Posts tonen met het label beatle foto mania. Alle posts tonen
Posts tonen met het label beatle foto mania. Alle posts tonen

donderdag 4 april 2024

BEATLE FOTO MANIA WASHINGTON D.C.

De foto's op deze blog zijn afkomstig uit het onlangs gepubliceerde fotoboek met foto's van Paul McCartney "1964 Eyes of the Storm"


Vanwege de sneeuwval reisden de Beatles met de trein in plaats van met het vliegtuig van New York naar Washington.


“De treinreis was een goed moment om aan een stuk door foto’s te nemen. Ik genoot onderweg van het Amerikaanse landschap en de werkers die we passeerden. Ik kom zelf uit de arbeidersklasse en zeg altijd dat je die mensen niet moet onderschatten. Toch doen velen dat.” Blz. 204) 



Ze zijn maar een dag in Washington geweest (11 en 12 februari 1964). “Net als in Parijs en New York nam ik weer foto’s vanaf de achterbank van de auto”, aldus Paul. Aan de foto hierboven is dat goed te zien. Elke bezoeker aan Washington is verplicht om een foto te maken van het Capitool en het Witte Huis, beide centra van wereldmacht Amerika.




“Het verbaasde me om de zeer Britse naam can Christine Keeler in lichten op een morsig bioscoopje te zien staan. De Profumo-affaire was in het Verenigd Koninkrijk groot nieuws geweest, maar ik had niet verwacht haar naam hier zo groot te zien."




“Er is een foto van mij -ook weer vanuit de auto genomen, omdat het een van de weinige plaatsen was waar ik voldoende ruimte had om te fotograferen - van een sereen ogend meisje met een hoofddoek. Maar op de volgende shot van dat rolletje staat al een volwassen vrouw die enthousiast naar de auto zwaait en er achteraan rent. Elke foto legt weer een ander moment vast.”




Er staat in het hoofdstuk Washington maar een foto van een van de Beatles, een enthousiaste Ringo.

 

woensdag 14 februari 2024

BEATLE FOTO MANIA: LONDEN

Een intiem portret van Jane Asher, een vriendin van Paul. De foto lijkt slecht gekadreerd maar dit is niet zo. In het boek is de foto afgedrukt over 2 bladzijden. Ik heb  de helft gescand en hier afgedrukt.
  

“Londen gaf me ontzettend veel nieuwe ervaringen en het was onvermijdelijk dat die in sommige gevallen doorsijpelden in mijn foto’s en songs. ik nam alles in me op , als een spons, vooral ook omdat het allemaal zo anders was dan waar ik was opgegroeid.” (blz. 72 in fotoboek ‘Paul McCarney 1964’, Nederlandse uitgave van het Spectrum 2023.)


De vier Beatles verhuisden naar een ongemeubileerd appartement in een goede wijk. McCartney was er niet blij mee. Het voelde niet aan als een thuis. Gelukkig mocht hij inwonen bij de ouders van zijn vriendin Jane Asher. Daar kon hij schrijven en componeren.


Samen in de kleedkamer. We zien John, George en Ringo.

Over zijn foto’s in Londen (24 december -12 januari 1964) vertelt hij het volgende: “Terugkijkend kan ik zien dat fotografie belangrijker voor me werd en een grotere rol ging spelen in mijn leven.”


Ook mooi om te lezen is hoe hij zichzelf leert kijken als fotograaf. Hij leert zich aan om goed te kadreren alvorens de foto te maken zodat hij zijn foto’s maar zelden hoeft bij te snijden. Ik denk dat elke goede fotograaf daar naar streeft.


Bij deze foto vermeldt Paul dat ze af en toe fans toelieten in hun kleedkamer. De afwachtende gezichten en houding van Ringo en John zijn treffend in beeld gebracht.

“Als je vertrouwt op je vermogen om een shot te componeren in de zoeker van je camera, hoef je later niet bij te snijden. Je moet altijd alert zijn op dat goede shot. .. het is belangrijk om daar een instinct voor te hebben. Anders duurt het te lang en is het moment voorbij."


Londen was een belangrijk jaar voor de band. Het was de bevestiging van hun succes. Half Engeland kende hun songs van de hitparade en had ze op de televisie gezien. 


 Je verwacht een lollige George Harrison onder de twee hoeden maar hij is of speelt dodelijke ernst. Paul noteert dat de groep veel gevoel voor humor had, speels was en flink kon lachen. Volgens hem is dat hun redding geweest.

Toch had McCartney het gevoel dat het binnenkort allemaal wel eens afgelopen kon zijn. Daarom maakte hij portretten van de mensen om hen heen, ook de artiesten waar ze mee optraden. Hij fotografeerde om niet te vergeten. Vele van die artiesten om hem heen zijn intussen wel vergeten.

woensdag 7 februari 2024

BEATLE FOTO MANIA: LIVERPOOL

Zoals elke fotograaf wel eens doet, maakt hij een zelfportret in de spiegel. Zo ook Paul McCartney. Een onscherpe maar sfeervol zelfportret stat afgedrukt bij zijn voorwoord in het genoemde boek.


Ik ben muzikaal opgegroeid met o.a. de Beatles. Hun eerste hit hadden ze in 1962 met “Love Me Do”. Tot in de jaren zeventig hebben ze met hun muziek, hun uiterlijk en hun gedrag invloed uitgeoefend op een hele generatie. Een prestatie die ze, wat mij betreft delen met de Rolling Stones, eveneens een Engelse Rock&Roll band. 


Dat alleen al was een reden om  het fotoboek van Paul McCarthy te kopen: “Paul McCartney 1964, Eyes of the Storm , fotografie en herinneringen van Paul McCartney.” (Nederlandse uitgave Het Spectrum, 2023) 


Portret van Ringo toen hij net bij de band was begonnen (blz.44)

De andere reden was dat we in dezelfde tijd, in de jaren 1963-1964 als amateurfotografen zijn begonnen. Ik was nieuwsgierig naar zijn foto’s. Die zijn tenminste bewaard gebleven. Van mij is veel verloren gegaan. Helaas


Het boek is verdeeld in zes episodes. De eerste episode is Liverpool in december 1963. 


“Eind 1963 was ik nog aan het leren hoe ik mijn camera moest gebruiken. Ik oefende door portretten te maken uit mijn naaste omgeving. Ik was als kind al geïnteresseerd in kunst en wat ik zag in de wereld om me heen. De camera gaf me de kans om mijn artistieke oog op een nieuwe manier te verkennen.”


George Harrison verzonken in gedachten. (blz.48)

Zeer herkenbaar voor mij. Een jaar daarvoor had ik voor het eerst een goede camera ter beschikking en ben ik aan de hand van fotoboeken van Dick Boer begonnen de techniek te leren en tegelijk de wereld om me heen met de lens te ontdekken. 


In het begin maakte vooral stillevens opgesteld op de tafel in de huiskamer. Er achter hing ik een zwarte doek. Het licht improviseerde ik met huiskamer- en daglicht. Het was een heel zo niet hilarisch gedoe voor de rest. 


McCartney is gezegend met talent voor fotografie. De foto’s die hij eind december in Liverpool maakte, de eerste van de zes episodes in het boek, zijn de moeite waard. Het zijn intieme portretten van zijn vrienden en goede bekenden. Die maken zijn boek ook bijzonder. Buitenstaanders kunnen dergelijke portretten maar moeilijk maken.


Een verrassend portret van John Lennon die maar zelden zijn bril droeg volgens McCartney. (blz.48)