geluk in zo een klein glaasje heldere doorzichtige drank kan zitten? Het is bronwater dat leven schenkt.


Maar niet langer dan voor de avond. De volgende dag begint het weer van voren af aan. Dan moet het zwarte gat van de toekomst opnieuw gedempt worden met tequila. Het is een dwingend medicijn geworden waarmee hij elke avond zijn zielesmart, de pijn van zijn verloren leven wegspoelt.


Gelukkig weet hij zich overdag, zij het met veel moeite overeind te houden. Wat helpt is zijn bezoek rond het middaguur aan een armoedige eettent om de hoek. Daar wordt hij elke dag opnieuw bediend door dezelfde vrouw, Maria-Carmen heet ze. 


Tot zijn verbazing komt zijn ziel zodra hij haar ziet tot rust. Het is alsof alles in de wereld weer even op zijn plaats valt. Ze bekijkt hem met een blik die hij vergeten was, een zekere warmte maar vooral ook rust zonder berusting. Ze herinnert hem aan de liefde die hij ooit voor Frida had en daarna voor Julia. 


Ze zegt hem dat hij goed moet opletten op wat hij eet. Goed en gezond eten, is goed voor lichaam en geest. Die bezorgdheid van haar verrast hem opnieuw. Ook dat is lang geleden. Hij vraagt zich af wat hij moet doen? 


Een gesprek aanknopen maar waarom zou ze met hem praten? Hij is nog minder waard dan het stof waar ze op loopt of het vuil dat ze van de tafeltjes poetst. Hij is niks en nul. Dat ze zich druk maakt over zijn eten, is haar werk.


Tegelijk dringt bij Diego pas goed het besef door dat zijn liefde is vastgelopen en dat daar waar de liefde vastloopt, ook het leven strandt en tequila niet de oplossing is. Gek genoeg ziet hij bijna gelijktijding, het universum staat even stil, in haar ogen de kans op liefde en dat daar waar liefde weer mogelijk is, het leven zin kan krijgen.