Suriname heeft met het Nederlandse slavernij verleden een gevoelige plek van Nederland gevonden. Ik bedoel ons schuldgevoel, een erfenis van ons streng religieuze protestantse verleden.
Ondanks de ontkerkelijking maakt schuldgevoel en de daaraan gekoppelde zendingsdrang nog altijd deel uit van de Nederlandse cultuur. Het progressieve deel van Nederland vindt het slavernijverleden dan weer een mooie manier om rijkdom, kapitalisme, hebzucht enz. aan de kaak te stellen.
Prima dat we onze excuses hebben gemaakt maar dat als vervolg daarop de koning van Nederland in Suriname aan een rivier moet gaan zitten om vergiffenis te krijgen is vreemd. Vergiffenis voor zonden van 200 jaar geleden? Wat is dit? Het laatste oordeel?
Terwijl de slavernij al lang verleden tijd is heft de hoofdverantwoordelijke voor de decembermoorden (1982) nooit zijn straf heeft uitgezeten. Hij werd na de moordpartij zelfs tot president gekozen voor een periode van 10 jaar (2010-2020). Politieke moorden die met een presidentschap bekroond worden?
Huidig president Jennifer Geerlings-Simons is erfgename van de doofpot mentaliteit als het gaat om rechtvaardigheid en straf voor moord. Als reactie op de veroordeling van Desi Bouterse in 1999 voor drugssmokkel zei Simons: "Over de drugsverdenking is nooit behoorlijk bewijsmateriaal geleverd. En als de Decembermoorden echt een issue zijn, hoe kan de NDP dan zo groot zijn?” Het zou de NDP sieren excuses te maken voor de moorden in plaats van ze "geen issue" te noemen.
Ernstiger is dat de daders van het bloedbad in het marrondorp Moiwana in het binnenland van Suriname (29 november1986) en in het dorp Tamanredjo (20 maart 1987) nooit zijn opgepakt en gestraft.
In Moiwana werden 39 onschuldige burgers, de meesten vrouwen en kinderen, door het nationale leger afgeslacht. Ondanks aandringen van het Inter-Amerikaanse Hof voor de Mensenrechten zijn tot nu toe, bijna 40 jaar later, de verantwoordelijken nog steeds niet voor de rechter gebracht en gestraft.
De daders en verantwoordelijken voor het bloedbad in het dorp Tamanredjo (20 maart 1987) op ongeveer 30 km afstand van Paramaribo waarbij zeven mensen werden vermoord door het nationale leger, zijn ook nooit opgepakt en gestraft.
Blijkbaar wegen in Suriname politieke moorden en executies minder dan een tweehonderd jaar oud slavernijverleden. Het is gemakkelijker om met het verleden bezig te zijn dan de verantwoordelijken voor hedendaagse moordpartijen voor het gerecht te brengen en te straffen.
Dat verguisde slavernij verleden heeft de nakomelingen van de slaven een rijk land opgeleverd dat 4 keer groter is dan Nederland en dat beschikt over enorme bodemschatten zoals bauxiet, goud, hout, olie, aardgas en kaolien.
Met deze schatten moeten het toch mogelijk zijn om daar met 650.000 inwoners goed van te leven en een mooi land op te bouwen? Elke Surinamer beschikt in beginsel over 250.000 vierkante meter grond. Vergelijk dat eens met Nederland. Daar beschikt elke inwoner over nog geen 2500 vierkante meter.
Bij de onafhankelijkheid in 1975 kreeg Suriname het enorme bedrag van 3,5 miljard gulden van Nederland mee ter ontwikkeling van het land. Er woonden toen ongeveer 150.000 Surinamers. Per hoofd van de bevolking betekent dat een bedrag van ruim 20.000 gulden. Ter vergelijking: in 1975 bedroeg het minimum jaarloon in Nederland ruim 7000 gulden. Dat betekent dat elke Surinamer 3x het minimumloon kreeg voor de ontwikkeling van zijn land.
Het wordt tijd dat er een dikke streep wordt gezet onder het slavernijverleden en dat de Surinamers hun eigen lot in handen nemen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten