 |
| De opvang van vluchtelingen en asielzoekers in Oss gebeurt op een unieke, kleinschalige manier. In plaats van een traditioneel AZC, worden Oekraïners en reguliere asielzoekers samen opgevangen in één gemeenschappelijke, duurzame voorziening. |
De maatregelen om de asielstroom te beheersen, leiden niet tot een beperking van de instroom maar tot wat je een overval op het land zou kunnen noemen of een volksverhuizing.
Ik weet niet wat de definitie is van volksverhuizing maar dat woord zou je toch wel van toepassing kunnen verklaren op de huidige situatie. Vroeger leidde een volksverhuizing tot nieuwe volksverhuizingen. De ene stam verdrong de andere. Dat kan in deze tijd natuurlijk niet. Daarom spreken we van integratie. Maar dat heeft zijn beperkingen, hoe je het ook wendt of keert.
Culturen samen laten leven in een land is veel en veel moeilijker dan men denkt, vooral in (linkse) kosmopolitische kringen. Voorbeelden te over.
Dat begint al over de grens in België. Hoe klein het ook is, België is en federatie van 3 taalculturen (Vlaams, Frans en Duits) en 3 landen:Vlaanderen, Wallonië en Brussel. Tussen die landen bestaan echte bestuurlijke grenzen en een taalgrens. Dat is strikt wettelijk gereguleerd. De Belgische politiek is dan ook vele malen ingewikkelder dan hier in Nederland.
Als een minderheid maar groot genoeg wordt, kan ze een eigen land opeisen. Albanese migranten hebben dat voor elkaar gekregen in de voormalige Joegoslavische provincie Kosovo, nu een land geworden mede dankzij Europa en de NAVO. Het geweld is gesust, het conflict nog niet verdwenen.
Het derde voorbeeld van een gevecht tussen minderheden dat de hele wereld in de ban houdt is Israel. De Palestijnse minderheid eist het hele land op tussen "the River and the Sea", d.w.z. heel Israël, het land van de Joden. Tot nu toe is het niemand gelukt om dit conflict, een botsing tussen twee godsdiensten en culturen die elk hun eigen ruimte (land) opeisen, op te lossen.
Het is onbegrijpelijk dat onze kosmopolitische Nederlanders geen lering willen trekken uit deze 3 voorbeelden en er zijn er nog veel meer (Ierland en Noord-Ierland, Spanje met Baskenland en Catalonië, Zwitserland met Duitstalige, Franse en Italiaanse en Romaanse kantons).
Dat ze niet willen inzien dat mensenrechten universeel en gelijk zijn maar dat culturen enorm van elkaar (blijven) verschillen. Wat als straks de Turkse, de Marokkaanse of een andere culturele minderheid in Nederland zijn eigen bestuur opeist met eigen bestuurlijke regels ter handhaving van hun eigen identiteit?
Waarom kunnen we de instroom maar niet omlaag krijgen? AI noemt 3 factoren: internationale verplichtingen, de geografische ligging en de onvoorspelbaarheid van wereldwijde conflicten. “Landen zijn gebonden aan afspraken die maken dat ieder individu dat op de grens staat recht heeft op een eerlijke beoordeling van de asielaanvraag.”
Aan de laatste verplichting gaat Europa bezwijken. Het is met het blote oog te zien dat dit niet vol te houden is. Hier loopt de goede bedoeling van universele mensenrechten tegen een van zijn grenzen aan.
De totale begroting van het Ministerie van Asiel en Migratie bedraagt voor het jaar 2026 8,9 miljard euro, nadat de uitgaven in 2025 al op ruim 9,4 miljard euro lagen.
Een groot deel van dit macrobudget gaat naar de directe opvangkosten via het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA), dat jaarlijks tussen de 2,7 en 4,2 miljard euro uitgeeft.
De kosten zijn op te delen in uitgaven per asielzoeker en de totale uitgaven voor de hele asielketen.
Wat kost een individuele asielzoeker?De kosten per persoon hangen sterk af van het type opvallocatie waar iemand verblijft:Reguliere opvang (AZC): Ongeveer 26.000 tot 33.000 euro per jaar. Dit komt neer op circa € 71 tot € 91 per dag.Noodopvang: Gemiddeld 67.000 tot 69.400 euro per jaar. Dit kost rond de € 184 per dag, omdat er vaak dure locaties zoals hotels en schepen moeten worden gehuurd.
Van deze bedragen gaat het overgrote deel naar de huur en exploitatie van locaties, beveiliging en personeel. De asielzoeker zelf ontvangt een klein bedrag aan leef- en eetgeld, dat in 2025 is vastgesteld op € 14,87 per week.
De tussenoplossing om de opvang zo minimaal te maken dat ze onmenselijk wordt waardoor asielzoekers zich twee keer bedenken voordat ze naar Nederland komen, is natuurlijk geen oplossing.
Dan dus maar een spreidingswet, een soort gereguleerde volksverhuizing die de instroom over het hele land spreidt. Maar daar zijn bestuurders niet goed voor uitgerust, zeker niet als het op harde confrontaties uitdraait. Sommige burgermeesters stralen in TV interviews onmacht uit. De boze burger op de stoep wordt als een bedreiging ervaren. Zo gaat de lol van de burgemeestersjob er af.
Er zijn uitzonderingen. De gemeente Oss aan de Maas vangt zonder noemenswaardige problemen ongeveer 500 mensen op. Dus er is nog plek maar die worden steeds schaarser en dat zal alleen nog maar erger worden als je in aanmerking neemt dat er te weinig huisartsen zijn, te weinig huizen, overvolle wegen en wachtlijsten voor zorg en welzijn.
Er is een grens aan de Nederlandse opvangcapaciteit. Waarom kan dat niet het uitgangspunt van beleid worden? Omdat de mensenrechten universeel zijn? Dat zijn ze dus op papier maar de werkelijkheid is anders.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten