VLAAMS BRABANT

 

Duivenkot, Bloemstraat, St. Jozef 2003

Bushalte

Bloemstraat, St. Jozef 2003

2003

Tuinpoortje 2003

Boerin, Patattestraat, St. Jozef 2003

VLAAMS BRABANT

 

Belgische School 'Van alles wat', Londerzeel 2003

Klein Kasteel, Maldersesteenweg, Londerzeel 2003

Watersnood, Maldersesteenweg, Londerzeel 2003

Vlaamse perfectie, Maldersesteenweg, Londerzeel 2003

Het verleden in het heden. Londerzeel 2003

Winterse voortuin. Londerzeel 2003

VLAAMS BRABANT

 

Bloemstraat, Sint Jozef-Londerzeel 2003

Breendonk 2003

Breendonk 2003

Londerzeel 2003

Sint Jozef 2003

Londerzeel 2003

HET LAND VLAAMS BRABANT

 

Leirekenspad, 2002

Langs het Leirekenspad, 2002

Buiten Opdorp 2002

Buiten Opdorp, 2002

Elektriciteitshuis. 2002

2002

PASSIE OP DE KERMISAUTO

Vlaams Brabant, 2016

DE EENZAAMHEID VAN VLAANDEREN 23

Graf van de Franstalige Vlaamse dichter Emile Verhaeren in een bocht van de Schelde bij het stadje Sint-Amands in Vlaams Brabant.
"Emile Verhaeren (Sint-Amands, 1885 -Rouen 1916) is een Franstalig Belgische auteur en een vertegenwoordiger van het symbolisme. Hij was dichter, schreef korte verhalen, kunstkritiek en toneel. Zijn werk is vertaald in 28 talen...Verhaeren debuteerde in 1883 met Les Flamandes, een naturalistische bundel geïnspireerd door de wellustige taferelen uit de Vlaamse schilderkunst van de 16e en 17e eeuw." (Wikipedia: Emile Verhaeren) 

Voor de Frans sprekende Vlaamse bourgeoisie was behoud van het Vlaams geen prioriteit. Daarvoor waren zij teveel vervreemd van haar culturele wortels en de Vlaamse taal. Bij gebrek aan onderlinge politieke en culturele binding en een intellectuele voorhoede was het Vlaams geen eenheidstaal maar versplinterd in tientallen dialecten waardoor men soms moeite had elkaar onderling te verstaan. Meer dan in Nederland kan men in Vlaanderen aan de tongval horen waar de spreker vandaan komt.

De Vlaamse Brabander Emile Verhaeren, geboren in het Brabantse dorp Sint-Amands aan de Schelde, waar hij een eigen museum heeft,  is een voorbeeld van de taal en cultuur vervreemding van de Vlaamse Bourgeoisie.

“Emile Verharen werd geboren op 21 mei 1855 als zoon van Henricus Verhaeren en Joanna de Bock. Zijn vader was een lakenhandelaar uit Brussel en zijn moeder hield een textielwinkel in Sint-Amands. Thuis wordt er Frans gesproken, zoals gebruikelijk in deze kringen. De jonge Verhaeren loopt zijn lagere school in Sint-Amands. Dit is de enige periode dat hij actief met het Nederlands in contact kwam. Hij volgt zijn humaniora in de Franse taal, eerst aan het Institut Saint-Louis in Brussel en daarna aan het Collège Sainte Barbe in Gent…Na zijn humaniora schrijft Verharen zich in 1875 in als student in de rechten aan de Katholieke Universiteit van Leuven Hij schrijft er zijn eerste gedichten en wordt een van de medewerkers van het studentenblad La Semaine des Etudiants….” (Wikipedia: Emile Verhaeren)

Als gevolg van de ontmanteling van het Koninkrijk der Nederlanden in 1830 raakte het Vlaams verder in het slop. In plaats van het Nederlands kwam nu het Frans als voertaal. De Nederlandse taaldwang van Koning Willem I verkeerde in een Franse taaldwang. De hoofdstad Brussel verfranste zodanig dat tweehonderd jaar later nog slechts ongeveer 10% van de Brusselaars Vlaams spreekt. Zelfs de eerste volledig Nederlandse Universiteit van Gent verfranste zodanig dat "tegen het einde van de negentiende eeuw de Vlaamse Beweging, onder impuls van Lodewijk de Raet begon pogingen te ondernemen om de Gentse universiteit te vernederlandsen.” (Wikipedia: Universiteit Gent). 

De Universiteit van Leuven werd dankzij het studentenprotest in het opstandige jaar 1968 met de leus “Leuven Vlaams” uiteindelijk een volledig Vlaamse universiteit. Voor de Frans sprekende studenten werd net over de taalgrens de nieuwe universiteit Louvain La Neuve (het Nieuwe Leuven) opgericht. Vergelijk dat eens met Nederland waar de Universiteiten intussen bereid zijn de Nederlandse taal in te leveren voor internationaal prestige en gewin. De Hollandse handelsmentaliteit heerst nu ook in de universiteiten.

De politieke en culturele taalgevoeligheid bij de Vlamingen heeft er toe geleid dat België uiteindelijk ook geografisch is opgedeeld in taalregio’s waartussen een heuse taalgrens loopt. In feite zijn die Gewesten (Vlaanderen en Wallonië) een soort taal thuislanden.Voor buitenstaanders misschien moeilijk te begrijpen, maar gezien de politieke situatie de beste oplossing tot nu toe. Het tweetalige Brussel is tussen die twee taalgemeenschappen een voortdurende twistappel. 

Na de Tweede Wereldoorlog gaat het groeiend Vlaams zelfbewustzijn gepaard met welvaartsgroei terwijl Wallonië moeite heeft om met de economische modernisering mee te komen. Tot overmaat van ramp is de Franse taal in de Europese Unie in het defensief gedrongen. De vraag is tot hoever de Vlamingen willen gaan in hun autonomie en zelfstandigheid. Wordt het uiteindelijk een onafhankelijk Vlaanderen met de opsplitsing van België tot gevolg? Of wordt het een confederaal België van twee onafhankelijke staten?

(verschijnt elke vrijdag)

LONDERZEEL, EEN VLAAMS DORP IN BEELD 3

Roggeveld met Klaprozen, Londerzeel 7 juni 2009

Breendonk bij nacht, 25 juli 2009

Moortgat Bieren, Stuikberg, Londerzeel 25 juli 2009

Hoek N259 in Sint Jozef en Koeiesteert, 25 juli 2017

Grote Hoeve, 11 augustus 2009

Tussen Malderen en Steenhuffel, 11 augustus 2009

Kerkje in Malderen, 8 november 2009

Bos Waterwinningsstraat, Sint Jozef 20 december 2009

EEN JAAR FOTOPROJECT #MIJNDORP #LONDERZEEL

Winter romantiek in de Minnestraat, gemeente Londerzeel, 12 feb. 2016

Ik werk nu ruim een jaar aan mijn fotoproject “Mijn Dorp”. Sinds 3 november vorig jaar maak ik regelmatig en systematisch foto’s van wat ik beleef en zie in Groot Londerzeel met zijn kerkdorpen Steenhuffel (het dorp van het biermerk Palm), Malderen en St. Jozef (de geboorteplaats van de Vlaamse schrijver Gerard Walschap). 

Man met hond genaamd Mozart, Londerzeel, 10 jan. 2016

Het project is voor alles een fotografisch project. Dat neemt niet weg dat ik ook met een zekere sociologische of antropologische blik kijk. Maar niet meer dan dat. Het project is niet wetenschappelijke onderbouwd. Je kunt er geen wetenschappelijke publicatie mee maken. Uiteraard wel fotoboeken.

Woonst met aanbouw, Meerstraat, Londerzeel, 10 jan.2016

Het project is een experiment. Ik maak de foto’s uitsluitend met mijn telefoon. De huidige generatie telefoons van Apple hebben camera’s die voldoen aan de basisvoorwaarden van voldoende resolutie, een goede lens met daarbij behorende lichtmeting. De bediening is eenvoudig, net als de opslag van de foto in een zogeheten fotobibliotheek. Er zit zelfs een eenvoudig bewerkinsgprogramma (fotoshop) bij. Dankzij Instagram kun je de foto’s ook meteen publiceren. Instagram zelf heeft ook nog mogelijkheden voor bewerking.

Karter De Polle in de Sneppelaar, Londerzeel, 4 mei 2016

Ik plaats elke dag een foto met de etiketten (tags) #mijndorp #londerzeel en #vlaamsbrabant. De kerkdorpen #sintjozef, #malderen en #steenhuffel hebben ook een etiket. Als algemeen etiket gebruik ik #vlaamsbrabant en #streetphotography. Londerzeel behoort tot Vlaams Brabant dat op zijn beurt deel uitmaakt van het landsdeel Vlaanderen. 

Erfgoed, Molenstraat, Londerzeel, 10 jan. 2016

Straatfotografie is all-round fotografie. Je moet individuele en groepsportretten kunnen maken. Daarvoor is (snel) inzicht in menselijk gedrag nodig, empathie maar vooral ook oprechte belangstelling. Soms ook overtuigingskracht. Maar dat moet je natuurlijk ook weer niet overdrijven. Als mensen niet op de foto willen, willen ze niet. Punt uit. Je moet ook een landschap of een huis, een gebouw of een gebeurtenis kunnen fotograferen. Daar is een zeker oog voor nodig en gevoel voor verhoudingen. Komt het huis in zijn omgeving te staan, op zichzelf of wordt het een detail?

Lola met haar baasje, Londerzeel, 11 maart 2016

Straatfotografie vereist bovendien snelheid en inzicht. Inzicht om de kern van een gebeurtenis of persoon te kunnen vastleggen. Snelheid omdat de omstandigheden vloeiend zijn. Ze veranderen steeds. Daarbij komt ook nog enig fotografisch inzicht zoals lichtval, compositie en standpunt goed van pas. Straatfotografie is een kunst, een ambacht en een stijl.

De jeep en het huis, Zavel, St. Jozef gemeente Londerzeel, 27 maart 2016

Tot slot beschouw ik het project ook als een bewijs dat je niet ver hoeft te reizen om van mensen en de dingen, van het leven zelf te genieten. Het echte leven, goed of slecht, speelt zich vaak bij je thuis om de hoek af. Veel mensen zien dat niet, gewend als ze zijn alles verder weg van huis interessant te vinden. Ze kijken als het ware over hun eigen werkelijkheid heen. Fotografie kan je helpen je ogen daarvoor te openen. 

De rolstoel & de kinderwagen, linksaf verboden-verplicht rechts, 

Jaarmarkt Londerzeel, 26 sept. 2016

Tot slot wil ik met zo’n project ook laten zien hoe uniek het leven in een dorp als Londerzeel met omliggende kerkdorpen kan zijn. Het is een leefgemeenschap met zijn eigen taal, zijn gewoonten, zijn hebbelijkheden, verenigingsleven enz. Het verandert bovendien allemaal veel sneller dan je zo op het eerste gezicht denkt. Je hebt net een huis gefotografeerd en het wordt gesloopt. Een braak liggend veld is alweer bebouwd. Een kind aan een beroerde ziekte gestorven, een jong stel begint een winkel. Er is veel meer leven in de brouwerij dan je denkt.

FLANDERS-LAND 14

Sprookjeshuis in de sneeuw, St. Jozef, Vlaams Brabant, 26 januari 2014

Huis met hijskraan en aanbouw in de sneeuw, St. Jozef, Vlaams Brabant, 26 januari 2014