Posts tonen met het label santiago. Alle posts tonen
Posts tonen met het label santiago. Alle posts tonen

dinsdag 20 juni 2017

CHILI DAGBOEK 38, SANTIAGO

Katholieke Dramatiek, Iglesia San Francisco, Santiago 11 dec 2014


Santaigo, 11 dec.2014


Dankspende des Deutschen Volkes 1951, Santiago, 11 dec. 2014


Graffitti, Santiago 11 dec. 2014


TweedeHandse Boekenwinkel, Santaigo, 11 dec.2014


Ruben Daria, Santaigo, 11 dec. 2014


De Fotograaf, Santaigo, 11 dec. 2014


Sexo, Dios y TV, Santiago 11 dec. 2014

vrijdag 2 juni 2017

CHILI DAGBOEK 37: LUGUBER VERLEDEN

De ingang van Londres 38, een voormalig deftig pand in een statige wijk
in het centrum van Santiago.
Tijdens de dictatuur van generaal Pinochet diende het pand van 11 september 1973,
de dag van de staatsgreep, tot 1975, als gevangenis en martelcentrum
waaruit gevangenen verdwenen om nooit meer terug te komen.

















dinsdag 21 april 2015

CHILIREIS 10

Museo de Bellas Artes, Santiago 26 november 2014


Twee ogen, Santiago 26 november 2014


Electriciteitswerker, Santiago 26 november 2014


Snackbar El Gavilan, Santiago 26 november 2014


Muy Feliz Cumpleanos, Santiago 26 november 2014


Kiosk verkoper, Santiago 26 november 2014


Vertrekhal busstation Santiago 27 november 2014


Vertrekhal busstation onderweg naar Temuco, 27 november 2014

vrijdag 23 januari 2015

CHILIREIS 6: DE BETEKENIS VAN INTERNATIONALE VAKBEWEGING

Begroeting tijdens het eerste ontbijt samen.
Internationale vakbondsseminars zijn serieus, vermoeiend en soms saai. Een hele dag zitten, luisteren en debatteren valt zeker voor vakbondsmensen niet mee. Toch wordt er ook gelachen, grappen gemaakt, vriendschap en collegialiteit gevierd. Dat kun je zien op de  foto's van het internationaal vakbondsseminar van de Latijns Amerikaanse Coordinadora van de 3 Beroepsfederaties (banken en verzekeringen, journalisten, winkelpersoneel en informele werkers) die lid zijn van de Internationale Wereld Organisatie van Werknemers WOW. Het seminar vond plaats in de Chileense hoofdstad Santiago. 

Zulke seminars versterken de onderlinge banden tussen de vakbondsleiders die verspreid wonen en werken over heel Latijns Amerika. Misschien is dat ook wel een van de belangrijkste functies van dergelijke seminars. Om niet alleen te zijn,want in tegenstelling tot Nederland of België en in het algemeen Europa, is vakbondswerk in veel landen van bijvoorbeeld  Latijns Amerika nog altijd moeizaam en moeilijk werk. 


Foto met instructie
In veel landen moet je maar durven want soms kan het ook gevaarlijk werk zijn. Niet zozeer levensbedreigend, ook al komt dat nog al te vaak voor,  maar vooral omdat autoriteiten en/of werkgevers je bedreigen, intimideren of op een andere manier je werk onmogelijk maken. Dan is het goed om collega's te kennen in eigen land maar ook in het buitenland. Collega's waarvan je weet dat zij in hetzelfde schuitje zitten en toch net als jij de moed en energie hebben om door te gaan. 

Zo'n internationaal seminar werkt daarom bemoedigend en motiverend. Je weet dat je er niet alleen voorstaat. Er zijn anderen, vrienden en collega's, die je steunen. In geval van nood zijn die ook bereid  om internationale steunacties op te zetten. Dat allemaal maakt internationale vakbondsactiviteiten belangrijk.

Een foto van jezelf achter het spreekgestoelte
Ondanks of juist dank zij de ernst van de ontmoetingen en de seminars is er ook tijd voor vriendschap en plezier. Even ontspannen van het dagelijkse vakbondswerk en de moeilijke onderwerpen. Want op dergelijke seminars wordt gesproken over ongemakkelijke onderwerpen als werkloosheid, de gevolgen van de wereldwijde economische crisis, de toenemende informalisering van de economie, de afbraak van sociale voorzieningen, de ongelijke verdeling van inkomens, de gebrekkige sociale dialoog met werkgevers en regering enz. enz. 

Het is dan voor de deelnemers leerzaam te horen welke oplossingen vakbonden uit andere landen voorstellen of zelf hebben uitgeprobeerd of wat deskundigen je kunnen leren. Dat alles tezamen zijn waardevolle ervaringen en informatie waar je eventueel zelf in je eigen land mee aan de slag kunt.

Niet alles is altijd even spannend

Zulke seminars zijn natuurlijk niet goedkoop. Alleen al de vliegtickets in zo een uitgestrekt continent als Latijns Amerika zijn een kostbare aangelegenheid. Daar komen dan nog eens de verblijfskosten bij en de kosten voor het seminar zelf. Vooral vertaalinstallaties en vertalers maken een seminar extra duur. In Latijns Amerika, waar Spaans en Portugees sprekenden elkaar meestal begrijpen zonder vertaler, hoeft men gelukkig dergelijke kosten niet te maken. Zelfs de vakbondsmensen uit Curacao en Aruba spreken vloeiend Spaans.


Enthousiasme tijdens diploma uitreiking
In Europa bestaan subsidie regelingen van de Europese Commissie om dergelijke dure vertaalkosten op te vangen, reis en verblijfkosten en het inhuren van deskundigen. In Afrika, Latijns Amerika en Azië bestaan zulke regelingen niet. Daar moeten de deelnemende vakbonden zelf de kosten betalen of een beroep doen op de internationale vakbeweging.

Omhelzing onder toeziende ogen.
Meestal is het een combinatie van de twee: zelffinanciering en financiële steun van de internationale organisatie.  De deelnemende vakbonden betalen bijvoorbeeld de reiskosten van hun vertegenwoordigers naar de plaats van het seminar. De vakbonds-gastheer, die geen grote reiskosten hoeft te maken, betaalt voor een deel of helemaal de verblijfskosten. De internationale vakbond vult dan daar waar nodig het budget aan. Dat maakt de internationale vakbond tot spil in het internationale netwerk waardoor internationale seminars en andere activiteiten mogelijk worden gemaakt. Het is bovenal een vorm van praktische solidariteit.

zondag 21 december 2014

CHILIREIS 1: KERST KOMT ERAAN

Gelegenheidskraam met Kerstprullaria. Als het maar licht geeft. Santaigo 11 december 2014

Eind november begin december reisden we in zuidelijke richting door Chili. Bij ons is het dan winter aan het worden, daar begint de zomer. Kerstmis is dan ook de start van het vakantieseizoen, een grote trek van de hoofdstad Santiago naar de buitengebieden. Grootstad Santiago met zijn ruim 6 miljoen inwoners, zowat de helft van de hele Chileense bevolking, is dan net als het Spaanse Madrid in onze zomer te heet. 

Kunstkerstboom in wankel evenwicht tussen 2 banken. Busterminal Puerto Montt 4 december 2014

Onderweg zagen wij de eerste tekenen van Kerstmis: versierde kerstbomen, winkels met de bekende kerstprullaria en natuurlijk volle speelgoedwinkels. Kerst is vooral ene kadootjesfeest voor kinderen. Gelukkig voor ons was het vakantieseizoen nog niet begonnen en konden we dus overal gemakkelijk terecht tegen normale Chileense prijzen.

Het kantoor-kunstkerstboompje, ticket office Puerto Montt 4 december 2014

We reisden per bus kris kras door het land. Dat is wat ons betreft de mooiste manier van reizen. Dan krijg je een indruk van het leven van de gewone Chileen want de meeste Chilenen reizen nu eenmaal per bus. Met een inkomen per hoofd van ruim 7000 Euro is de auto nog geen volksbezit geworden. Daarom tref je in de bus zowat alle lagen van de bevolking aan of je nu een lokale bus neemt, een voor de langere afstand of de héél lange afstand.

De hotellobby kunstkerstboom in Hotel El Candil del Sur, Puerto Montt 4 december 2014
De busdiensten zijn trouwens uitstekend georganiseerd. Elke stad heeft een of meer busterminals waar bijna alle buslijnen aankomen. Chili is een godsgruwelijk uitgerekt land. Van de grens van Peru en Bolivia in het noorden tot aan het zuidpuntje Vuurland is het land 4300 km lang. Dat is ongeveer de afstand van het Noorse Stavanger tot aan het Marokkaanse Marrakech. Er zijn stadsbussen voor grote steden als Santiago, lokale en regionale bussen en lange afstandsbussen die in een ruk duizend of meer kilometer rijden, overdag of 's nachts.

Raam Kerstverlichting in een Russisch aandoend houten huis te Ancud, 6 december 2014

De bussen zijn onderweg heel flexibel. Op het platteland, tussen de dorpen pikken ze overal langs de weg passagiers op. Dat moet wel, want veel mensen wonen te ver van een busterminal of het bekende bushokje. Als die bussen niet zo flexibel waren, zou een groot deel van de bevolking in een sociaal isolement terecht komen. 

Kunstkerstbomen te koop in Castro, de hoofdstad van het eiland Chiloë, 6 december 2014

Ook de lange afstandsbussen nemen mensen onderweg mee. Dat gebeurt wel wat meer gedisciplineerd dat wil zeggen bij daarvoor bestemde halteplaatsen langs de snelweg. Maar ook daar zijn uitzonderingen op. Passagiers kunnen ook verzoeken om op een door hun gekozen plaats afgezet te worden. Ook daarin zijn de busdiensten flexibel. De busdiensten weerspiegelen met hun flexibiliteit het improvisatietalent van het Latijnse continent waar wij met onze bushokjesgeest nog wel wat van zouden kunnen leren.

Kerstmeisje poseert bereidwillig in supermarkt te Ancud, 7 december 2014

De bussen voor de langere reizen zijn zeer comfortabel en rijden heel soepel. Onze ervaring is dat de chauffeurs voorzichtig rijden en zich mede dank zij een GPS controlesysteem nooit harder rijden dan 100 km per uur en de chauffeurs ook nooit te lang achter het stuur zitten. Ze rijden ook nog eens stipt op tijd en zijn niet duur. 

Restaurant in kerstsfeer ergens onderweg bij Ancud, 8 december 2014

Voor de lange afstand kun je kiezen uit een slaapstoel of een semi slaapstoel. Voor onze reizen overdag hebben we gebruik gemaakt van het semi-slaapstoel comfort. Voor de nachtbus kozen we voor de slaapstoel. Ik kan je verzekeren dat het reizen per bus veel en veel comfortabeler is dan per vliegtuig, tenminste als je economy klasse reist.

Postkantoor kunstkerstboom, 9 december 2014


 Kerst is in Chili net als bij ons een commercieel feestje met een religieus tintje of omgekeerd. Het hangt er maar van af hoe je opgevoed bent of wat je belangrijk vindt in je leven. In tegenstelling tot bij ons is Kerstmis in Chili nog geen feest van de overdaad, behalve misschien bij een enkele veelverdiener. 

Busterminal kunstkerstboom met Kerststal in Ancud, 9 december 2014

Tijdens onze inkopen bij supermarkten en mini-mercados hebben we gemerkt dat in Chili, in tegenstelling tot veel andere Latijns Amerikaanse landen , de kredietkaart al aardig ingeburgerd is geraakt. Bij de kassa merk je dat nog niet iedereen weet hoe het werkt maar hij of zij heeft het ondertussen toch maar. Het is duidelijk dat in Chili een consumptieve middenklasse, de basis voor een consumptiemaatschappij als bij ons, in de maak is. Het gaat economisch goed met Chili. Ik lees op onze iPad een economisch bericht waarin vermeld wordt dat Chili behoort tot de 16 top groei landen in de wereld.  

Busterminal kunstkerstboom in Puerto Montt, 9 december 2014