86. MEXICAANSE VERTELLINGEN. RECLAMESCHILDER

San Miguel Regla, 2025.

Met de dag kan Julia minder haar ergernis verbergen over het gebrek aan ambitie bij Diego om een groot kunstschilder te worden. Hij heeft notabene nog altijd contact met zijn vrienden David en Frida. Zij heeft nog wel om zijn liefde gebedeld.Waarom vraagt hij hen niet om steun zodat ook hij een plek krijgt in de kunstwereld? Als ze die gedachte tegen Diego uitspreekt, haalt hij zijn schouders op. Een man moet zijn grenzen kennen, antwoordt hij dan.

Maar, zo werpt ze tegen, wil je dan straks geen beter leven voor je kind? Ja, natuurlijk wil hij dat. Hij wil het alles meegeven wat mogelijk is om succes in het leven te krijgen. Als het moet, zal hij op alle muren van de winkels in Mexico-stad reclame schilderen. Hij wil werken voor zijn kind maar vraag hem niet om ambities te hebben naar roem of rijkdom als kunstschilder.

Na haar bevalling, het was een zoon precies zoals ze gehoopt had, blijft alles bij het oude. Haar onvrede wordt een fysieke afkeer van Diego. Dat wordt zo erg dat ze hem vraagt om voortaan in de woonkamer op de bank te slapen. Diego doet wat ze wil. Wat moet hij anders? Hij heeft nu eenmaal geen antwoord op het verlangen van Julia naar rijkdom en geluk, twee zaken die volgens haar onverbrekelijk met elkaar zijn verbonden.

Hij wordt nog eenzamer dan hij altijd al was. Hij zou tevreden zijn met zijn lot als Julia dat ook zou zijn. Na zijn verlies in het geloof van communisme als de de enige weg naar geluk en menselijkheid, hoopte hij het geluk op kleine schaal, dat van het gezin en een kleine vriendenkring.  

Die kleine kring bestaat voornamelijk uit David en Frida. Hij is nog niet een moment jaloers geweest op hun roem en succes. Integendeel, hij gunt het hen van harte. Maar voor hem hoeft het niet. Hij is er zelfs bang voor. Roem en succes maken je niet minder eenzaam, misschien juist wel eenzamer. 

Bovendien trekt het parasieten aan, nietsnutten die op je afkomen als vliegen op stront waarmee meteen gezegd is dat roem niet veel meer is dan stront met een misleidend geurtje. Zij willen met jou de vrijheid van jouw geld vieren in plaats van de vrijheid van geest. Maar Diego gaat het om het laatste en niet om het eerste.

Hij zou zo graag willen dat Julia dat ook zou inzien. Dan zou hij zijn vrijheid van geest en zijn eenzaamheid met haar kunnen delen. Nu rest tussen hen nog slechts verslagenheid die hij probeert te verdrijven met hulp van tequila. Niks zo goed voor de gepijnigde, wanhopige ziel dan tequila.

Na zijn werk kruipt hij voortaan weg achter een fles tequila in goedkope kroegen en bars waar hij zachtjes meehuilt met de melancholische liedjes over verloren liefde, ondergang e dood. Half of helemaal dronken komt hij thuis waar hij op de bank zijn roes uitslaapt om de volgende dag  met de moed der wanhoop maar weer reclames op muren te schilderen.