Petrus, 'Berlusconi als de zing(k)ende gondolero', digitale fotocollage
Een opvallend voordeel vandaag is dat Berlusconi nu
definitief verdwijnt van het Italiaanse politieke toneel al moet je niet denken
dat de Italiaanse pasta nu kant en klaar kan worden opgediend. Er zal nog heel wat gesleuteld moeten
worden aan de Italiaanse politiek, economie en maatschappij voordat het
vertrouwen van de Italianen en de rest van wereld in Italië terug zal zijn.
Maar daar kan nu met het vertrek van Berlusconi tenminste een begin mee worden
gemaakt.
De gevallen Papandreou was geen politieke paljas a la
Berlusconi maar bleek uiteindelijk niet in staat om de partijen samen te
brengen. Waarom niet, dat weet ik niet daarvoor heb ik te weinig inzicht in de
Griekse politieke cultuur maar een breed politiek en maatschappelijk draagvlak
is wel nodig als je zo drastisch moet gaan hervormen als de Grieken.
Het derde voordeel is dat Europa eindelijk een onderwerp van
politieke discussie is geworden, een verhit onderwerp zelfs. Tot nu toe ontbrak
dat aan het Europese project. De voor en tegens van Europa komen nu open en
bloot op tafel te liggen. Sommigen laten zich in het debat wel heel erg kennen
zoals een professor in de NRC (ik ben zijn naam vergeten) die zo maar even de
Zuid Europese landen weg zet als onverbeterlijk en onveranderlijk.
Hij is daarin trouwens niet de enige. Keurige goed opgeleide
Nederlanders blijken meer vooroordelen te hebben dan je zou denken van de
anders zo kosmopolitisch ingestelde Nederlandse elite. Aan de andere kant maakt
de crisis het mogelijkheid Zuid Europa beter te leren kennen dan alleen als exotisch
oord met vriendelijk lachende mensen, indrukwekkende oude cultuur en bijzonder
culinaire genoegens en eeuwige corruptie.
Het grootste voordeel van de crisis is dat als ze voorbij is
en de Euro nog steeds overeind staat, wat ik verwacht, die munt samen met
Europa zijn waarde meer dan afdoende bewezen heeft. Na de crisis zal de positie
van Europa daarom sterker zijn en zal de wereld anders tegen Europa kijken. De
Eurocritici zullen hun globale afwijzende kritiek met meer inhoud moeten
stofferen. Voor de Eurofielen geldt hetzelfde, ook zij zullen hun opvattingen
beter moeten onderbouwen. Europa wordt een echt Europees politiek project en
dat is ongemeen boeiend want dat is nog nooit eerder vertoond in de wereld.
