Posts tonen met het label koning willem alexander. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koning willem alexander. Alle posts tonen

donderdag 31 december 2020

JAAROVERZICHT VAN ONZE COLUMNIST BETWEETER: DE KONING EN HET MONDKAPJE


Heel Nederland bakt dat 2020 een rampjaar is en laat ik dat nu voor deze enkele keer helemaal met Nederland eens zijn. De koning, onze koning Willem Alexander is diep in de rode cijfers terecht gekomen. Ik ben geen fan van de koning, maar ook niet tegen hem. Hij is er gewoon. Hij hoort bij het meubilair van Nederland zoals windmolens, grachten, tulpen, klompen en kaas. Allemaal zijn ze het bewijs van onze degelijkheid, betrouwbaarheid, en continuïteit al eeuwenlang. In Duitsland en België en zelfs de Republikeinse Fransen zijn daarom stiekem jaloers op ons. Wat zouden ze graag een koningsgezin in hun midden hebben.

Maar nu heeft hij als voorbeeld van de natie, want ook dat is hij, een grove fout begaan. Hij vloog onbesuisd en wel naar Griekenland of all places. Dat schuldenland wat bijna onze laatste centen uit onze broekzakken perste. Hij liet ons alleen en eenzaam strijden met het Coronavirus. Boos zijn we, woedend dat hij ons in zulke omstandigheden in de steek liet. Hij mag dan een beetje dom zijn maar zijn Maxima toch niet? Dat ondertussen heel veel tweede-huisjes Nederlanders ook in het buitenland vertoefden op hun eigen kleine eilandje van rijkdom, dat is ook niet eerlijk maar die zijn nu eenmaal niet zo een mooi groot voorbeeld als de koning. Foei koning dat mag niet meer gebeuren anders word je nog minder populair.

Overigens koningen verontschuldigen zich nooit. Dat was teveel van het goeie. Een koning staat boven de Nederlandse schuldcultuur. Dat zou Rutte en de Tweede Kamer hem toch eens moeten laten weten. Er is maar een enkele koninklijk schuldbekentenis en dat is onthoofding met het zwaard. Maar die tijd is voorbij.

De tweede ramp is de afkondiging van de plicht tot het dragen van het mondkapje. Onze eigen Rutte die altijd zichzelf blijft en zijn woord weet te doen, is dan toch bezweken voor de deskundigen, de schreeuwers en de persmeute. Nu lopen we gemuilkorfd rond als dieren die tegen zichzelf en anderen beschermd moeten worden. Of het helpt? In landen met langere periodes van muilkorving  is de besmetting niet minder dan in landen als Nederland, dat te laat zou zijn begonnen. Hoe streng zijn België, Frankrijk, Italië en Spanje wel niet geweest en heeft het geholpen? Alleen in China helpt het, maar daar was de muilkorf een afronding van een meedogenloze dictatuur. Wie weet worden we straks allemaal Chinezen, een land zonder koning maar met de Chinese Communistische Partij als de keizer van ons allemaal.


What do you want to do ?
New mail

zaterdag 3 mei 2014

KONING W.ALEXANDER, CEO VAN NV NEDERLAND

Staatsieportret van Willem-Alexander door Rineke Dijkstra, 2014 © RVD. 
Foto: Gert Jan van Rooij. Bewerkt door Petrus.

Terwijl heel Nederland op koningsdag een opgeblazen oranje kroon op het hoofd draagt, fotografeert Rineke Dijkstra Koning Willem Alexander voor zijn staatsieprotret zonder ook maar een symbool dat verwijst naar het koningschap. Of zijn de oranje stropdas, het witte overhemd en zijn blauwe pak een verwijzing naar de Nederlandse driekleur? Nederland is van oudsher een symbool arm land en soms zelfs symbool vijandig (we hebben ooit zelfs een beeldenstorm gehad) maar hier wordt het toch een beetje te gortig. Geen kroon, geen scepter, geen koningsmantel, geen verwijzing naar troon of troonzaal. De Belgische kunstschilder Luc Tuymans maakte tenminste nog een portret van toen nog Koningin Beatrix in een koninklijke omgeving.

Met deze foto lijkt de verburgerlijking van het koningschap compleet te zijn. Koning WA is niet veel meer dan een CEO van NV Nederland met hier en daar nog een tintje koninklijke symboliek als hij officieel optreedt. Maar hoe lang zal dat nog duren? Ik schat dat het met de Gouden Koets op Prinsjesdag ook spoedig gedaan zal zijn. De aanval is al ingezet. De Troonrede zal niet meer voorgelezen worden vanaf een troon en zal op den duur -denk ik – helemaal niet meer voorgelezen worden. Dat wordt gewoon een Jaarrapport gepubliceerd door de regering. Nederland wordt net zo saai als de Scandinavische landen. Dat krijg je als je vindt dat alle burgers behalve gelijkwaardig ook allemaal gelijk moeten zijn. Ik verwacht dat over niet al te lange tijd het paleis van de Koning ingericht zal worden met IKEA spul.

Maar waarom lopen dan op Koningsdag allerlei mensen rond met van die belachelijke ballon kronen op hun hoofd? Is dat omdat je op zo'n feestdag gewoon gek moet doen? Een beetje anders moet doen dan op een gewone doordeweeks dag, als het ware een poging om de doordeweekse saaiheid te ontvluchten? Of is het een restant symboliek waar het volk diep in zijn hart naar verlangt maar omdat zulks als niet meer van deze tijd wordt beschouwd, diep wordt weggestopt?


Sluimert ergens in ons onderbewustzijn nog het verlangen naar symboliek maar durven we het niet meer te uiten omdat het niet rationeel is? Geen idee, maar saai wordt het wel. Symbool armoede zal uiteindelijk leiden tot geestelijke armoe, maar daar zitten we niet meer mee. Als op zondag de winkels maar open zijn, dan houden we we het wel vol.

woensdag 1 mei 2013

ROOMSE POPPENKAST



Toen ik bovenstaande ansichtkaart van de nieuwe Paus in Rome zag, viel mij direct het woord poppenkast te binnen. De Paus als Jan Klaassen achter het gordijntje die naar ons kleuters op het bankje voor de poppenkast zwaait in afwachting wat hij nu weer voor avonturen zou gaan beleven met zijn Katrien, Pietje de Dood en de politieman. Er zou wel weer flink geknuppeld worden. Bij Jan Klaassen ging het er immers nooit fijntjes aan toe. Pietje de Dood werd aan het slot altijd door Jan weg geknuppeld en daarna voor de zekerheid in een zak gedaan. De zaken lagen toen helder. Of dat nu ook nog zo is met al die opvoedkundige subtiliteiten, betwijfel ik. Kleuter zijn moet tegenwoordig veel ingewikkelder zijn dan vroeger, maar dat terzijde.

Is het erg dat het pausschap en godsdienst in het algemeen veel weg heeft van een poppenkast? Voor Maarten van Rossum, om nu maar eens iemand van de intellectuele scene van Nederland te noemen, vast wel. Hij noemde gisterenavond aan de nationale borreltafel van P&W de abdicatie van koningin Beatrix en de inhuldiging van Koning Willem Alexander immers ook minachtend een poppenkast. Natuurlijk zijn Paus en Koningschap een poppenkast, maar is dat erg en moet je er wel minachtend over doen?

Ik denk het niet. Neem nu Maarten van Rossum zelf. Zijn gebrek aan levensvreugde, zijn allergische reacties op alles wat symbolisch is en met gevoelens te maken heeft, zijn gebrek aan inlevingsvermogen en zijn overwaardering van intellectuele efficiency maken hem tot een verlamde zwartkijker die zelfs nog te lui is om te getuigen voor het weinige waar hij nog wel voor staat. Met zo iemand een door de NRC georganiseerde reis door Amerika te maken, lijkt me eerder een vorm van geestelijke zelfmoord dan leerzaam.

Maarten van Rossum is wat mij betreft het voorbeeld van de tot onmacht verdoemde intellectueel bij gebrek aan gevoel voor die poppenkast. Het dringt niet tot hen door dat mensen de poppenkast van Paus en Koning nodig hebben om zich staande te kunnen houden in de wereld. Hoe anders moeten zij hun verbondenheid met hun medemensen beleven? Niet iedereen is het gegeven om in de vaak vijandige wereld overeind te blijven als eenzame wolf uitsluitend vertrouwend op de superieuriteit van zijn intellect.

Mensen hebben elkaar nodig. Dat begint al bij onze geboorte. Het eerste wat we leren is voedsel te delen (caritas heet dat in de Roomse kerk) en een gemeenschappelijke taal te spreken. Die gedeelde basis blijft ons hele leven bij ons. Hoe we ons ook individueel ontwikkelen,  de behoefte om ergens bij te horen blijft ons hele leven bij ons. Om dat gedeelde leven te bevestigen heb je af en toe poppenkast of deftiger gezegd rituelen nodig, je eigen nationale, regionale, dorpse of stedelijke poppenkast. Dat geeft houvast en rust in een toch al woelige en soms gevaarlijke wereld. Dus is het al met al maar goed dat er poppenkast is anders zou ons geestelijk en gevoelsleven verdorren en daar wordt je niet vrolijk van zoals je bij van Rossum kunt zien.

dinsdag 30 april 2013

TROUW AAN DE KONING

Koning Willem Alexander (een digitale fotomontage van Petrus)


Als ik vandaag volksvertegenwoordiger en dus lid van de Staten Generaal was geweest zou ik dan trouw aan Koning Willem Alexander beloofd hebben of gezworen? Ik las dat 16 Statenleden dat geweigerd hebben. Wim Voermans, hoogleraar Staatsrecht in Leiden, geeft hun gelijk want staatsrechterlijk deugt het niet. Volgens de Grondwet hoeft het niet én het is niet modern (past niet meer in deze tijd) want het zou de handelingsvrijheid van de volksvertegenwoordigers beperken. Voermans beschouwt een dergelijke eed als een persoonlijke verbintenis en dat mag niet want een volksvertegenwoordiger doet zijn werk zonder last. (zie: De Grondwet zegt niets over eed aan de Koning, Trouw 16/2/2013)

Maar volksvertegenwoordiger hebben wel degelijk een last namelijk het volk of zo je wil het vertegenwoordigen van het algemeen belang. Dat is een grotere last dan menig kamerlid aan kan. Het is een zware last die je naar eer en geweten dient in te vullen. Het kan geen kwaad als volksvertegenwoordigers beloven of zweren dat ze ondanks alles trouw zullen blijven aan het volk als ze hun functie aanvaarden. In feite dient iedere ambtsdrager dat te doen zodat we hem of haar er ook altijd weer op kunnen aanspreken.

In deze tijd van opgeblazen ego's, helaas ook onder volksvertegenwoordigers, kan enige nederigheid geen kwaad door trouw te zweren aan het volk. Trouw die gepaard gaat met dienstbaarheid zoals Willem Alexander bij de inhuldiging van zijn koningschap benadrukte. Aan die dienstbaarheid mankeert in deze moderne tijd 'van allemaal gelijk iedereen even rijk' nog wel eens wat. Sommigen gaan zelfs zo ver te denken dat dienstbaarheid aan hun eigen portemonnee gelijk staat aan dienstbaarheid aan het volk. De volksmond spreekt dan van zakkenvullers.

Maar hoe zweer je trouw aan zoiets ongrijpbaars als het volk? Om dat op te lossen hebben we symbolen uitgevonden zoals een vlag en een volkslied om er maar 2 te noemen. Nu kun je trouw aan een vlag zweren, wat ook wel gebeurt in veel landen, maar een vlag zegt niks terug. Het is een levensloos ding. Een koning symboliseert ook de eenheid van een volk. Koning Willem Aleander heeft te kennen gegeven zijn koningsschap met die intentie te willen invullen. Welnu, dan kan het ook geen kwaad om aan zo een Koning trouw te beloven.

Het gaat dus helemaal niet om een persoonlijke verbintenis zoals Voermans schrijft maar om een symbolische verbintenis met het hele volk. Zo bezien is trouw beloven of zweren aan de Koning dus geen last maar een bevestiging van je functie als volksvertegenwoordiger. Samen met de koning verplicht je je trouw te zijn aan het volk en het te dienen. Dat Voermans zulks niet vat begrijp ik niet. Misschien het gevolg van een zekere bedrijfsblindheid, de man is immers een soort schriftgeleerde en die nemen alles nogal letterlijk of een gebrek aan gevoel voor symboliek? Hij zal dan waarschijnlijk ook niks hebben met het dragen van een trouwring of zwarte kleding in een rouwperiode. Misschien heeft hij er ook geen moeite mee om de vlag en het volkslied af te schaffen behalve als het geschreven staat dat het zo hoort.

Als ik volksvertegenwoordiger was geweest bij de inhuldiging van koning Willem Alexander zou ik hem dus trouw gezworen hebben. Gezworen en niet beloofd. Niet dat ik zo gelovig ben maar door God als hulp aan te roepen geef ik ook meteen te kennen dat ik vrees wel eens tekort te kunnen schieten, ook al doe ik nog zo mijn best. Ook dat is een vorm van nederigheid die niet meer past bij deze tijd maar die geen kwaad kan als je ziet wat moderne ijdelheid kan aanrichten.



dinsdag 16 april 2013

HET KONINGSPAAR VAN ORANJE (officieel staatsieportret)

Het Koningspaar van Oranje (officieel staatsieportret), een digitale fotocompositie van Petrus.