Posts tonen met het label annne-marie slaughter. Alle posts tonen
Posts tonen met het label annne-marie slaughter. Alle posts tonen

vrijdag 13 juli 2012

TOPVROUW



Bij het lezen van het geruchtmakende essay van de Noord Amerikaanse topvrouw Anne-Marie Slaughter waarin ze verslag doet van haar mislukte missie om een topbaan bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken onder leiding van topvrouw Hillary Clinton te combineren met haar gezin, val ik van de ene verbazing in de andere. (NRC Handelsblad, zaterdag 7 & zondag 8 juli 2012)

Hoe is het mogelijk dat een hoog opgeleide vrouw, ze is hoogleraar rechten, schrijft boeken en geeft lezingen door het hele land, niet beseft dat je voor een topfunctie bij een ministerie je privé leven dient op te offeren? Wat had zij dan gedacht? Dat je aan de top van een samenleving mag staan zonder dat offer? Van mannen wordt trouwens hetzelfde offer gevraagd.

Ik heb nooit tot de top behoord maar er genoeg van gezien en meegemaakt om te weten dat het zo niet werkt. Nu kun je natuurlijk net als Anne-Marie denken dat dit typisch is voor de mannen wereld. Ze denkt daarom dat als er maar genoeg vrouwen aan de macht komen (jawel hoor, ze pleit voor de komst van een vrouwelijke president) dit wel zal veranderen.

Ik denk van niet. Wie tot de top van een samenleving wil behoren moet in ruil voor de privileges die daarbij horen zijn privé-leven zo goed als opofferen. De prijs voor dergelijke hoge sociale posities is nu eenmaal het verlies aan privé leven. Daarom moet een mens –man of vrouw – kiezen wat hij of zij wil. Of een topvrouw of man worden met een gemankeerd privé leven of genoegen nemen met een wat lagere sociale positie en een ruimer privé leven. Trouwens zulke veranderingen zijn er ook niet gekomen waar vrouwen aan de macht zijn geweest of nog zijn als president of eerste minister.