Het Museum Jan Cunen is vergeleken met de bekende musea klein, bescheiden en overzichtelijk. Het is een intiem museum van menselijke maat. Geen kunststempel, maar een kunsthuis. Een huis met kunst waar je als vriend of gast binnenkomt. Dat begint al bij binnenkomst aan de kassa waar je bijna enthousiast en Brabants gemoedelijk ontvangen wordt. Je krijgt bij je entreekaartje ook nog een bon voor een kop koffie in het bijbehorende Café Cunen met uitzicht op het park. Kan het gezelliger?
![]() |
| Margot Woman, Who needs wings? Misschien vergis ik me maar de gezichtsuitdrukking spreekt boekdelen. |
Het huis hoort bij Oss, is onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van de stad. Niet alleen omdat het van 1921 tot 1974 het stadhuis van Oss was maar meer nog omdat het eigendom is geweest van Arnold van den Bergh, de zoon van de voormalige Osse margarine fabrikant Simon van den Bergh en daarna van de margarine fabrikant Arnold Jurgens.
![]() |
| Margot Homan, Rewind. Dit beeld kan zo naast een klassiek Grieks/Romeins beeld staan. Hier toont Homan haar meesterschap ten volle. |
Beide families verhuisden eind 19eeuw, begin 20ste eeuw uit concurrentie overwegingen naar Rotterdam waar ze de grondleggers werden van het wereldwijd opererende Unilever, een van de grootste voedsel multinationals in de wereld. Maar Oss bleef als gevolg van de sluiting van de beide margarine fabrieken achter met een leger van werklozen met alle sociale gevolgen van dien. Het was het begin van de Bende van Oss. Een woelige periode die het dramatische begin van het industriële tijdperk in de stad markeert.
![]() |
| Margot Homan, Sluimer Een liefdevol beeld van een gezicht in rust in een liefdevolle hand. |
Je loopt in de villa niet door grote zalen met enorme witte vlakken van muren zoals in de grote, bekende museumtempels (of zijn het kunstkerken?) maar door kamers die rijk versierd zijn met het verleden, met prachtige plafonds, houten lambrisering en een imposante traphal. Allemaal sfeervol en tegelijk ruim genoeg voor tentoonstellingen. De klassieke bronzen, marmeren, monumentale beelden van de van oorsprong Osse beeldhouwster Margot Homan komen prachtig uit in de ruime, hoge negentiende eeuwse kamers.
![]() |
| Margot Homan, De Gave. Een wonderlijk beeld. Wie geeft wie wat? |
Klassiek zijn de beelden in veel opzichten. Het gebruikte materiaal brons en marmer. Het zijn klassiek ambachtelijke meesterstukken. De beelden zijn van een klassieke schoonheid geïnspireerd op de Grieks-Romeinse beeldcultuur. Ze verbeelden klassieke thema’s als la speranza, rewind, sluimer en verbondenheid. De beelden zijn een lust voor het oog.
De tentoonstelling is tot 14 januari 2018





Mooie beelden inderdaad!
BeantwoordenVerwijderen