Co Westerik, Koekje in de Thee 11, 2007. Dit is een mooi detail uit het dagelijks leven. Westerik vult het werk aan van zijn collega voorganger Vermeer. Vermeer schilderde personen, vaak vrouwen, die zich geconcentreerd wijden aan een handeling zoals bijvoorbeeld het uitschenken van een melkkan of een vrouw die een brief leest. Westerik laat ons zo een handeling van dichtbij zien die met evenveel toewijding wordt uitgevoerd als die van de vrouwen die Vermeer geschilderd heeft. Westerik schildert die toegewijde aandacht met tere lijnen en voorzichtige -teogewijde- penseelstreken. Ik weet niet of Westerik "de mens portretteert in mystiek verband" en "met zijn werk uiting geeft aan ondefinieerbare emoties, die ook voor de kijker alleen gevoelsmatig te begrijpen zijn zoals te lezen staat op ene bijschrift in het museum "maar dat hij "toewijding", "aandacht voor gewone dingen" uitbeeldt is wel zeker. Met dit schilderij als voorbeeld ga je beter kijken.
Pyke Koch, Rustende slaapwandelaarster IV, 1971 Een realistisch schilderij van een onrealistische situatie. We zien een slapende vrouw (of is ze dood?) buiten op het gras in een zeer erotische houding. Ze is omringd door realistisch geschilderde voorwerpen als een kandelaar met gedoofde kaars, een speldenkussen en een naaimachine. Me dunkt, metaforen voor de seks waarop ze met rood gelakte nagels ligt te wachten. In de verte een ingewikkelde zendmast die naar ik veronderstel wacht op signalen van verlangen dan wel zulke signalen naar de hemel zendt. Geeft dit schilderij uiting aan onvervulde seksuele verlangens van de schilder zelf of is dit een pure erotisch fantasieke?
Katinka Lampe, Zonder Titel, 2007 Niks om je aan vast te klampen behalve dit beeld van een gemaskerde vrouw die je intens aankijkt van achter een zwart masker en met een al het haar bedekkende kap. Hoewel het een olieverf schilderij is, lijkt het wel een waterverf schilderij op papier, zo dun lijkt de verf te zijn aangebracht. Vanwege het masker en de kap zweeft de afbeelding tussen wel en geen portret. Aan de lippen te zien, lijkt het een vrouw te zijn. Een nog jonge vrouw want de huid is nog gaaf en de ogen staan nog helder. Wil de vrouw niet gekend worden, of wil de schilder niet dat wij ze kennen? Maar waarom dan toch een schilderij? Een geheime geliefde?
Reimond Kimpe, Meisje voor het raam, 1943 Kimpe is een apart en boeiend figuur. Hij was een vroege Vlaamse activist (geboren in 1885) die na de Eerste Wereldoorlog als ter dood veroordeelde vanwege zijn Vlaamse politieke activiteiten naar Nederland vluchtte. Als lid van de Vlaamse Raad had hij mede de onafhankelijkheid van Vlaanderen uitgeroepen. Een vroeg Vlaamse nationalist. Hij had zoals veel Vlamingen uit die tijd sympathie voor Duitsland. Ondanks dat het schilderij modern constructivistisch realistisch is, heeft het een romantische uitstraling. Een mooi gekapte jonge vrouw in een romantisch bloesje waar je nog net de tepeltjes doorheen ziet, een zeilschip met de Nederlandse vlag in top, een tulp, een symbool van Nederland en een tuinhekje. Het geheel omlijst door huiselijke gordijnen. Vanwege de sentimentele symboliek zou je het als Vlaamse-Nederlandse volksromantiek kunnen duiden.