![]() |
| digitaal ingekleurde tekening van petrus nelissen |
De kruisdood van Christus, de Zoon van God is en blijft onbegrijpelijk. Zelfs als je er in gelooft, is het ergerlijk of belachelijk. Hoe kan een almachtige God het toestaan dat zijn bloedeigen Zoon ter dood wordt gebracht door mensen om andere mensen, notabene zijn eigen schepselen, te redden van de Erfzonde?
Die Erfzonde is ook weer zoiets. Het zou de Goddelijke straf zijn voor de hoogmoed van de mensen om in zijn plaats te willen treden. Dat zouden ze gedaan hebben door in het paradijs van de boom van kennis van goed en kwaad te eten.
Dat nu, zo ben ik met God eens, was hoogst onverstandig want sindsdien zijn we als mensen onze onschuld kwijt. Zonder die kennis van goed en kwaad hadden we net als de dieren in alle onschuld kunnen genieten van een paradijslijk leven. Nu zitten we opgescheept met dwaasheid, ijdelheid, ontrouw, jaloezie, haat, nijd, hebberigheid en alle ellende die daar uit voortkomt tot aan moord en oorlog aan toe.
De ultieme verklaring voor de kruisdood van de zoon van God is de liefde van God de Vader voor de mensheid, zoals gezegd zijn eigen schepselen. Maar in de praktijk van alledag zien we weinig liefde van God en redding van de Erfzonde. Het lijkt er eerder op dat de wereld met de dag liefdelozer wordt. Zou het kunnen dat de kruisdood van Christus dan helemaal voor niks is geweest?
