![]() |
| Eve Arnold: Hollywoodster Joan Crawford krijgt een gezichtsbehandeling van een schoonheidsspecialiste van Elisabeth Arden. 1959. |
Als ik de foto’s van Eve Arnold in het Fotomuseum van het Vrijthof in Maastricht zie, dan weet ik weer waar het in de fotografie om draait. De kunst om mensen te fotograferen, een kunst die zeldzaam is en blijft.
Ze was van alle markten thuis als het om mensen gaat, of het nu Hollywoodsterren waren, de zwarte verzetsbeweging in Amerika, gesluierde vrouwen in het Midden oosten, modeshows in Harlem of zwangere vrouwen in een ziekenhuis. Eve Arnold wist ze allemaal voor de lens krijgen.
Hoe haar dat lukte, heeft ze opgeschreven en uitgelegd. Maar ook zonder die uitleg kun je aan haar foto’s zien hoe ze te werk ging. Het komt er op neer dat ze de mensen waarmee ze werkt respecteert en vertrouwt, ze niet beoordeelt of veroordeelt.
Ze ziet ze niet als objecten van een reportage waarmee ze goede sier in een tijdschrift, krant of boek kan maken maar als medemens. Dat precies en haar diepe besef van de condition humaine, dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten en er maar het beste van moeten zien te maken, maakt dat ze dicht bij haar onderwerp kan komen, geestelijk en fysiek.
![]() |
| Eve Arnold zag bij haar bezoek aan het China van Mao al meteen hoe de persoonsverheerlijking van Mao gestalte kreeg. |
Eve Arnold (1912-2012) was de eerste vrouwelijke fotograaf die volwaardig lid werd van Magnum (1957) een coöperatie van eminente vooral mannelijke topfotografen uit de hele wereld. Naar het schijnt worden de laatste jaren meer vrouwen volwaardig lid van de club.
Elliot Erwitt (1928-2023), fotograaf en voormalig voorzitter van Magnum, omschreef haar in het grote Magnum boek als een fotograaf met een humanistisch engagement, die op een bescheiden doch treffende manier haar onderwerpen wist te fotograferen.
![]() |
| Eve Arnold zag de mannenblik waar op haar beurt Marilyn Monroe als Hollywoodster gebruik van maakte. |
Volgens hem observeerde ze met een groot hart en een bijzonder invoelingsvermogen. Ze was een zeer grote figuur in een kleine verpakking aldus Elliott.
Haar foto’s `zijn tegelijk journalistiek en documentair. Haar nieuwsgierigheid en betrokkenheid bracht haar in onderling heel verschillende milieu’s. Ze had kennelijk geen moeite om zich daaraan aan te passen zodat de mensen haar vertrouwden en soms zelfs bevriend raakten met haar.
De fototentoonstelling "Eve Arnold - All about Eve" is tot 31 januari volgend jaar te zien in F/M -Fotomuseum aan het Vrijthof, Maastricht.




Geen opmerkingen:
Een reactie posten