MAKE LOVE NOT WAR 24, LIEFDELOZE SEKS

Uit: La Nouvelle Justine. Vollständige Folge aller 101 Kupferstiche zu dem Werk des Marquis de Sade (1797), Dortmund 1982. Ets: 1799 (Wikimedia)

Met zijn absurde leerstelling dat de mens onbegrensd zijn seksuele natuur moet kunnen uitleven, tot aan moord en doodslag toe, is de Markies de hogepriester van de seksuele slavernij met alle pijn en onderwerping die daarbij hoort; meedogenloze wreedheid, genadeloosheid, onverschilligheid en eventueel de dood. Seks bij de Markies is slachtoffer-seks dat genot verschaft, het is volgens zijn leer de natuurlijke staat van geilheid. Je zult bij hem dan ook vergeefs zoeken naar liefde, tederheid, zachtheid, meelevendheid, menslievendheid, welgevoegelijkheid enz.

“… er is geen sprake van liefde in wat ik doe: liefde is een ridderlijk gevoel waar ik diepe minachting voor heb en dat mijn hart nog nooit heeft beroerd; ik gebruik een vrouw omdat ik haar nodig heb, zoals men zich voor een andere behoefte van een rond en hol voorwerp bedient, maar doordat ik dit individu, dat door mijn geld en mijn macht ondergeschikt aan mijn verlangens is, achting noch tederheid schenk; doordat ik dus geen verplichtingen heb; hoogstens me zelf iets ontneem als ik haar gebruik, en nooit iets anders van haar eis dan haar onderworpenheid, kan ik er dus niet toe verplicht zijn haar enige dankbaarheid te bewijzen.” (blz. 264 in voornoemd boek) 

Seks als drift gescheiden van elke vorm van liefde. Seks als een instinct van behoeften en niet meer dan dat, het instinct tot voortplanting - wat je als "natuurlijk" kunt betitelen - aangevuld met het menselijke vermogen van fantasie en verbeelding. Ziedaar de leer van de Markies. Die leer, gebaseerd op een materialistische atheïstische filosofie brengt de Markies, hoe kan het anders in botsing met Kerk en Gezag.

“De Sades literaire oeuvre kan worden gezien als filosofische kritiek op de moraal van zijn tijd door een uitgesproken atheïst. In zijn materialistische visie op de mens, zoals die bijvoorbeeld in l'Histoire de Juliette naar voren gebracht wordt, vormen we slechts een inwisselbaar onderdeel van een blinde natuur en zijn we elkaar onderling geen enkele rekenschap verschuldigd, omdat elke moraal die voortkomt uit consensus, religie of overheid tegennatuurlijk zou zijn. De mens zou juist de zeer individuele hartstochten moeten botvieren die hem door de natuur zijn ingeblazen, ongeacht de verschrikkelijke uitwerkingen die dat op zijn medemens heeft. De Sade illustreert dit met allerlei sadistische gruwelijkheden die tot in het absurde gaan.” (Wikipedia: Markies de Sade)
 
De Markies is een libertijn en libertijnen eisen de goddelijke vrijheid op om te kunnen doen en laten wat ze willen ter bevrediging van de verklaarde “natuurlijke” seksuele behoeften en driften, de menselijke instincten tot voortplanting, het woord is al eerder gevallen, aangevuld met verbeelding en fantasie. 

“Een van de beroemdste en beruchtste propagandisten van het libertinisme was Markies de Sade (1740-1814). Hij trok deze term definitief uit het spirituele. Zijn idee was dat de vrijheid des geests niet de weg naar God is, maar naar het natuurlijke instinct. Hij zag religie als vrijheidsbeperkend en was fel anti-religieus en atheïstisch. In zijn geschriften schilderde hij een amorele maatschappij, waarin enkel seksmaniakken en hun slachtoffers voorkwamen. Moraal, religie en geweten moesten verworpen worden en de natuurlijke drang naar het genot en welzijn van de libertijn moest zijn/haar hoogste doel zijn.” (Wikipedia: libertinisme)

(verschijnt elke vrijdag)

MAKE LOVE NOT WAR (WERKTITEL) 23 , SEKSUEEL SADISME

 

"Juliette - ou les prosperités du vice/Justine - ou les malheurs de la vertu" (44)
Collection of 44 engravings by unknown artist, after illustrations for the novels by Marquis de Sade, possibly first half of the 19th century. P. circa 11 x 7 cm.

“- Dit is de plek waar je sterven zult, Thérèse, zei Roland, als je ooit op de noodlottige gedachte komt mijn kasteel te verlaten; ja, hier zal ik je zelf ter dood brengen, zal ik je zelf de doodsangsten doen voelen met alle middelen die ik maar zal kunnen bedenken.
En terwijl hij het dreigement uitsprak, raakte Roland in vuur en vlam; zijn opwinding en zijn verwarring deden hem eruit zien als een roofdier, dat op het punt staat zijn prooi te verscheuren; op dat moment haalde hij het ontzaglijk lid tevoorschijn waarmee hij was uitgerust; hij liet het mij aanraken en vroeg me, of ik er ooit zo een gezien had.
- Zoals het nu is, slet, zei hij in zijn razernij, zal het toch naar binnen moeten in de nauwste opening van je lichaam, al moet ik je ervoor opensplijten; mijn zuster die veel jonger is dan jij, kan het daar ook verdragen; het is de enige manier waarop ik van vrouwen geniet: ook jij zult erdoor verscheurt worden.” (uit: “Justine, of de tegenspoed der deugdzaamheid” van Markies de Sade, uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam, blz. 257 ) 

Gewelddadige verkrachting en incest in een enkele dialoog, voor zoiets moet je bij Markies de Sade zijn, een tijdgenoot van Casanova maar van een heel ander kaliber, zeg maar buiten categorie. Beiden zijn aristocratische, erotische avonturiers, ontrouw aan de vrouw en voor zoveel mogelijk (mannelijke) seksuele vrijheid, maar daar is het wel mee gezegd. Het grote verschil tussen de twee is dat voor Casanova seksualiteit vooral een spel is, weliswaar een spel met vrouwelijke gevoelens, maar een spel. Voor de Sade is seksualiteit een brute daad van onderwerping aan de eigen wellust, genot, driften en behoeften, allemaal heel natuurlijk volgens de Markies.

Vergeleken met de Markies is Casanova een brave man, een bijna deugdzaam verleider die vrouwen op een voetstuk zet voordat hij ze in bed neemt. Bij de Markies komt geen bed kijken. In zijn boeken komen zoveel meedogenloze penetraties voor, seksuele bloeddorstigheden en wreedheden dat je er al gauw genoeg van krijgt. Geen litteratuur om opgewonden van te raken. Integendeel, als homo eroticus ga je naarstig op zoek naar passages die minder gewelddadig zijn, als het ware meer liefdevol maar hij blijft steken in seksuele horror.

De Markies heeft namelijk iets te bewijzen. Met zijn boeken wil hij ons duidelijk maken dat we onze natuurlijke seksuele behoeften en driften in volle vrijheid moeten kunnen uitleven, vrij van elke maatschappelijke belemmering. De mensen moeten hun wat heet natuurlijke seksuele geaardheid in alle vrijheid kunnen vieren, desnoods ten koste van anderen.

Hoe hij zo zeker weet wat de natuurlijke seksuele geaardheid van de mens is, is een kwestie van vooral projectie van zijn eigen seksuele geaardheid op de rest van de mens. Alsof iedereen zit te springen om seksueel zo tekeer te gaan met zijn medemens. Zelfs beesten doen het rustiger aan, enkele uitzonderingen daargelaten. (‘7 feiten: zo bizar is seks in het dierenrijk’)

Maar seksuele bezetenheid is wel datgene wat ons mensen van de dieren onderscheidt. Dieren hebben geen seksuele fantasieën of verbeelding waarmee ze op hol kunnen slaan. Ze houden zich aan de voorschriften van hun “natuurlijke” instincten. Ze kunnen niet anders. Wij mensen daarentegen kunnen wel anders. Dankzij de gave van de fantasie en de verbeelding kunnen we van alles en nog wat verzinnen om onze seksuele behoeftes en driften uit te leven.

Vandaar de eindeloze reeks erotische litteratuur en pornografie in beeld en geschrift. Sinds kort beschikken we zelfs over een nieuwe dimensie om onze fantasieën en verbeelding uit te leven, die van de virtuele werkelijkheid. Internet is een groot succes omdat het een vrijplaats is voor porno. Op dit punt heeft de Markies groot gelijk. De mens krijgt er nooit genoeg van om zijn seksuele instincten uit te leven met fantasie en verbeelding. Daarin zijn wij mensen onverzadigbaar.

(verschijnt elke vrijdag)