73. MEXICAANSE VERTELLINGEN. OVER LIEFDE EN DOOD

Ober bij La Casa Azul (foto: petrus 2026)

 

Frida vraagt of er veel van zulke mannen zijn, mannen die er twee vrouwen op na houden, eentje in Mexico en een andere in Amerika. Diego denkt van wel. Veel mannen houden het alleen zijn in Amerika niet vol, hoeveel ze ook van hun vrouw en kinderen thuis houden.

Maanden lang enkel met mannen omgaan is moeilijk. Ze missen de intimiteit met en de zorg van een vrouw. Dat is moeilijk vol te houden voor elke man, laat staan een Mexicaan die opgroeit als een moeders kindje.

Mexicanen zijn per slot van rekening ook nog eens romantici, tot op het ziekelijke af. De vrouw heet het centrum van de wereld te zijn met moeders op nummer een. Onbeantwoorde liefde is voor de romantische Mexicaan zowat hetzelfde als dood gaan. 

In de praktijk wordt het verdriet samen met de dood weggespoeld met tequila. Ga maar eens een avondje naar Plaza Garibaldi dan zie en hoor je het luidruchtig zelfbeklag van mannen gedrenkt in tequila. 

Frida luistert met lichte verbazing naar deze ontluisterende les in liefde over de Mexicaanse man. Maar zo vindt ze, Mexicaanse vrouwen beleven met net zoveel passie de liefde. Ze zijn net zo romantisch. 

Onbeantwoorde liefde is voor hen net zo tragisch want wat is leven zonder een geliefde? Frida meent dat een vrouw zonder man niet compleet is, eigenlijk maar half mens. Daarom is er altijd dat diepe verlangen naar eenwording met de man. 

Mannen wekken vrouwen tot leven door kinderen bij haar te verwekken. Kinderen zijn voor een vrouw belangrijker dan voor een man, ze zijn haar existentie. De rest is bijzaak, leuk als tijdverdrijf maar raakt niet de kern van het vrouw zijn. 

Geen liefde betekent voor een vrouw ook geen kind. Dat kan haar wanhopig maken. Een kind is de bezegeling van de liefde en het leven. Daarom altijd de hoop dat een kind geboren zal worden uit de liefde.

Terwijl Frida praat kijkt ze van Diego naar Julia en van Julia naar David alsof ze in hun ogen wil zien wat ze denken. David reageert door onwillekeurig haar hand op tafel vast te pakken als om te zeggen dat hij er voor haar is. Hij vat de woorden van Frida op als een liefdesverklaring aan hem.  

Diego ziet dat en zegt dat hij er ook zo over denkt. Er gaat niks boven liefde en hij keert zich tot Julia. Die kijkt hem aan en pakt hem bij zijn schouders alsof ze hem vol passie wil kussen maar het blijft bij een vluchtige streling van zijn wang.