 |
| Amsterdam is in handen gevallen van de Nieuwe bevoogding, de regenten die de burgers willen voorschrijven hoe te leven en te sterven. |
Ooit was Amsterdam een geestelijke vrijhaven, waar creativiteit, vrijheid en jeugd hand en hand gingen. Dat was in de jaren zestig, de tijd dat Koosje krenten uitdeelde bij het lieverdje, de tijd van de provo’s en de kabouters. In die tijd werden de stadsregenten uitgedaagd door originaliteit, verdraagzaamheid en nieuwe ideeën.
Daarna kwamen de volgers of de naäpers en die blinken nooit uit in originaliteit, creativiteit en vrijheid. Integendeel, ze bevriezen de vrijheid en de originaliteit, de creativiteit en verdraagzaamheid in regels en wetten. Ze slaan zichzelf op de borst als de erfgenamen van verdraagzaamheid en creativiteit maar zijn in feite boekhouders van de status quo.
In die tijd is Amsterdam beland. Geen stad meer om uit nieuwsgierigheid naar toe te gaan om het andere, het nieuwe, de vrijheid en de creativiteit te beleven maar een stad van regelgeving, verboden en bevoogding.
De stad wil nog wel de eerste zijn, de progressiefste stad van de wereld wat dat ook moge zijn. Eigenlijk zou Amsterdam graag New York willen zijn. Helaas zijn geest en achterland daarvoor te klein.
Maar vandaag heeft Amsterdam zich als eerste gekroond in de geschiedenis van de mensheid met een verbod op reclame voor vlees en fossiel. Verboden te verbieden stond er tijdens de Parijse opstand in de jaren zestig van de vorige eeuw nog op de muren. Een halve eeuw later blijkt Amsterdam de eerste te zijn die zijn kleingeestigheid in nieuwe verboden vastlegt.
Wie had gedacht dat Amsterdam, de stad van verdraagzaamheid tussen verschillende geloven, tussen katholieken en protestanten in de zestiende eeuw, de Nederlandse benauwde veste zou worden van burgerlijke kleingeestigheid, geestelijke boekhouders en regelneven geworden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten