AKWASI

 

Akwasi als deelnemer aan het programma 'De Slimste Mens'

De deelname aan het programma “De Slimste Mens” door Zwarte Piet actievoerder Akwasi heeft geleid tot domme haat reacties op X. 

Ik kijk nooit naar dat programma, quiz programma’s zijn aan mij niet besteed, maar ik vermoedde al dat zoiets zou gaan gebeuren toen ik bij het zappen het programma met deelnemer Akwasi voorbij zag komen. 

Niet slim dacht ik nog, voor veel mensen is Akwasi een provocateur, notabene in een land dat hem genereus heeft opgevangen.

Blijkbaar beseft men in Hilversum niet hoe diep de acties van Akwasi tegen Zwarte Piet de mensen geraakt hebben en hoe beledigend zijn actie is geweest voor een groot deel van de Nederlandse bevolking. 

Diep geraakt omdat het een actie was tegen een tot dan volkomen onschuldig kinderfeest. Niks zo erg als een kinderfeest verzieken. Dat moet Akwasi ook geweten hebben maar hij ging door.

Beledigend omdat Akwasi en consorten ons willen doen geloven dat Zwarte Piet een symbool van Nederlands racisme zou zijn terwijl er net zo min iets racistisch aan is als aan de clown Domme August. 

Of dat nog niet genoeg is, zie ik op Nieuwsuur een pathetisch afscheid van KRO/NCRV van X omdat via dat medium zoveel bagger is uitgestort op Akwasi. De verontwaardiging spat van het scherm. Een weinig zeggende actie in plaats van enige zelfreflectie.

Maar we zijn er nog niet. Op X verschijnt een brief van Tom Kleijn met handtekeningen van winnaars van ‘De Slimste Mens’. In de brief staat te lezen dat ‘De Slimste Mens’ zo’n leuk programma is. Maar dat was het Sinterklaasfeest toch ook?

`

De briefschrijver noemt ‘De Slimste Mens’ een verbindend programma. Was Sinterklaas niet net zo of nog meer verbindend totdat Akwasi zich er mee begon te bemoeien?

Hoe dan ook als er iemand niet verbindend is geweest dan is het Akwasi wel en die zet je dan in een zogeheten verbindend programma. 

86. MIJN SPROOKJAREN ZESTIG, TANTE SJAAN

 

Vier schoondochters kletsen gezellig op het erf van mijn opa en oma tijdens een familiefeest. Tweede van rechts is tante Sjaan. Rechts van haar mijn moeder. Links van haar tante Toos en nog een tante Sjaan.

 

Ik heb al verteld dat een oom en tante van mij in Megen wonen. Beis, een jongere broer van mijn vader, is getrouwd met tante Sjaan. Haar hele familie woont in Megen. Megense Piet van het Olala ijs is ook familie van haar. “Hij is altijd al eigenaardig geweest”, zegt ze over hem. Daar laat ze het bij. Tante Sjaan spreekt nooit een kwaad woord over anderen en dat is een mooie eigenschap.

Hoe die twee elkaar gevonden hebben, weet ik niet. Ik heb het nooit gevraagd. Ik weet wel uit verhalen van enkele ooms, verteld op verjaardagsfeestjes, dat vrijen buiten Oss niet zonder risico was. Je werd door de lokale jongens als een indringer bekeken die de leuke meisjes kwam inpikken. Ze vertelden dat ze tijdens de kermis Berghem in een danstent flink ruzie kregen over meisjes. Het dorpsleven heeft zo zijn beperkingen. Nederlandse schepen mogen sinds de zeventiende eeuw over alle wereldzeeën varen, vrijen in een ander dorp was er toen niet bij.

Mijn oom en tante wonen vooraan in Megen vlakbij de molen, in een eenvoudig vrijstaand huis met keuken, woon en zitkamer beneden en boven slaapkamers voor ouders en kinderen. De voordeur aan de straatkant wordt nooit gebruikt. Je gaat via de poort achterom naar de keuken waar het dagelijkse leven zich afspeelt. Ome Beis werkt bij het Water van de gemeente Oss waar hij dagelijks naar toe bromt. Terwijl hij naar de gewoonte van de tijd de kost verdient voor het hele gezin, houdt tante Sjaan het huishouden en de bedoening rond het huis bij.

Ze hebben een groentetuin en een grote schuur met honderden kuikens. Zo een kuikenfokkerij geeft de nodige kopzorgen. Zoals met elke levende have is er altijd wat aan de hand. Er kan zo maar een ziekte uitbreken, het voer wordt duurder of het vlees goedkoper. Ondanks al dat gedoe, blijven ze kuikens fokken. Ze zijn een belangrijke aanvulling van het gezinsinkomen. 

 Tante Sjaan is een blij mens. Ik heb ze nooit anders meegemaakt. Ook op familiebijeenkomsten was dat zo.  Ze heeft een brede lach. Je kunt aan haar zien dat ze geniet van een gezellig praatje bij de koffie. Daarom alleen al ben je altijd hartelijk welkom. Ik op mijn beurt ben blij met de pauze. Zodra ze de bel van mijn ijskar hoort, komt ze naar buiten. Ik rij de ijskar op het plaatsje naast de keuken. Tante Sjaan wil niet dat ik hem voor het huis op straat laat staan. Je weet nooit wat kinderen uitvreten.

 De koffie met de koektrommel staat zoals gewoonlijk klaar. Ze gaat er goed voor zitten, met haar stevige armen over elkaar luistert ze. Soms onderbreekt ze me met een vraag over Dora, Nijmegen of mijn ouders. Daar kan ze goed mee opschieten. Mijn vader gaat nogal eens koffie drinken bij zijn jongere broer en vrouw. Ze maken op vakantie samen een cruise over de Maas of de Rijn. Bij het afscheid beloof ik weer langs te komen als ik in Megen ben. 

(verschijnt elke vrijdag)

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail

What do you want to do ?

New mail