DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 66

 

Volkswagen Karmann Ghia Convertible 1964

Maar er is op kantoor meer te beleven dan seks. Soms vragen we ons tussen de bedrijven door af waartoe het allemaal dient? Zeematroos laat zich op zulk momenten meeslepen door de gedachte dar er iets moet zijn, een alles omvattende geest waar we vandaan komen en waar we ook weer naar terug keren. Meer weet hij er niet van, maar dat er helemaal niks is, kan hij niet geloven. Dat zou te mager zijn voor zo een druk bestaan.

Oud-commando Z. zit daar niet mee. Hij is het met de grote Duitse denker Nietzsche eens dat god dood is en er verder dus niks is behalve wij mensen. Wij moeten er dus zelf wat van bakken en daar zijn we pas net mee begonnen. Het eerste wat we dienen te doen is onze kleinburgerlijke moraal afschaffen en zien dat we van middelmatig mensen tot übermenschen worden, also sprach Zarathustra.

Als oud-commando zit hij goed. Hij heeft bewezen meer dan middelmatig te zijn. Aan hem behoort de wereld en de toekomst. Tenminste, als hij eenmaal weg is bij Philips en op de toneelschool zit. Zijn kleine bescheiden vrouw van Indische afkomst luistert bijzonder aandachtig naar zijn betoog en aansluitende toekomst plannen. Ze gelooft hem onvoorwaardelijk, met of zonder Zarathustra. Ze praat zelfs voortdurend met zachte stem als om hem niet te storen in zijn wilskracht op weg naar de übermensch.

E. moet weinig hebben van zulke diepgaande beschouwen over leven en welzijn van de de mensen. Soms als hij er toevallig bij is, luistert hij met zijn hoofd schuin en maakt binnensmondse bewegingen. Ik denk dat hij een klein gebitje op en neer schuift. Een soort tic om zijn ergernis te verbergen. Maar hij blijft zwijgen onderwijl hij druk doende is met documenten en papieren op zijn bureau. Hij is zichtbaar aan het archiveren. Gekleed in een saai grijs pak, wit overhemd met stropdas en bijpassende zwarte schoenen heeft hij het gedistingeerde uiterlijk van een grijze muis, klaar om promotie te maken. Zijn willen zur Macht is om zo hoog mogelijk in de Philips boom te klimmen of wat Z. spottend noemt op de Philips apenrots.

Hij en oud-commando Z. kennen elkaar al van de middelbare school ergens in de grote stad Eindhoven. Met enig leedvermaak vertelt hij over het auto ongeluk dat grijze muis heeft gehad. Op een kwade dag heeft hij de Volkswagen Karmann Ghia van zijn vader in de prak gereden. Een buitengewone daad van overmoed waar gelukkig geen doden of gewonden bij zijn gevallen, maar grijze muis blijft zwijgen. Het is voor de eerste keer in mijn leven dat ik hoor van de Karmann Ghia, een droom van een sportwagen voor middelbare scholieren, met open kap, haren in de wind en meisjes om je heen door stad en land razen. Zo te horen is het middelbare schoolleven van grijze muis niet middelmatig geweest.

(verschijnt elke dinsdag)

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 65

 

Typekamer midden vorige eeuw

Er zit niets anders op dan de ontwikkelingen rond de affaire van zeematroos met vrouw V. van de typekamer af te wachten, behalve Z. die heeft zo zijn eigen opvattingen. Hij luistert gek genoeg met jaloezie en leedvermaak tegelijk naar zeematroos. Jaloezie omdat als het aan hem ligt hij de vrouwenversierder behoort te zijn en niet zeematroos. Leedvermaak omdat hij er van overtuigt is dat hij de enige Grote Vrouwen Versierder is en zeematroos er dus niks van terecht zal brengen. Hij twijfelt niet aan zichzelf, maar een tegenslag voor hem zeematroos ook niet.

Voor het geval zeematroos er in slaagt haar toch in bed te krijgen, zorgt hij er alvast voor dat het een verovering van niks is. Of wij gezien hebben dat ze lammetjespap dijen heeft? Ik heb het niet gezien, daarvoor ben ik te weinig met de affaire bezig. Ik vind het genant worden en afbreuk doen aan mijn gevoelens van liefde. De moraalridder uithangen ligt me ook niet, dus hou ik liever mijn mond. Zo niet oud-commando Z. Die vindt het maar wat goed dat hij met de lammetjespap dijen van vrouwe V. de verovering van zeematroos ongeldig kan verklaren. 

Zeematroos laat zich ook hierdoor niet van de wijs brengen en gaat stug door. We zien hem geregeld richting typekamer lopen en gezellig kletsen met haar. Zo te zien is alles koek en ei tussen die twee. Toch zijn we nog verrast als op een ochtend zeematroos onder de koffie met ingehouden trots vertelt dat hij met haar naar bed is geweest, een wilde nacht was het geweest als we hem moeten geloven. De eeuwige Daad van Lust en Liefde is voltrokken.

Maar dan wordt het merkwaardig stil rond de affaire. We horen niks meer van hem. Is hij plotseling discreet geworden over de affaire, misschien op haar verzoek? Oud commando Z. houdt de boel nauwgezet in de gaten en doet regelmatig verslag. Maar alles lijkt zoals het altijd was. Ze keuvelen nog steeds gezellig met elkaar.  De meisjes op de typekamer laten niks los of weten niks. Zeematroos blijft zwijgen.

Zijn beiden teleurgesteld na de nacht van lust en liefde? Heeft zij afgehaakt omdat zeematroos te kennen heeft gegeven niet van zijn verloofde af te willen? Of is zeematroos zelf geschrokken van zijn overmoed en bang dat zijn verloofde zijn ontrouw zal ontdekken? Wat natuurlijk ook kan, is dat er nooit een affaire is geweest. Dat zeematroos alles heeft verzonnen om zich groot te maken tegenover ons. Misschien om oud-commando Z. de loef af te steken? Per slot van rekening liggen ze elkaar helemaal niet. Hoe dan ook, op de vrijdagmiddagen blijft zeematroos als vanouds het weekeinde van liefde en lust met zijn verloofde inleiden met zijn weinig aan de verbeelding overlatende  vingerbewegingen en geluiden.

(verschijnt elke dinsdag)

DE EENZAAMHEID VAN DE ONGELOVIGE 64

 

Tina Turner tijdens een optrede

Tina Turner zingt niet maar schreeuwt in 'River deep, mountain high' (1966) haar liefde uit, woest, woedend en wanhopig: “Do I love you, my oh my, Oh baby River deep, mountain high If I lost you would I cry Oh, how I love you, baby, baby, baby, baby.” Dit is niet meer normaal, zoveel liefde, wanhopige liefde. Hoe diep en hoog haar liefde ook gaat, je hoort dat ze weet dat het onbeantwoord zal blijven. Haar liefdesverklaring is eigenlijk een klaagzang tegen de eenzaamheid. Niets maakt zo eenzaam als onbeantwoorde liefde. 

Met haar belofte van trouw en aanhankelijkheid wil ze hem alsnog overhalen haar liefde te beantwoorden.

“When you were a young boy
Did you have a puppy?
That always followed you around
Well, I'm gonna be as faithful as that puppy
No, I'll never let you down
'Cause it grows stronger like a river flows
And it gets sweeter, baby and heaven knows
And it gets sweeter, baby, as it grows”

Maar het haalt allemaal niks uit. Haar laatste schreeuw laat daar geen twijfel over bestaan, “If I lost you would I cry”.

Hoe hard Tina Turner ook haar best doet, aan zeematroos is het niet besteed. Hij blijft zitten met zijn twijfels over zijn trouwplannen. Zijn het die twijfels die hem er toe brengen een affaire te beginnen met Veronique, het hoofd van onze typekamer? Verliefd is hij niet, dat zien wij ook wel. 

Verlekkerd misschien, want de geest is gewillig maar het vlees zwak. Of wil hij nog een keer bewijzen dat hij nog altijd de mooie jongen is die meisjes het hoofd op hol kan brengen? Of wil hij de deur naar de spanning tussen lust en liefde openhouden voor als hij straks getrouwd is? Of is het gewoon tijdverdrijf, een manier om de verveling te lijf te gaan? Alleen op je kamer zitten bij een hospita is per slot van rekening ook maar saai. We zullen wel nooit weten wat er in het hoofd van een man omgaat als er een vrouw in het spel is.


(verschijnt elke dinsdag)